 |
ໃນພິທີ ສະຫາຍ ພັນເອກ ຫງວຽນ ກວັກ ຮ້ຽວ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ການແລກປ່ຽນນາຍທະຫານໜຸ່ມ ແມ່ນກິດຈະກຳປະຕິບັດຕົວຈິງ ທີ່ມີຈຸດປະສົງເພື່ອເພີ່ມທະວີຄວາມເຂົ້າໃຈເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ, ເສີມສ້າງຄວາມສາມັກຄີ ມິດຕະພາບພິເສດ ລະຫວ່າງ ລາວ-ຫວຽດນາມ ຍັງເປັນການສ້າງໂອກາດໃຫ້ນາຍທະຫານໜຸ່ມ ຈາກທັງສອງປະເທດ ໄດ້ແລກປ່ຽນປະສົບການ ແລະ ປັບປຸງຄຸນນະພາບການປະສານງານຂອງເຂົາເຈົ້າໃນການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ປົກປ້ອງອະທິປະໄຕດ້ານດິນແດນ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງຊາຍແດນແຫ່ງຊາດ. ຈາກນັ້ນ, ກໍໄດ້ສົນທະນາແລກປ່ຽນ ພາຍໃຕ້ຫົວຂໍ້ວ່າ: “ ມິດຕະພາບອັນໝັ້ນແກ່ນ-ຮ່ວມກັນກ້າວໄປໃນອະນາຄົດດ້ວຍຄວາມເຂັ້ມແຂງ” ຈາກຕົວແທນ ຂອງນາຍທະຫານໝຸ່ມ ທັງສອງປະເທດ ເຊິ່ງໄດ້ທົບທວນຄວາມພະຍາຍາມຮ່ວມມືກັນທີ່ຜ່ານມາ ແລະ ແບ່ງປັນປະສົບການຕົວຈິງ ລວມທັງຂໍ້ດີ, ສິ່ງທ້າທາຍ ແລະ ບົດຮຽນ ທີ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ການປົກປ້ອງຊາຍແດນ, ການຕໍ່ສູ້ຕ້ານອາຊະຍາກຳ ໂດຍສະເພາະການກະທຳຜິດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຢາເສບຕິດ ແລະ ຍັງມີການສະເໜີວິທີແກ້ໄຂຕ່າງໆ ເພື່ອເສີມຂະຫຍາຍບົດບາດການບຸກເບີກ ຂອງເຈົ້າໜ້າທີ່ໜຸ່ມ ໃນການສ້າງຊາຍແດນທີ່ມີສັນຕິພາບ, ມິດຕະພາບ, ການຮ່ວມມື ແລະ ການພັດທະນາ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ຍັງໄດ້ຢືນຢັນວ່າ ນາຍທະຫານໜຸ່ມເປັນກຳລັງແຖວໜ້າ ແລະ ເປັນຂົວຕໍ່ທີ່ສຳຄັນ, ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການຮັດແໜ້ນຄວາມສາມັກຄີພິເສດ ລະຫວ່າງ ສອງຊາດ. ພ້ອມນັ້ນ, ຕ້ອງໄດ້ເຄື່ອນໄຫວກິດຈະກຳຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ການລາດຕະເວນສອງຝ່າຍ, ການແລກປ່ຽນ, ການຮ່ວມມືດ້ານວິຊາຊີບ, ການລິເລີ່ມສະຫວັດດີການສັງຄົມ, ແລະ ການຊ່ວຍເຫຼືອປະຊາຊົນທ້ອງຖິ່ນໃນເຂດຊາຍແດນ, ນາຍທະຫານໜຸ່ມຈາກທັງສອງປະເທດບໍ່ພຽງແຕ່ເສີມຂະຫຍາຍປະສິດທິພາບຂອງການປະຕິບັດງານຮ່ວມກັນຂອງເຂົາເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເສີມສ້າງຄວາມໄວ້ເນື້ອເຊື່ອໃຈ, ຄວາມເຂົ້າໃຈເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ ຮັກສາສາຍພົວພັນ ລະຫວ່າງ ກຳລັງປ້ອງກັນຊາຍແດນ ຂອງຫວຽດນາມ ແລະ ລາວ.
 |
ໂອກາດນີ້, ກອງບັນຊາການທະຫານຊາຍແດນຫວຽດນາມ ໄດ້ມອບທຶນການສຶກສາ 100 ທຶນ, ແຕ່ລະທຶນມູນຄ່າ 3 ລ້ານດົງ ໃຫ້ແກ່ນັກຮຽນທີ່ດ້ອຍໂອກາດທີ່ອາໄສຢູ່ໃນເຂດຊາຍແດນຂອງຫວຽດນາມ. ພ້ອມນັ້ນ, ຜູ້ຕາງໜ້າຂອງຄະນະຜູ້ແທນນາຍທະຫານໜຸ່ມ ຈາກທັງສອງປະເທດ ໄດ້ຢືນຢັນຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຈະຮັກສາປະເພນີຄວາມສາມັກຄີພິເສດ ລາວ-ຫວຽດນາມ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ຄຳໝັ້ນສັນຍາວ່າ ຈະສືບຕໍ່ສົ່ງເສີມຈິດໃຈບຸກເບີກ ແລະ ມີຫົວຄິດປະດິດສ້າງ ຂອງຊາວໜຸ່ມ ແລະ ເພີ່ມທະວີການປະສານງານຢ່າງໃກ້ຊິດໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຂົາເຈົ້າ ເພື່ອປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການກໍ່ສ້າງຊາຍແດນ ລາວ-ຫວຽດນາມ ໃຫ້ມີສັນຕິພາບ, ສະຖຽນລະພາບ, ມິດຕະພາບ, ການຮ່ວມມື ແລະ ການພັດທະນາ ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດລວມ ຂອງປະຊາຊົນ ທັງສອງປະເທດ.ຂ່າວ - ພາບ: ທູມມີ ໄຊຍະວົງ
ຄໍາເຫັນ