 |
ໂດຍພາຍໃຕ້ການເປັນປະທານຂອງທ່ານ ທອງສະຫວັນ ພົມວິຫານ ຮອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ລັດຖະມົນຕີກະຊວງການຕ່າງປະເທດ ປະທານຄະນະກຳມະການຄຸ້ມຄອງແຫ່ງຊາດ ເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາລະເບີດບໍ່ທັນແຕກທີ່ຕົກຄ້າງຢູ່ລາວ, ໂດຍເປັນກຽດເຂົ້າຮ່ວມຂອງທ່ານ ສອນໄຊ ສີພັນດອນ ນາຍົກລັດຖະມົນຕີແຫ່ງ ສປປ ລາວ, ມີທ່ານ ນາງ ອາມິດາ ຊານຊີອາ ອາລິດຈາບານາ (Armida Salsiah Alisjahbana) ຮອງເລຂາທິການໃຫຍ່ອົງການສະຫະປະຊາຊາດ (ສປຊ) ແລະ ເລຂາທິການ ຄະນະກຳມາທິການເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ສປຊ ປະຈຳພາກພື້ນອາຊີ-ປາຊີຟິກ (UN ESCAP), ມີການນໍາພັກ-ລັດ, ຄະນະຜູ້ແທນສາກົນຈາກ 120 ກວ່າປະເທດ, ຜູ້ຕາງໜ້າອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ ພ້ອມດ້ວຍພາກສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງເຂົ້າຮ່ວມ.
 |
ທ່ານ ສອນໄຊ ສີພັນດອນ ກ່າວເປີດກອງປະຊຸມວ່າ: ໃນໄລຍະກວ່າ 5 ທົດສະວັດຜ່ານມາ ພາຍຫຼັງສົງຄາມອິນດູຈີນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ, ລະເບີດທີ່ບໍ່ທັນແຕກຕົກຄ້າງຫຼາຍລ້ານໜ່ວຍ ທີ່ກະຈາຍຢູ່ໃນຜືນແຜ່ນດິນຂອງ ສປປ ລາວ ຍັງສືບຕໍ່ເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ຕໍ່ການດຳລົງຊີວິດປະຈຳວັນຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ກີດຂວາງການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງປະເທດ. ສົນທິສັນຍາສາກົນນີ້ ຈຶ່ງມີຄວາມໝາຍສໍາຄັນເປັນຢ່າງຍິ່ງສໍາລັບປະເທດທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຫຼາຍກວ່າໝູ່ ເພື່ອສ້າງຂອບກົດໝາຍດ້ານມະນຸດສະທຳສາກົນ ໃນການປົກປ້ອງຊີວິດ ແລະ ກຽດສັກສີຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພໃນການດຳລົງຊີວິດ ແລະ ການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ. ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດພັນທະພາຍໃຕ້ສົນທິສັນຍາດັ່ງກ່າວໃຫ້ເປັນຮູບປະທຳ, ສປປ ລາວ ໄດ້ເຊື່ອມສານພັນທະສາກົນເຂົ້າໃນແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມແຫ່ງຊາດ ໂດຍໄດ້ຮັບຮອງເອົາເປົ້າໝາຍສະຫັດສະວັດດ້ານການພັດທະນາແຫ່ງຊາດເປົ້າໝາຍທີ 9 (ຫຼື MDG9) ໃນເມື່ອກ່ອນ ແລະ ເປົ້າໝາຍການພັດທະນາແບບຍືນຍົງແຫ່ງຊາດເປົ້າໝາຍທີ 18 (ຫຼື SDG18) ໃນປັດຈຸບັນຄື: “ຊີວິດທີ່ປອດໄພຈາກລະເບີດບໍ່ທັນແຕກ” ເພື່ອຮັບປະກັນວ່າ ການແກ້ໄຂບັນຫາລະເບີດບໍ່ທັນແຕກຕົກຄ້າງ ສືບຕໍ່ບຸລິມະສິດສູງສຸດຂອງລັດຖະບານ ຊຶ່ງຕິດພັນກັບການແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ. ນັບແຕ່ປີ 2010 ພາຍຫຼັງສົນທິສັນຍາມີຜົນບັງຄັບໃຊ້, ການແກ້ໄຂບັນຫາລະເບີດບໍ່ທັນແຕກຕົກຄ້າງຢູ່ ສປປ ລາວ ໄດ້ມີຜົນຄືບໜ້າເປັນກ້າວໆມາ ໂດຍໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນອັນລໍ້າຄ່າຈາກບັນດາປະເທດລັດພາຄີ, ຄູ່ຮ່ວມພັດທະນາ, ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ ແລະ ຜູ້ປະຕິບັດງານຕົວຈິງຢູ່ພາກສະໜາມ. ສະນັ້ນ, ການເປັນເຈົ້າພາບກອງປະຊຸມທົບທວນສົນທິສັນຍາສາກົນວ່າດ້ວຍລະເບີດລູກຫວ່ານ ບໍ່ສະເພາະແຕ່ເປັນການປະຕິບັດພັນທະສາກົນຢ່າງເອົາໃຈໃສ່ຂອງ ສປປ ລາວ, ແຕ່ຍັງເປັນໂອກາດໃຫ້ບັນດາຄະນະຜູ້ແທນເຫັນໄດ້ເຖິງຜົນປະໂຫຍດອັນແທ້ຈິງຂອງການຮ່ວມມືສາກົນທີ່ແໜ້ນແຟ້ນ ໂດຍພາຍໃຕ້ຂອບສົນທິສັນຍານີ້.
