ບາງບົດຮຽນເບື້ອງຕົ້ນ ຈາກການຮັກສາເສດຖະກິດມະຫາພາກໃຫ້ມີຄວາມໝັ້ນທ່ຽງຂອງຫວຽດນາມ

ຜ່ານບົດຮຽນໃນການຮັບມືກັບການຜັນແປຂອງເສດຖະກິດໂລກຫຼາຍຄັ້ງ. ເປັນຕົ້ນແມ່ນບັນດາວິກິດການດ້ານເສດຖະກິດ-ການເງິນ, ວິກິດການໜີ້ສາທາລະນະ, ວິກິດການດ້ານສາທາລະນະສຸກ (ພະຍາດໂຄວິດ-19)

ພັກ-ລັດຖະບານ ສສ ຫວຽດນາມ ຍາມໃດກໍຢຶດໝັ້ນຮັກສາເສດຖະກິດມະຫາພາກໃຫ້ມີຄວາມໝັ້ນທ່ຽງ ຕິດແທດກັບການຮັບປະກັນປົກປ້ອງທາງສັງຄົມ ເປັນບັນຫາສໍາຄັນຕົ້ນຕໍ ຕໍ່ຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ການພັດທະນາປະເທດຊາດ.

ທ່ານຮອງສາສະດາຈານ ດຣ. ດວ້ານ ມິງ ຮວັນ ເລຂາພັກແຂວງນິງບິ່ງ ສສ ຫວຽດນາມ ໄດ້ ຍົກໃຫ້ເຫັນການຊີ້ນໍາຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ, ການບໍລິຫານ-ຄຸ້ມຄອງລັດ ຂອງທົ່ວລະບົບການເມືອງສາມາດຖອນບົດຮຽນເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ວ່າ:

ໜຶ່ງ; ຢຶດໝັ້ນຮັກສາເສດຖະກິດມະຫາພາກມີຄວາມໝັ້ນທ່ຽງ, ຮັບປະກັນຄວາມສົມດຸນໃຫ້ໜັກ ແໜ້ນ ໃນເວລາພື້ນຖານເສດຖະກິດຢູ່ໃນສະພາບປົກກະຕິ ແລະ ກະກຽມມາດຕະການແກ້ໄຂເປັນພິເສດ ເມື່ອເກີດສະພາບເສດຖະກິດຜິດປົກກະຕິ ຊຶ່ງແມ່ນບັນຫາພື້ນຖານໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດຕະຫຼາດຂອງສັງຄົມນິຍົມຢູ່ຫວຽດນາມ. ມີແຕ່ຮັກສາເສດຖະກິດມະຫາພາກມີຄວາມໝັ້ນທ່ຽງ ຈຶ່ງສ້າງເງື່ອນໄຂສະດວກໃຫ້ແກ່ການເຕີບໂຕດ້ານເສດຖະກິດ, ແກ້ໄຂວຽກເຮັດງານທໍາ ແລະ ຮັບປະກັນສະຫວັດດີການ - ສັງຄົມຂອງປະຊາຊົນ.

ຫວນຄືນປະຫວັດສາດເສດຖະກິດໂລກຜ່ານທົດສະວັດຜ່ານມາເຫັນວ່າ: ເກືອບວ່າທຸກພື້ນຖານເສດຖະກິດເຕີບໂຕໄວ ແລະ ຍືນຍົງ, ແຕ່ມີຫຼາຍປະເທດປະລາໄຊໃນເສັ້ນທາງພັດທະນາຂອງຕົນ ຫຼື ບໍ່ສາມາດຂ້າມຜ່ານ “ກັບດັກລາຍຮັບປານກາງ” ກໍລ້ວນແລ້ວແຕ່ມີສາເຫດຈາກການປະຕິບັດນະໂຍບາຍເສດຖະກິດມະຫາພາກບໍ່ມີປະສິດທິຜົນ.

ສອງ; ຕ້ອງວິເຄາະວິໄຈ, ຄາດຄະເນດກໍາສະພາບການຜັນແປຂອງໂລກ ແລະ ພາຍໃນຢ່າງທັນການ ເພື່ອມີນະໂຍບາຍທີ່ເໝາະສົມ.

