ຍັງຄົງມີຄວາມເຫັນທີ່ຂັດແຍ່ງກັນຢູ່ບໍ່ໜ້ອຍ, ຈົນເກີດການປະທະກັນຢ່າງຮຸນແຮງ.
ຜູ້ຂຽນເຫັນວ່າ, ສິດດຳລົງຄົງຕົວແລະ ສິດໄດ້ຮັບການພັດທະນາເປັນສິດທິມະນຸດຂັ້ນພື້ນຖານທີ່ມີຄວາມສຳຄັນອັນດັບໜຶ່ງ. ການດຳລົງຄົງຕົວເປັນພື້ນຖານທີ່ຊົມໃຊ້ສິດທິມະນຸດທຸກຢ່າງ, ການພັດທະນາເປັນຂໍກຸນແຈລວມທີ່ແກ້ໄຂບັນຫາທັງໝົດ, ສິດດຳລົງຄົງຕົວແລະສິດໄດ້ຮັບການພັດທະນາມີສາຍສຳພັນຢ່າງສະໜິດແໜ້ນ.
ຫວ່າງບໍ່ດົນມານີ້, ຜູ້ຂຽນໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມການສຳພາດຢູ່ເທິງຂະບວນລົດໄຟຕາມທາງລົດໄຟຈີນ-ລາວເນື່ອງໃນໂອກາດເປີດນຳໃຊ້ເສັ້ນທາງລົດໄຟດັ່ງກ່າວຄົບຮອບ 3 ປີແລະມີຄວາມຮູ້ສຶກວ່າ, ທາງລົດໄຟຈີນ-ລາວໄດ້ເສີມຂະຫຍາຍບົດບາດອັນຕັ້ງໜ້າໃນການຊຸກຍູ້ໃຫ້ປະຊາຊົນທ້ອງຖິ່ນບັນລຸສິດດຳລົງຄົງຕົວ ສິດໄດ້ຮັບການພັດທະນາແລະ ປົກປ້ອງສິດທິມະນຸດໃນຂອບເຂດກວ້າງກວ່າເກົ່າ.
ນັບແຕ່ເປີດນຳໃຊ້ເປັນເວລາ 3 ປີຜ່ານມາ, ທາງລົດໄຟຈີນ-ລາວໄດ້ສ້າງຜົນງານທີ່ປະຈັກຕາຫຼາຍໆຢ່າງເຂົ້າໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດການຄ້າຂອງພາກພື້ນ, ບົດບາດຂອງຄວາມເປັນ “ເສັ້ນທາງຄຳດ້ານການຂົນສົ່ງ” ນັບມື້ພົ້ນເດັ່ນຂຶ້ນ, ໄດ້ຂົນສົ່ງຜູ້ໂດຍສານຫຼາຍກວ່າ 43 ລ້ານເທື່ອຄົນ, ຂົນສົ່ງສິນຄ້າ 48,3 ລ້ານໂຕນ, ເຮັດໃຫ້ອຸດສາຫະກຳການຜະລິດຢູ່ລຽບຕາມທາງລົດໄຟພັດທະນາຢ່າງຄຶກຄື້ນ. ມັນບໍ່ພຽງແຕ່ໄດ້ເຊື່ອມຈອດກັບຊ່ອງທາງຜ່ານໃໝ່ທາງບົກ-ທາງທະເລພາກຕາເວັນຕົກຂອງຈີນແລະຂະບວນລົດໄຟຈີນ-ເອີຣົບເທົ່ານັ້ນ, ມັນຍັງຊ່ວຍຫຍໍ້ເວລາການຂົນສົ່ງໂດຍກົງຜ່ານທາງລົດໄຟທີ່ເລີ່ມຈາກລາວ-ໄທໄປຮອດເອີຣົບນັ້ນໃຫ້ສັ້ນລົງເຫຼືອພຽງ 15 ມື້ໄດ້ ຊຶ່ງໄດ້ຊຸກຍູ້ການຄ້າແລະການຮ່ວມມືເສດຖະກິດລະຫວ່າງພາກພື້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.
