ທ່ານ ນາງ ຈັນສະໄໝ ແກ້ວມະນີວົງ ໄດ້ຂຶ້ນຜ່ານປະວັດຄວາມເປັນມາຂອງວັນກຳກອນສາກົນໃນໄລຍະຜ່ານມາ ແລະ ການເຕີບໃຫຍ່ຂະຫຍາຍຕົວຂອງກຳກອນສາກົນ ໃນທ້າຍສັດຕະວັດທີ 18 ຫາ ຕົ້ນສັດຕະວັດ ທີ 19 ຫຼາຍປະເທດໃນທະວີບເອີລົບ, ອາເມລີກາ ໄດ້ສຳເລັດການໂຄ້ນລົ້ມລະບອນສັກດີນາ ແລະ ມີການສ້າງຕັ້ງລະບອບນາຍທຶນຂຶ້ນແທນ ຕາມຄວາມຮຽກຮອງຕ້ອງການຂອງວັດຖຸນັບມື້ນັບສູງຂຶ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ມີການສ້າງຕັ້ງໂຮງຈັກໂຮງງານຂຶ້ນຫຼາຍແຫ່ງ. ຈາກນັ້ນ, ຈຳນວນກຳມະກອນກໍມີການເຕີບໃຫຍ່ຂະຫຍາຍຕົວໄປພ້ອມໆກັບການເຕີບໃຫຍ່ຂະຫຍາຍຕົວຂອງການຜະລິດໃນສັງຄົມ ແຕ່ການປົກຄອງຂອງພວກນາຍທືນຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ແມ່ນໄດ້ຖືກກົດຂີ່ຂູດຮິດແຮງງານນັບມື້ນັບໜັກໜ່ວງຮຸນແຮງຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ໂດຍການອອກແຮງງານ ບໍ່ມີມື້ພັກຜ່ອນ ມື້ໜຶ່ງເຮັດວຽກ 14-15 ຊົ່ວໂມງ, ບໍ່ມີຄວາມປອດໄພຕໍ່ຊິວິດ ຍ້ອນແນວນັ້ນ ເພື່ອປົກປ້ອງສິດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງຕົນ ຈຶ່ງເກີດມີການຕໍ່ສູ້ຕ້ານພວກນາຍທືນ ທວງໃຫ້ຂຶ້ນເງິນເດືອນ ຫຼຸດຜ່ອນຊົ່ວໂມງເຮັດວຽກ ຈຶ່ງໄດ້ມີການວາງມະຕິວ່າ: ເລີ່ມແຕ່ວັນທີ 1 ພຶດສະພາ 1889 ເປັນຕົ້ນມາ ກໍາມະກອນຈະຕ້ອງເຮັດວຽກມື້ໜຶ່ງ 8 ຊົ່ວໂມງເທົ່ານັ້ນ ໂດຍ ອົງການກຳມະບານ ໄດ້ເປັນຕົວແທນໃນການປຸກລະດົມສືກສາອົບຮົມເຕົ້າໂຮມກຳມະກອນ ເຂົ້າຮ່ວມໃນພາລະກິດປະຕິວັດ ແລະ ມີພາລະບົດບາດປົກປ້ອງສິດຜົນປະໂຫຍດຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ຮັບປະກັນສະຫວັດດີການ ແລະ ຄວາມປອດໄພຂອງການເຮັດວຽກໃນສະຖານທີ່ຕ່າງໆ
ການປາຖະກະຖາຄັ້ງນີ້, ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມໄດ້ຮັບຮູ້ເຂົ້າໃຈປະຫວັດຄວາມເປັນມາຂອງວັນກໍາມະກອນສາກົນ ຢ່າງເລີກເຊິ່ງ,ຕໍ່ພາລະບົດບາດ ແລະ ການເຕີບໃຫຍ່ເຂັ້ມແຂງຂອງວັນກຳມະກອນສາກົນ ຢ່າງແທ້ຈີງ.
(ຂ່າວ: ຄໍາຕັນ ອຸ່ນຄໍາ)
ຄໍາເຫັນ