ທ່ານ ມອນໄຊ ລາວມົວຊົ່ງ ກ່າວວ່າ: ຄະນະປະຈຳສະພາແຫ່ງຊາດ ສະເໜີໃຫ້ລັດຖະບານພິຈາລະນາ ແລະ ກຳນົດໃຫ້ຈະແຈ້ງຕື່ມ ໃນເງື່ອນໄຂທີ່ພວກເຮົາມີງົບປະມານຈຳກັດ ຈະສຸມໃສ່ເຮັດອັນໃດກ່ອນ, ເຮັດອັນໃດລຸນ ເນື່ອງຈາກວ່າບັນຫານີ້ ແມ່ນຕິດພັນກັບການຈັດສັນງົບປະມານ, ບຸກຄະລາກອນ, ເຄື່ອງມື, ອຸປະກອນ ແລະ ພາຫະນະຮັບໃຊ້ຕ່າງໆ. ໃນນັ້ນກ່ຽວກັບກົນໄກການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ແລະ ການແບ່ງຄວາມຮັບຜິດຊອບ. ດ້ານພື້ນ ຖານແມ່ນເຫັນດີ ຕໍ່ກັບບັນດາກົນໄກ ແລະ ການຈັດແບ່ງຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ໄດ້ກຳນົດ, ແຕ່ຄະນະປະຈຳສະພາແຫ່ງຊາດ ສະເໜີເພີ່ມຕື່ມບາງບັນຫາ ດັ່ງນີ້:
1) ພິຈາລະນາ ກໍານົດແຈ້ງຕື່ມກ່ຽວກັບມາດຕະການ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ວາລະແຫ່ງຊາດ ວ່າດ້ວຍການພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ເພື່ອເປັນບ່ອນອີງໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຕົວຈິງ, ຮັບປະກັນປະສິດທິພາບ ແລະ ປະສິດທິຜົນ.
2) ສະເໜີໃຫ້ ປັບປຸງກົນໄກການປະສານງານ ລະຫວ່າງ ພາກລັດ ແລະ ເອກະຊົນ, ອົງການຈັດຕັ້ງສັງຄົມ, ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນໃຫ້ຈະແຈ້ງ ແລະ ຮັດກຸມກວ່າເກົ່າ.
3) ພິຈາລະນາ ນະໂຍບາຍຕໍ່ຜູ້ທີ່ມີຜົນງານ ຫຼື ປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັ້ງໜ້າເຂົ້າໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ວາລະແຫ່ງຊາດສະບັບນີ້ຢ່າງສົມເຫດ-ສົມຜົນ ເພື່ອສ້າງແຮງຈູງໃຈໃຫ້ທຸກພາກສ່ວນຂອງສັງຄົມເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງກວ້າງຂວາງ.
ໃນນັ້ນ ທັດສະນະຂອງຄະນະປະຈຳສະພາແຫ່ງຊາດ ຕໍ່ກັບການພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂ ຄວາມທຸກຍາກ. ໃນໄລຍະຜ່ານມາ, ຄະນະປະຈຳສະພາແຫ່ງຊາດ ກໍຄືສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ຊຸດທີ IX ກໍໄດ້ ຕິດຕາມ, ກວດກາ, ຊຸກຍູ້ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວຽກງານພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກຕາມພາລະບົດບາດຂອງຕົນ, ຜ່ານການຕີລາຄາຜົນການຕິດຕາມ ກວດກາ, ຄະນະປະຈຳສະພາແຫ່ງຊາດມີບາງທັດສະນະດັ່ງນີ້:
1. ການພັດທະນາຊົນນະບົດໃນໄລຍະຜ່ານມາ ໂດຍສະເພາະ ແມ່ນການກໍ່ສ້າງພື້ນຖານໂຄງລ່າງເຫັນວ່າ: ຍັງບໍ່ທັນມີຈຸດສຸມເທົ່າທີ່ຄວນ ເຊັ່ນ: ເສັ້ນທາງຄົມມະນາຄົມ, ໄຟຟ້າ, ໂທລະຄົມ ແລະ ການສື່ສານ, ໂຮງຮຽນ, ໂຮງໝໍ, ສຸກສາລາ, ສໍານັກງານອົງການ ອັນໃດແທ້ທີ່ພວກເຮົາຈະສຸມໃສ່ກ່ອນ, ອັນໃດຄວນເຮັດລຸນ, ພ້ອມນີ້ພື້ນຖານໂຄງລ່າງທີ່ໄດ້ຮັບການກໍ່ສ້າງສໍາເລັດ ບາງບ່ອນຍັງບໍ່ທັນຮັບປະກັນທາງດ້ານຄຸນນະພາບເທົ່າທີ່ຄວນ.ການແກ້ໄຂບັນຫາຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນຍັງບໍ່ທັນໄດ້ສຸມໃສ່ຢ່າງສົມເຫດ-ສົມຜົນ.
