ສາທາ ວາງມາດຕະການແກ້ໄຂອັດຕາການເກີດລູກມີແພດຊ່ວຍ ແລະ ການໃຫ້ວັກຊິນກັນພະຍາດ

ທ່ານ ນາງ ໃບຄໍາ ຂັດທິຍະ ລັດຖະມົນຕີກະຊວງສາທາລະນະສຸກ ໄດ້ຊີ້ແຈງຕໍ່ການຊັກຖາມຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ໃນກອງປະຊຸມສະໄໝສາມັນ ເທື່ອທີ 2 ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ຊຸດທີ X ໃນວັນທີ 7 ຕຸລາຜ່ານມາ ທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດ ພາຍໃຕ້ການເປັນປະທານຂອງທ່ານ ສອນໄຊ ສີພັນດອນ ປະທານສະພາແຫ່ງຊາດ.

ທ່ານ ນາງ ໃບຄໍາ ຂັດທິຍະ ກ່າວວ່າ: ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ 9 ເດືອນ ປີ 2026 ເຫັນວ່າອັດຕາການເກີດລູກມີແພດຊ່ວຍ ແລະ ອັດຕາການໃຫ້ວັກຊິນກັນພະຍາດມີຄວາມຄືບໜ້າຊ້າ ແລະ ມີຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະບໍ່ບັນລຸ, ສາເຫດຍ້ອນ: ລະບົບການເກັບກຳສະຖິຕິ, ຂໍ້ມູນຂ່າວສານ ກໍຄືການເກັບຂໍ້ມູນໃນສະຖານທີ່ບໍລິການທັງພາກລັດ ແລະ ເອກະຊົນຍັງບໍ່ທັນຄົບຖ້ວນ (ສະຖານທີ່ບໍລິການພາກເອກະຊົນສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ໄດ້ເກັບກໍາຂໍ້ມູນ); ໃນເວລາວາງແຜນແມ່ນຄາດຄະເນປະຊາກອນເປົ້າໝາຍບໍ່ໄດ້ ບໍ່ແມ່ນຕົວເລກຕົວຈິງ; ການເຄື່ອນຍ້າຍຂອງພົນລະເມືອງທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ລວມທັງການໄປໃຊ້ບໍລິການເກີດລູກ ແລະ ຮັບວັກຊິນຢູ່ຕ່າງປະເທດ ຕົ້ນຕໍແມ່ນປະເທດໃກ້ຄຽງບໍ່ໄດ້ລາຍງານຕໍ່ຂະແໜງສາທາລະນະສຸກ. ປັດໄຈຈາກພາຍນອກມາຈາກສະພາບພູມສັນຖານຢູ່ບາງທ້ອງຖິ່ນແມ່ນຫຍຸ້ງຍາກໃນການຄົມມະນາຄົມ ໂດຍສະເພາະເຂດພູດອຍ, ທຸລະກັນ ດານ ເຮັດໃຫ້ການເຂົ້າເຖິງການບໍລິການສາທາລະນະສຸກຂອງປະຊາຊົນເຂດດັ່ງກ່າວຍັງຈຳກັດ. ປະຊາຊົນບາງເຜົ່າຍັງມີການເຊື່ອຖືຮີດຄອງປະເພນີທີ່ບໍ່ສອດຄ່ອງ, ບໍ່ທັນເປັນເຈົ້າການໃນການນໍາເອົາລູກ-ຫຼານມາຮັບບໍລິການວັກຊິນກັນພະຍາດ ແລະ ມາໃຊ້ບໍລິການເກີດລູກຢູ່ສະຖານທີ່ບໍລິການສາທາລະນະສຸກ. ເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາດັ່ງກ່າວຂະແໜງສາທາລະນະສຸກໄດ້ກຳນົດມາດຕະການດັ່ງນີ້: ປະຕິບັດຍຸດທະສາດແຫ່ງຊາດ ແລະ ແຜນປະຕິບັດງານການບໍລິການແບບເຊື່ອມສານສຸຂະພາບຈະເລີນພັນ, ແມ່, ເດັກເກີດໃໝ່ ແລະ ເດັກນ້ອຍ ໂດຍເລັ່ງໃສ່ການປັບປຸງ ແລະ ຂະຫຍາຍການບໍລິການສຸຂະພາບແມ່ ແລະ ເດັກໃຫ້ທົ່ວເຖິງ ແລະ ເຂັ້ມແຂງ ສຸມໃສ່ບັນດາແຂວງ, ເມືອງ ແລະ ສຸກສາລາທີ່ຍັງຫຍຸ້ງຍາກ, ຫ່າງໄກສອກຫຼີກ ໂດຍການເພີ່ມອັດຕາການໃຫ້ວັກຊິນໃນເຂດຈຸດສຸມທີ່ມີອັດຕາການຮັບວັກຊິນຕໍ່າ ດ້ວຍການນໍາໃຊ້ຍຸດທະສາດແບບຕະລຸມບອນ, ໜ້າກະດານສົມທົບກັບການຈັດກິດຈະກຳໃຫ້ຢາວັກຊິນແບບພິເສດ, ແບບຂະບວນການ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ກໍປັບປຸງ ແລະ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໂຄງການ ການເກີດລູກນໍາແພດທີ່ມີທັກສະໃນການຊ່ວຍເກີດໃຫ້ມີປະສິດທິຜົນ ດ້ວຍການເຊື່ອມສານບໍລິການສຸຂະພາບຢູ່ໃນຊຸມຊົນ, ລົງເຄື່ອນທີ່ໃນເຂດຫ່າງໄກສອກຫຼີກ ແລະ ບ່ອນທີ່ເສັ້ນທາງເຂົ້າບໍ່ເຖິງຢ່າງເປັນປົກກະຕິຢ່າງໜ້ອຍ 4 ຄັ້ງຕໍ່ປີ; ສືບຕໍ່ປັບປຸງລະບົບຂໍ້ມູນຂ່າວສານສາທາລະນະສຸກ (DHIS2: District Health Information Software 2) ດ້ວຍການສືບຕໍ່ປັບປຸງການເກັບກຳຂໍ້ມູນການລາຍງານໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ທັງສະຖານທີ່ບໍລິການພາກລັດ ແລະ ເອກະຊົນ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ໃນການຕີລາຄາໃນໄລຍະທ້າຍປີຂອງຕົວຊີ້ວັດ ອັດຕາການເກີດລູກມີແພດຊ່ວຍ ແລະ ອັດຕາການໃຫ້ວັກຊິນກັນພະຍາດໃນເດັກກຸ່ມເປົ້າໝາຍຈະໄດ້ທົບທວນ ແລະ ນໍາໃຊ້ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນທີ່ຊັດເຈນກ່ຽວກັບຕົວເລກປະຊາ ກອນເປົ້າໝາຍ (ຈໍານວນເດັກເກີດມີຊີວິດ) ຈາກການສໍາຫຼວດພົນລະເມືອງລາວຄັ້ງລ້າສຸດ (Census) ເຂົ້າໃນການຄິດໄລ່ອັດຕາຄວາມຄືບໜ້າຂອງຕົວຊີ້ວັດດັ່ງກ່າວໃຫ້ສອດຄ່ອງ; ຫັນເປັນທັນສະໄໝໃນສະຖານທີ່ບໍລິການດ້ານສາທາລະນະສຸກ ແຕ່ໂຮງໝໍສູນກາງ, ແຂວງ, ເມືອງ, ຕາແສງ, ຮອດສຸກສາລາ ເນັ້ນການບັນທຶກຂໍ້ມູນແບບ real time ຈາກລະບົບຂໍ້ມູນຂ່າວສານສຸຂະພາບ (Health Information Systems); ເພີ່ມທະວີການບໍລິຫານ, ຄຸ້ມຄອງ ແລະ ຕິດຕາມຊຸກຍູ້ໃນແຕ່ລະຂັ້ນ ເພື່ອຮັບປະກັນການສະໜອງງົບປະມານໃຫ້ວຽກງານບຸລິມະສິດທີ່ສະໜັບສະໜູນການບັນລຸຕົວຊີ້ວັດດັ່ງກ່າວ; ເພີ່ມທະວີວຽກງານໂຄສະນາ, ສຸຂະສຶກສາໃຫ້ຄວາມຮູ້ໃນການຮັກສາສຸຂະ ພາບໃຫ້ປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າຢ່າງກວ້າງຂວາງ ແລະ ທົ່ວເຖິງ ເພື່ອໃຫ້ປະຊາຊົນມີຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ເປັນເຈົ້າການໃນວຽກງານຮັກສາສຸຂະພາບໃຫ້ນັບມື້ຫຼາຍຂຶ້ນ; ສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງວຽກງານຮັກສາສຸຂະພາບຂັ້ນຕົ້ນ ໂດຍສະໜັບສະໜູນກົນໄກການປະສານງານຂະແໜງການອື່ນໆ ທັງຢູ່ສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນຕໍ່ການ ເຄື່ອນໄຫວວຽກງານສາທາລະນະສຸກຢູ່ຂັ້ນບ້ານ ເປັນຕົ້ນ ຄະນະກຳມະການຮັກສາສຸຂະພາບຂັ້ນບ້ານ, ອາສາສະໝັກບ້ານ (ອສບ), ປັບປຸງໂຄງການ, ກິດຈະກຳ, ແບ່ງຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ຈັດສັນງົບປະມານໃຫ້ ອສບ ເກັບກຳຂໍ້ມູນສະຖິຕິ ແລະ ລາຍງານໂດຍກົງ. (ຂ່າວ: ວັນເພັງ, ພາບ: ສໍານານ)