ບັນຫານີ້ ກໍແມ່ນບັນຫາສໍາຄັນເປັນພິເສດຈາກການຄາດຄະເນ ຕິດຕາມຢ່າງໃກ້ຊິດ ກໍາໃຫ້ໄດ້ສະພາບການຜັນແປຂອງໂລກ, ບັນດາກະຊວງ, ອົງການ, ຂະແໜງການຂອງຫວຽດນາມ ຕິດຕາມສະພາບການຂຶ້ນລົງຂອງລາຄາສິນຄ້າພື້ນຖານ, ສິນຄ້າອັນຈໍາເປັນກັບຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງພະລັງງານ,ຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານສະບຽງອາຫານຢ່າງໃກ້ຊິດ, ເປັນເຈົ້າການອອກມາດຕະການຮັບມືຢ່າງທັນການ.ບົດຮຽນໃນການແກ້ໄຂຂອງຫວຽດນາມ ໃນເມື່ອລາຄາສິນຄ້າໃນໂລກມີການເໜັງຕີງແຫຼ່ງສະໜອງມີຈໍານວນຈໍາກັດ. ເລີ່ມແຕ່ຕົ້ນປີ ຫວຽດນາມຈະປັບອັດຕາພາສີ, ຄ່າທໍານຽມຕ່າງໆໃຫ້ແກ່ວິສາຫະກິດ, ກະຊວງການເງິນອອກຄໍາສັ່ງຫຼຸດພາສີການນໍາເຂົ້ານໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ, ນໍ້າມັນເຄື່ອງ ເພື່ອຮັບປະກັນວັດຖຸດິບສົ້ນເຂົ້າຮັບປະກັນໃຫ້ແກ່ການດໍາເນີນທຸລະກິດ, ການຜະລິດ ແລະ ບໍ່ໃຫ້ແຕະຕ້ອງການໃຊ້ຈ່າຍຂອງປະຊາຊົນຈົນເກີນໄປ, ອອກມາດຕະການຄວບຄຸມລາຄາ, ບໍ່ໃຫ້ມີການກັກຕຸນ, ສະກັດກັ້ນການຄ້າຂາຍເຖື່ອນ...ເພີ່ມທະວີເຄື່ອງມືໃນການກວດກາໃຫ້ຄົບຊຸດ.

ສາມ; ໃນເສດຖະກິດຕະຫຼາດ ຄວາມບໍ່ໝັ້ນທ່ຽງຂອງເສດຖະກິດໂລກຕ້ອງນໍາໃຊ້ນະໂຍບາຍຢ່າງມີໄຫວພິບ, ພັກ-ລັດຖະບານຫວຽດນາມ ໄດ້ຂຸດຄົ້ນຄວາມສາມາດບົ່ມຊ້ອນ ເປັນເຈົ້າການອອກນະໂຍບາຍຢ່າງມີໄຫວພິບ, ກໍາແໜ້ນນະໂຍບາຍເງິນຕາພ້ອມກັບນະໂຍບາຍອື່ນໆປະຕິບັດການດັດສົມເງິນຕາ ແລະ ການສະໜອງເງິນຕາ, ສໍາລະບ້ວງເງິນຢ່າງເໝາະສົມ, ບໍລິຫານດອກເບັ້ຍເຮັດໃຫ້ອັດຕາແລກປ່ຽນເໝາະສົມກັບເງື່ອນໄຂການຕະຫຼາດ ແລະ ຈຸດໝາຍຂອງນະໂຍບາຍເງິນຕາ ໄປພ້ອມກັບການຄວບຄຸມເງິນເຟີ້.

ໃນສະພາບດອກເບັ້ຍຂອງທະນາຄານໃນໂລກເພີ່ມຂຶ້ນໄວ ແລະ ຄວາມກົດດັນເງິນເຟີ້ພາຍໃນເພີ່ມຂຶ້ນ. ທະນາຄານຫວຽດນາມໄດ້ດັດປັບ, ເພີ່ມອັດຕາດອກເບັ້ຍຢ່າງເໝາະສົມ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ກໍສ້າງເງື່ອນໄຂໃຫ້ແກ່ສະຖາບັນການເງິນເຂົ້າຫາແຫຼ່ງທຶນຈາກທະນາຄານແຫ່ງລັດດ້ວຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຕໍ່າ ເພື່ອສະໜັບສະໜູນວິສາຫະກິດໃຫ້ໄດ້ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງຄ່ອງຕົວ, ຄວບຄຸມການຂາຍເງິນຕາຕ່າງປະເທດໃຫ້ແກ່ພາກສ່ວນສະໜອງການຕະຫຼາດດຫວຽດນາມຍັງປະຕິບັດສົກງົບປະມານຢ່າງລະມັດລະວັງ, ຄ່ອງຕົວ ແທດເໝາະກັບສະພາບຄວາມເປັນຈິງຕໍ່ການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມພາຍໃນ ແລະ ສາກົນ.