ການມີວຽກເຮັດງານທຳຖືວ່າເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ສຸດໃນຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນ. ທາງລົດໄຟຈີນ-ລາວເປັນທາງລົດໄຟທັນສະໄໝສາຍທຳອິດຂອງລາວ, ເຮັດໃຫ້ປະເທດລາວໄດ້ບັນລຸຄວາມໃຝ່ຝັນທີ່ຢາກຫັນປ່ຽນຈາກປະເທດທີ່ບໍ່ມີທາງອອກສູ່ທະເລ ກາຍເປັນປະເທດເຊື່ອມໂຍງເຊື່ອມຈອດກັບບໍລິເວນອ້ອມຂ້າງ ຊຶ່ງສ້າງຜົນປະໂຫຍດຕັ້ງແຕ່ລະດັບມະຫາພາກຄືຊຸກຍູ້ການເຊື່ອມໂຍງເຊື່ອມຈອດ ແລະ ການຮ່ວມມືແບບຕ່າງຝ່າຍຕ່າງໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຂອງພາກພື້ນລົງມາຈົນຮອດລະດັບຈຸລະພາກ ຄືຊຸກຍູ້ການປະກອບອາຊີບຂອງຄົນທ້ອງຖິ່ນອີກດ້ວຍ. ນັບແຕ່ເປີດນຳໃຊ້ເມື່ອວັນທີ 3 ທັນວາປີ 2021 ເປັນຕົ້ນມາ, ພາກສ່ວນທາງລົດໄຟຈີນ-ລາວໄດ້ຮັບພະນັກງານຄົນລາວເຂົ້າເຮັດວຽກ 3,500 ກວ່າຄົນ, ແລະສ້າງວຽກເຮັດງານທຳໂດຍທາງອ້ອມອີກ 1 ແສນກວ່າຕຳແໜ່ງໃນຂະແໜງການຈໍລະຈອນສິນຄ້າຄົມມະນາຄົມທຸລະກິດການຄ້າການທ່ອງທ່ຽວແລະອື່ນໆ. ຍ້ອນມີທາງລົດໄຟສາຍນີ້, ຊາວໜຸ່ມທີ່ຢູ່ເຂດພູດອຍຂອງປະເທດລາວຈຶ່ງສາມາດອອກຈາກເຂດພູດອຍແລະສຳຜັດກັບໂລກພາຍນອກນັບມື້ນັບຫຼາຍຂຶ້ນ.
ຄຽງຄູ່ໄປພ້ອມກັບການສ້າງວຽກເຮັດງານທຳ, ພາກສ່ວນທາງລົດໄຟຈີນ-ລາວຍັງໄດ້ສະໜອງໂອກາດຍົກລະດັບຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດໃຫ້ແກ່ພະນັກງານຝ່າຍລາວ. ບໍລິສັດທາງລົດໄຟລາວ-ຈີນເຄີຍຮັບພະນັກງານລາວເຂົ້າເຮັດວຽກຫຼາຍຊຸດ, ຈັດຊຸດອົບຮົມກ່ອນເຂົ້າປະຈຳການ, ຊຸດອົບຮົມຍົກຂີດຄວາມສາມາດດ້ານຕ່າງໆ ໂດຍໃຊ້ວິທີຖ່າຍທອດສິດສອນແບບສອງຕໍ່ສອງການແຂ່ງຂັນຄວາມຮູ້ ແລະສີມືແຮງງານແລະອື່ນໆ ຊຶ່ງໄດ້ສ້າງຜູ້ມີຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດດ້ານທາງລົດໄຟໄດ້ເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. ໃນຮອບ 3 ປີຜ່ານມາ, ພາກສ່ວນທາງລົດໄຟຈີນ-ລາວໄດ້ອົບຮົມພະນັກງານລາວພັນກວ່າຄົນ, ຖ່າຍທອດຄວາມຮູ້ວິຊາການດ້ານການຂັບລົດໄຟບຳລຸງຮັກສາແລະສ້ອມແປງ, ການຂົນສົ່ງໂດຍສານ, ການຂົນສົ່ງສິນຄ້າ, ການຈັດສັນລົດແລະອື່ນໆ ຊຶ່ງໄດ້ສ້າງໃຫ້ພວກເຂົາເຈົ້າເປັນນັກວິຊາການຊຸດໃໝ່.