2. ການຈັດສັນພູມລໍາເນົາ ແລະ ອາຊີບຄົງທີ່ ຕ້ອງຮັບປະກັນຄວາມຍືນຍົງ; ການໂຮມບ້ານ ຕ້ອງໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບສະພາບຄວາມເປັນຈິງຂອງທ້ອງຖິ່ນ ໂດຍສະເພາະແມ່ນເຂດຍຸດທະສາດປ້ອງກັນຊາດ, ການໂຮມບ້ານ ບາງບ່ອນສາມາດໂຮມໄດ້ແຕ່ການຈັດຕັ້ງ, ແຕ່ປະຊາຊົນແມ່ນບໍ່ສາມາດໂຮມກັນໄດ້ ເນື່ອງຈາກທີ່ດິນທໍາການຜະລິດບໍ່ພຽງພໍ ເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນຈຳນວນໜຶ່ງກັບຄືນໄປຢູ່ບ້ານເກົ່າເພື່ອທໍາການຜະລິດ ແລະ ຕົກເຂົ້າສູ່ກໍລະນີ ແຍກຕົວອອກຫ່າງຈາກອໍານາດການປົກຄອງບ້ານ ແລະ ອຳນາດການປົກຄອງບ້ານ ບາງບ່ອນກໍ່ບໍ່ສາມາດຄຸ້ມຄອງໄດ້ຢ່າງທົ່ວເຖິງ ກາຍເປັນຊ່ອງຫວ່າງ ກໍ່ໃຫ້ເກີດປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້ເຊັ່ນ: ບັນຫາຢາເສບຕິດ, ການຄ້າຂາຍເຖື່ອນ, ການບຸກລຸກຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ອື່ນໆ ຊຶ່ງໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບເຖິງຄວາມສະຫງົບ ແລະ ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍຂອງສັງຄົມ.
3. ພິຈາລະນາ ຄົ້ນຄວ້ານະໂຍບາຍ, ກຳນົດມາດຕະການ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດສໍາລັບປະຊາຊົນ ແລະ ພາກທຸລະກິດ ທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດຢູ່ໃນຈຸດສຸມວຽກ ທີ່ 3, 4, 5 ໃຫ້ມີຄວາມເໝາະສົມ ເພື່ອຮັບປະກັນ ໃຫ້ປະຊາຊົນ ແລະ ພາກທຸລະກິດທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ສາມາດປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວາລະແຫ່ງຊາດສະບັບນີ້ໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ ແລະ ປະສິດທິຜົນ.
4. ພິຈາລະນາ ແບ່ງຄວາມຮັບຜິດຊອບໃຫ້ບາງຂະແໜງການຕື່ມ ເປັນຕົ້ນ ແມ່ນກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ ເນື່ອງຈາກວ່າ: ບາງຈຸດສຸມທີ່ລັດຖະບານກຳນົດ ຕິດພັນກັບເຂດພື້ນຖານການປະຕິວັດ, ເຂດລຽບຊາຍແດນ, ທະນາຄານແຫ່ງ ສປປ ລາວ ຄົ້ນຄວ້າ, ສົ່ງເສີມບັນດາທະນາຄານທຸລະກິດ, ສະຖາບັນການເງິນ ມີນະໂຍບາຍປ່ອຍເງິນກູ້ທີ່ເໝາະສົມ ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ປະຊາຊົນເຂດຊົນນະບົດເຂົ້າເຖິງແຫຼ່ງທຶນກູ້ຢືມ.
5. ຕ້ອງເພີ່ມທະວີຄວາມເຂັ້ມງວດ ແລະ ເດັດຂາດໃນການບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍ ເພື່ອຄຸ້ມຄອງລັດ-ຄຸ້ມຄອງສັງຄົມ, ປົກປັກຮັກສາ ແລະ ນໍາໃຊ້ຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ໂດຍສະເພາະແມ່ນການຄຸ້ມຄອງບັນດາໂຄງການຂຸດຄົ້ນແຮ່ທາດຕ່າງໆ ແລະ ຄຸ້ມຄອງບັນຫາສິ່ງແວດລ້ອມ.
6. ສຸມໃສ່ສ້າງບຸກຄະລາກອນກັບທີ່ ຕິດພັນກັບການຫັນພະນັກງານລົງກໍ່ສ້າງຮາກຖານການເມືອງ, ພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກຕາມທິດ 3 ສ້າງ. (ຂ່າວ-ພາບ: ສຳນານ)
ຄໍາເຫັນ