ສີ່; ສ້າງພື້ນຖານເສດຖະກິດເອກະລາດ, ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ, ຍົກສູງຄວາມສາມາດໃນການຫັນກໍາລັງພາຍນອກກາຍເປັນກໍາລັງພາຍໃນ, ເພີ່ມທະວີຄວາມສາມາດໃນໃນການທົນທານຕໍ່ບັນດາຄວາມສ່ຽງ ແລະ ການຜັນແປຈາກພາຍນອກ. ບົດຮຽນຂອງຫວຽດນາມໃຫ້ເຫັນວ່າ: ຍິ່ງເຊື່ອມໂຍງສາກົນຢ່າງກວ້າງຂວາງເລິກເຊິ່ງເທົ່າໃດ ຍິ່ງຕ້ອງຖືສໍາຄັນການສ້າງພື້ນຖານເສດຖະກິດເອກະລາດ, ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ, ຫັນກໍາລັງແຮງພາຍນອກກາຍເປັນກໍາລັງແຮງພາຍໃນ, ເພີ່ມທະວີຄວາມສາມາດຕໍ່ຄວາມທົນທາງຕໍ່ການຜັນແປຂອງພາຍນອກ. ພຽງແຕ່ບົນພື້ນຖານການສ້າງເສດຖະກິດເອກະລາດ, ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ ຈຶ່ງສາມາດສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງດ້ວຍຕົນເອງ ຈຶ່ງມີເງື່ອນໄຂຂຸດຄົ້ນ, ຍາດແຍ່ງ ຈຶ່ງສາມາດຮັບມືກັບບັນດາຄວາມສ່ຽງ.

ການສ້າງພື້ນຖານເສດຖະກິດເອກະລາດ, ເປັນເຈົ້າຕົນເອງມີບົດບາດສໍາຄັນໃນການຮັກສາເສດຖະກິດມະຫາພາກໃຫ້ໝັ້ນທ່ຽງ, ຮັບປະກັນຄວາມສົມດຸນຂອງພື້ນຖານເສດຖະກິດພາຍໃນປະເທດ,ພິເສດແມ່ນໃນສະພາບການຂອງປະເທດຫວຽດນາມ ມີການເຊື່ອມໂຍງເສດຖະກິດກັບສາກົນຢ່າງກວ້າງຂວາງເລິກເຊິ່ງ, ຂະນະເສດຖະກິດຂອງໂລກມີການຜັນແປໄປຢ່າງສັບສົນ, ຍາກທີ່ຄາດຄະເນໄດ້.ຫວຽດນາມໄດ້ວາງຍຸດທະສາດ, ມາດຕະການອັນລະອຽດ ເພີ່ມຄວາມສາມາດໃນການເປັນເຈົ້າຕົນເອງ,ສ້າງເຂັ້ມແຂງໃນຂະແໜງການຂົງເຂດເສດຖະກິດ. ສຸມໃສ່ປະຕິຮູບລະບອບ, ລະບຽບການ, ປັບປຸງສະພາບແວດລ້ອມການດໍາເນີນທຸລະກິດ. ປະສານສົມທົບວິສາຫະກິດພາຍໃນກັບວິສາຫະກິດທີ່ມີການຮ່ວມທຶນກັບຕ່າງປະເທດ, ຍົກສູງຄວາມສາມາດໃນການແກ້ງແຍ້ງຂອງພື້ນຖານເສດຖະກິດຢູ່ພາຍໃນກ້າວເຂົ້າສູ່ຕະຫຼາດສາກົນ. ເປັນເຈົ້າການເຂົ້າຮ່ວມໃນການກໍານົດກະຕິກາ ຫຼື ຂໍ້ກໍານົດ, ລະບຽບການສາກົນທີ່ພົ້ນເດັ່ນ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເສຍຜົນປະໂຫຽດ ບໍ່ຂຶ້ນກັບຕະຫຼາດໃດໜຶ່ງ. ເພີ່ມທະວີກໍາລັງແຮງພາຍໃນ ໂດຍສະເພາະປັດໄຈສົ້ນເຂົ້າ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນພັດທະນາອຸດສະຫະກໍາພື້ນຖານ ໂດຍອີງໃສ່ ວິທະຍາສາດ ເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ນະວັດຕະກໍາ, ສຸມໃສ່ແກ້ໄຂບັນຫາຂອງສັງຄົມ-ສິ່ງແວດລ້ອມ. ພິເສດ ແມ່ນຄວາມສາມາດດ້ານສາທາລະນະສຸກ, ຄຸນນະພາບການສຶກສາ, ຫຼຸດຜ່ອນການປ່ອຍສິ່ງເສດເຫຼືອ ແລະ ເພີ່ມຄວາມສາມາດໃນການປັບໂຕກັບການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ.

(ອ່ານຕໍ່ສະບັບໜ້າ)