 |
ທ່ານ ນາງ ຄໍາຫຼ້າ ໄຊຍະແພງ ຫົວໜ້າພະແນກສົ່ງເສີມກຸ່ມ ແລະ ສະຫະກອນໄດ້ເຜີຍແຜ່ກົດໝາຍ ວ່າດ້ວຍສະຫະກອນ ຊຶ່ງທ່ານໄດ້ຍົກໃຫ້ເຫັນປະຫວັດຄວາມເປັນມາຂອງສະຫະກອນ ຊຶ່ງໄດ້ລິເລີ້ມມາແຕ່ປີ 1976, ເຫດຜົນ ແລະ ຄວາມຈໍາເປັນຂອງກົດໝາຍ ວ່າດ້ວຍສະຫະກອນ, ຂະບວນການໃນການສ້າງກົດ ໝາຍ ວ່າດ້ວຍສະຫະກອນ, ຈົນມາເຖິງກອງປະຊຸມສູນກາງຄົບຄະນະຄັ້ງທີ III (ສະໄໝທີ 8) 2006 ໄດ້ມີນະໂຍບາຍສົ່ງເສີມໃຫ້ປະຊາຊົນຮ່ວມກຸ່ມຈັດຕັ້ງກໍາລັງການຜະລິດ, ການບໍລິການແບບຮ່ວມມືຂອງປະຊາຊົນ ເພື່ອຍູ້ການຜະລິດ,ການບໍລິການ, ຮ່ວມກັນປົກປ້ອງຜົນປະໂຫຍດຂອງຕົນໃຫ້ດີ ແລະ ແຂງແຮງຂຶ້ນກວ່າເກົ່າ. ໃນກົດໝາຍສະບັບນີ້ແມ່ນໄດ້ກໍານົດຫຼັກການ, ລະບຽບການ ແລະ ມາດຕະການກ່ຽວກັບການຈັດຕັ້ງ, ການເຄື່ອນໄຫວ, ການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ການຕິດຕາມ ກວດກາ ສະຫະກອນ ເພື່ອສົ່ງເສີມ, ພັດທະນາການຜະລິດ, ການບໍລິການ ແລະ ການດໍາເນີນກິດຈະການຂອງສະຫະກອນໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່ຂະຫຍາຍຕົວ, ເຂັ້ມແຂງ ແນ່ໃສ່ຮັບປະກັນການແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ຍົກລະດັບຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າໃຫ້ດີຂຶ້ນ ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງຊາດ. ເຊິ່ງເນື້ອໃນຂອງກົດໝາຍ ວ່າດ້ວຍສະຫະກອນປະກອບມີທັງໝົດ 12 ພາກ, 8 ໝວດ, 77 ມາດຕາ. ນອກຈາກນັ້ນ, ຍັງມີການເຜີຍແຜ່ດໍາລັດ ວ່າດ້ວຍກະສິກໍາ ແບບມີສັນຍາ ຊຶ່ງສະເໜີໂດຍທ່ານ ຄໍາປຸນ ດວງມາລາ ຜູ້ປະສານງານອົງປະກອບກົມສົ່ງເສີມກະສິກໍາ ແລະ ສະຫະກອນ (ກສກສ).
ຈຸດປະສົງຂອງດໍາລັດສະບັບນີ້, ກໍານົດຫຼັກການ, ລະບຽບການ ແລະ ມາດຕະການກ່ຽວການຄຸ້ມຄອງ,ການຕິດຕາມ ກວດກາ ວຽກງານກະສິກໍາແບບມີສັນຍາ ເພື່ອສົ່ງເສີມການຜະລິດກະສິກໍາເປັນສິນຄ້າໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່ຂະຫຍາຍຕົວ ແລະ ມີຄວາມເຂັ້ມແຂງ ແນໃສ່ສ້າງລາຍຮັບທີ່ໝັ້ນຄົງ, ປົກປ້ອງສິດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດອັນຊອບທໍາຂອງລວມໝູ່, ການຈັດຕັ້ງ, ນິຕິບຸກຄົນ ແລະ ບຸກຄົນ ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງປະເທດຊາດ. ຊຶ່ງດໍາລັດສະບັບນີ້ປະກອບມີ 9 ໝວດ, 59 ມາດຕາ. ທັງນີ້ກໍເພື່ອເຮັດໃຫ້ສະມາຊິກທີ່ຢູ່ໃນແຕ່ລະກຸ່ມການຜະລິດໄດ້ມີຄວາມຮັບ-ເຂົ້າໃຈຕໍ່ເນື້ອໃນຈິດໃຈຂອງກົດ ໝາຍ ວ່າດ້ວຍສະຫະກອນ ແລະ ດໍາລັດ ວ່າດ້ວຍກະສິກໍາແບບມີສັນຍາ ເພື່ອນໍາໄປຜັນຂະຫຍາຍ ແລະ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢູ່ທ້ອງຖິ່ນຕົນຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ.
(ຂ່າວ-ພາບ:ແດງສະຫວັດ ແສນພານິດ)
ຄໍາເຫັນ