 |
ສປປ ລາວ ມີຄວາມພາກພູມໃຈເປັນຢ່າງຍິ່ງ ທີ່ໄດ້ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຂົວຕໍ່ໂດຍນໍາເອົາທຸກພາກສ່ວນທີ່ສໍາຄັນມາເຕົ້າໂຮມກັນໃນຄັ້ງນີ້, ເພື່ອພ້ອມກັນຢໍ້າຄືນເຈດຕະນາລົມໃນການສືບຕໍ່ຍົກສູງພັນທະ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບດ້ານມະນຸດສະທຳຮ່ວມກັນ, ຮັບປະກັນວ່າປະຊາຊົນ ແລະ ເດັກນ້ອຍຜູ້ບໍລິສຸດໃນທົ່ວໂລກຈະບໍ່ຖືກທໍາລາຍໂດຍອາວຸດຮ້າຍແຮງນີ້ ແລະ ຈະບໍ່ມີປະເທດໃດຕື່ມອີກຕ້ອງພົບພໍ້ກັບໄພອັນຕະລາຍຂອງລະເບີດລູກຫວ່ານ.
ກອງປະຊຸມຄັ້ງນີ້, ແມ່ນໂອກາດສໍາຄັນໃນການຫັນປ່ຽນຄວາມໝາຍໝັ້ນດ້ານການເມືອງໃຫ້ກາຍເປັນການກະທໍາຕົວຈິງທີ່ມີຜົນສໍາເລັດ. ຄວາມຄືບໜ້າຂອງການປະຕິບັດສົນທິສັນຍາສາມາດວັດແທກໄດ້ຈາກຈຳນວນພື້ນທີ່ດິນທີ່ມີຄວາມປອດໄພຊຸມຊົນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ; ຄຸນນະພາບຊີວິດ ແລະ ການຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ຖືກເຄາະຮ້າຍ ແລະ ຄອບຄົວເຂົາເຈົ້າ; ການທໍາລາຍຄັງສະສົມອາວຸດໃຫ້ໝົດສິ້ນຢ່າງຖາວອນ; ການຫຼຸດຈຳນວນຜູ້ຖືກບາດເຈັບ ແລະ ເສຍຊີວິດ ຢ່າງເປັນຮູບປະທຳແລະ ການສືບຕໍ່ການຮ່ວມມື ແລະ ການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກສາກົນທີ່ຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ໃນລະດັບທີ່ເໝາະສົມ.
 |
ໃນກອງປະຊຸມຄັ້ງນີ້, ພວກເຮົາຈະພ້ອມກັນພິຈາລະນາ ແລະ ຮັບຮອງເອົາແຜນປະຕິບັດງານນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ສໍາລັບປີ 2027-2031 ຊຶ່ງກຳນົດຂອບວຽກງານທີ່ມີຈຸດສຸມ, ສາມາດຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໄດ້ ແລະ ສາມາດວັດແທກໄດ້ ໂດຍໃຫ້ບຸລິມະສິດບັນດາຂົງເຂດວຽກງານດັ່ງນີ້: 1) ເພີ່ມທະວີການສໍາຫຼວດ, ການເກັບກູ້ ແລະ ການສຶກສາຄວາມສ່ຽງທີ່ວ່ອງໄວ, ປອດໄພ ແລະ ມີປະສິດທິພາບຫຼາຍກວ່າເກົ່າເພື່ອສົ່ງຄືນພື້ນທີ່ດິນທີ່ປອດໄພ ໃຫ້ຊຸມຊົນ ແລະ ປະຊາຊົນຂອງພວກເຮົາ; 2) ການຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ຖືກເຄາະຮ້າຍແບບຄົບຊຸດ ແລະ ຍືນຍົງ: ເພື່ອມອບຄືນກຽດສັກສີຂອງມະນຸດ, ໃຫ້ໂອກາດທາງດ້ານການປະກອບອາຊີບ ແລະ ບໍ່ປະຖິ້ມຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບເຄາະຮ້າຍ; 3) ການຮ່ວມມື ແລະ ການຊ່ວຍເຫຼືອໃນລະດັບສາກົນທີ່ແໜ້ນແຟ້ນ, ຄາດຄະເນໄດ້ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບບຸລິມະສິດດ້ານການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງປະເທດທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບ. ບັນດາບຸລິມະສິດເຫຼົ່ານີ້ຈະບັນລຸໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອພວກເຮົາສືບຕໍ່ເຈດຈຳນົງທາງດ້ານການເມືອງທີ່ໜັກແໜ້ນ, ມີຊັບພະຍາກອນທີ່ພຽງພໍ, ມີການຮ່ວມມືທີ່ດີ ແລະ ການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງຜູ້ຖືກເຄາະຮ້າຍ ແລະ ຊຸມຊົນທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບ. ສະນັ້ນ, ຈຶ່ງບໍ່ມີປະເທດໃດທີ່ຈະສາມາດແກ້ໄຂບັນຫາລະເບີດທີ່ບໍ່ທັນແຕກໄດ້ໂດຍລໍາພັງ ໂດຍປາສະຈາກການຮ່ວມມືສາກົນ ທີ່ເປັນອົງປະກອບທີ່ສໍາຄັນ ແລະ ຂາດບໍ່ໄດ້ ເພື່ອສາມາດຈັດຕັ້ງປະຕິບັດສົນທິສັນຍາ CCM ໃຫ້ມີໝາກຜົນເປັນຮູບປະທຳ.
(ຂ່າວ: ວັນເພັງ, ພາບ: ສໍານານ)
ຄໍາເຫັນ