ສະໜອງທຶນອະນຸລັກປ່າໄມ້ ຕາມສາຍພູຫຼວງເຂດພາກໃຕ້ຂອງລາວ

...

01.11.2019 8:59     

  ກອງທຶນອະນຸລັກທຳມະຊາດໂລກ ປະຈຳ ສປປ ລາວ (WWF-lao) ສະໜັບສະໜູນການປົກປັກຮັກສາປ່າໄມ້ ແລະ ອະນຸລັກຊີວະນາໆພັນ ຕາມສາຍພູຫຼວງ ເຂດພາກໃຕ້ຂອງ ສປປ ລາວ ໂດຍກວມເອົາແຂວງເຊກອງ, ສາລະວັນທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັບແຂວງກວາງຈິ, ເທື່ອທຽນເຫວ້ ແລະ ກວາງນາມ ຂອງ ສສ ຫວຽດນາມ ໃນມູນຄ່າ 3 ລ້ານກວ່າເອີໂຣ ໄລຍະຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ 6 ປີ. ພິທີເຊັນບົດບັນທຶກຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ວາງແຜນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໂຄງການຫຼຸດຜ່ອນ ການທໍາລາຍປ່າໄມ້ ແລະ ສູນເສຍເນື້ອທີ່ປ່າໄມ້ຕາມແລວຊາຍແດນ ລະຫວ່າງພາກກາງ ສສ ຫວຽດນາມ ແລະ ພາກໃຕ້ ຂອງ ສປປ ລາວ ທີ່ແຂວງສາລະວັນ ແລະ ແຂວງເຊກອງ ໄລຍະ II, ໄດ້ຈັດຂຶ້ນໃນວັນທີ 29 ຕຸລາຜ່ານມາ ທີ່ນະຄອນປາກເຊ ແຂວງຈໍາປາສັກ ລະຫວ່າງທ່ານ ສົມພອນ ບົວສະຫວັນ ຫົວໜ້າອົງການກອງທຶນ ອະນຸລັກທໍາມະຊາດໂລກ ປະຈໍາ ສປປ ລາວ ແລະ ທ່ານ ສັງທອງ ສຸທໍາມະໂກດ ຮອງຫົວຫນ້າກົມປ່າໄມ້ ກະຊວງກະສິກໍາ ແລະ ປ່າໄມ້, ມີພາກສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງເຂົ້າຮ່ວມ. ໂຄງການດັ່ງກ່າວຈະຈັດຕັ້ງປະຕິບັດເປັນໄລຍະ 6 ປີ (2019-2025) ມູນຄ່າຂອງໂຄງການທັງໝົດ 3,3 ລ້ານກວ່າເອີໂຣ ໂດຍມີຈຸດປະສົງ ເພື່ອປະກອບສ່ວນ ເຂົ້າໃນແຜນການປົກປັກຮັກສາ, ຟື້ນຟູ, ການນໍາໃຊ້ປ່າໄມ້ແບບຍືນຍົງ ແລະ ການອະນຸລັກຊີວະນາໆພັນ ໃນເຂດສາຍພູຫຼວງ ໂດຍການນໍາໃຊ້ຮູບແບບການອະນຸລັກທີ່ທັນສະໄໝ ຊຶ່ງຈະເປັນການສະໜັບສະໜູນ ລັດຖະບານ ສປປ ລາວ ໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດສົນທິສັນຍາວ່າດ້ວຍຊີວະນາໆພັນ. ໂຄງການດັ່ງກ່າວ ຈະຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນ 21 ບ້ານ ເປົ້າໝາຍພາຍໃນ 3 ເມືອງຄື: ເມືອງກະລຶມ ແຂວງເຊກອງ, ເມືອງສະໝ້ວຍ ແລະ ເມືອງຕະໂອ້ຍ ແຂວງສາລະວັນ. ທ່ານ ສັງທອງ ສຸທໍາມະໂກດ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂຄງການດັ່ງກ່າວໄດ້ກວມເອົາເຂດສາຍ ພູຫຼວງ ມີເນື້ອທີ່ກວມ ເອົາປະມານ 300.000 ເຮັກຕາ ຊຶ່ງນອນຢູ່ໃນແຂວງສາລະວັນ ແລະ ເຊກອງ ພາກໃຕ້ຂອງ ສປປ ລາວ ແລະ ແຂວງກວາງຈິ, ແຂວງເທື່ອທຽນເຫວ້ ແລະ ແຂວງກວາງນາມ ຂອງ ສສ ຫວຽດນາມ, ເນື້ອທີ່ປ່າໄມ້ໃນເຂດສາຍພູຫຼວງ ເປັນປ່າທີ່ກວ້າງໃຫຍ່ໃນທະວີບອາຊີ ແລະ ເປັນພື້ນທີ່ ທີ່ມີຄວາມຫຼາກຫຼາຍ ທາງດ້ານຊີວະນາໆພັນ, ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເນື້ອທີ່ປ່າໄມ້ໃນເຂດສາຍພູຫຼວງ ປັດຈຸບັນກໍາລັງຖືກ ທໍາລາຍເນື່ອງຈາກການຕັດໄມ້ທີ່ຜິດກົດໝາຍ, ການຫັນປ່ຽນພື້ນທີ່ດິນ ແລະ ການລ່າສັດທີ່ຜິດກົດໝາຍ. ທ່ານກ່າວຕື່ມວ່າ: ການທໍາລາຍປ່າໃນ ສປປ ລາວ ຍັງຖືເປັນບັນຫາສໍາຄັນໃນລະດັບຊາດ ແລະ ໃນລະດັບສາກົນ. ການບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍທີ່ຍັງບໍ່ເຂັ້ມແຂງ ໂດຍສະເພາະຊຸມຊົນທີ່ຍັງບໍ່ສາມາດຄຸ້ມຄອງປ່າໄມ້ ແລະ ຊັບພະຍາກອນທໍາມະຊາດໃນພື້ນທີ່ຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ສາມາດມີສ່ວນຮ່ວມໃນຂະບວນການຕັດສິນໃຈ ໃນດ້ານການຄຸ້ມຄອງຊັບພະຍາກອນທໍາມະຊາດໄດ້ນັ້ນເປັນສິ່ງກີດຂວາງການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ. ປະຊາຊົນທ້ອງຖິ່ນຢູ່ ສປປ ລາວ ແລະ ສສ ຫວຽດນາມ ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນ ແລະ ອ້ອມຂ້າງພື້ນທີ່ປ່າປ້ອງກັນ ຍັງອາໄສຊັບພະຍາກອນທໍາມະຊາດ ໃນການດໍາລົງຊີວິດ, ໂດຍສະເພາະນໍາໃຊ້ເປັນຢາພື້ນເມືອງ, ໃຊ້ໃນການປຸກສ້າງທີ່ຢູ່ອາໄສ ແລະ ເປັນເເຫຼ່ງສ້າງລາຍຮັບ, ຊຸມຊົນດັ່ງກ່າວ ສ່ວນໃຫຍ່ແລ້ວເປັນກຸ່ມຊົນເຜົ່າທີ່ດ້ອຍໂອກາດ, ທີ່ບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງພື້ນຖານໂຄງລ່າງ ແລະ ຕະຫຼາດໄດ້. ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກການຫຼຸດລົງຂອງເຄື່ອງປ່າຂອງດົງ, ການສົ່ງເສີມຮູບແບບການປົກປັກ ຮັກສາປ່າໄມ້ໃນຂັ້ນທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ການດໍາລົງຊີວິດທີ່ອີງໃສ່ກະສິກໍາ ຈະຊ່ວຍສ້າງທາງເລືອກໃນການ ດໍາລົງຊີວິດຂອງຊຸມຊົນ ແລະ ເປັນການຫຼຸດຜ່ອນແຮງຈູງໃຈໃນການຂຸດຄົ້ນຊັບພະຍາກອນທໍາມະຊາດແບບຜິດກົດໝາຍ. (ຂ່າວ-ພາບ: ບຸນຕອມ)