ທາງລົດໄຟຈີນ-ລາວບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງດ້ານເສດຖະກິດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນເສັ້ນທາງແຫ່ງການພັດທະນາແບບສີຂຽວອີກດ້ວຍ. ຈີນສຸມຄວາມພະຍາຍາມເຂົ້າໃນການຊຸກຍູ້ການພັດທະນາແບບສີຂຽວຂອງການຮ່ວມກັນສ້າງ “ໜຶ່ງແລວໜຶ່ງເສັ້ນທາງ” ຢ່າງສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍ, ເຄົາລົບສິດດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມຂອງປະຊາຊົນບັນດາປະເທດ, ປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍກົດລະບຽບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຂອງປະເທດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ, ສ້າງເວທີຮ່ວມມືດ້ານການອະນຸລັກສິ່ງແວດລ້ອມ, ຊຸກຍູ້ໃຫ້ເສດຖະກິດ-ສັງຄົມແລະສິ່ງແວດລ້ອມທຳມະຊາດພັດທະນາຢ່າງກົມກຽວກັນ, ເຮັດໃຫ້ສີຂຽວກາຍເປັນສີພື້ນຖານຂອງການຮ່ວມກັນສ້າງ “ໜຶ່ງແລວໜຶ່ງເສັ້ນທາງ”. ໃນຂະບວນການກໍ່ສ້າງແລະບໍລິຫານທາງລົດໄຟ, ພາກສ່ວນທາງລົດໄຟສອງຝ່າຍຈີນແລະລາວໄດ້ຖືເອົາການອະນຸລັກສິ່ງແວດລ້ອມເປັນຈິດໃຈສຳຄັນຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຕະຫຼອດປາຍ, ໃຊ້ມາດຕະການທີ່ໃຫ້ຜົນລັບທາງບວກຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ເຊັ່ນ:ປັບແລວທາງລົດໄຟເພື່ອຫຼີກການທຳລາຍເຂດປ່າສະຫງວນທຳມະຊາດ 6 ແຫ່ງຢູ່ລຽບຕາມທາງລົດໄຟ, ເພີ່ມງົບປະມານການກໍ່ສ້າງເພື່ອໃຊ້ຮູບແບບການພາດຜ່ານທີ່ມີຜົນສະທ້ອນໜ້ອຍສຸດເຊັ່ນ:ເຈາະອຸມົງລອດ,ສ້າງຂົວຂ້າມແລະອື່ນໆເມື່ອຜ່ານເຂດປ່າສະຫງວນແລະປ່າໄມ້ເສດຖະກິດ. ປູກທົດແທນພື້ນທີ່ສີຂຽວລຽບຕາມທາງລົດໄຟເນື້ອທີ່ທັງໝົດປະມານ 3.07 ລ້ານຕາແມັດ, ປູກຕົ້ນໄມ້ພຸ່ມປະມານ 8,63 ລ້ານຕົ້ນ, ຕົ້ນໄມ້ຢືນຕົ້ນປະມານ 55,000 ຕົ້ນ. ອີງຕາມສະຖິຕິທີ່ຍັງບໍ່ຄົບຖ້ວນ, ເງິນທຶນກໍ່ສ້າງສະເພາະທີ່ໃຊ້ເຂົ້າໃນການອະນຸລັກສິ່ງແວດລ້ອມມີເຖິງ 260 ລ້ານໂດລາ, ງົບປະມານດ້ານອື່ນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຍ້ອນພິລາລະນາເຖິງການອະນຸລັກສິ່ງແວດລ້ອມຍິ່ງເປັນຈຳນວນທີ່ສູງຫຼາຍ.
ສິດທິມະນຸດຍາມໃດກໍບໍ່ເຄີຍເປັນມະໂນພາບທີ່ໄຮ້ຄວາມໝາຍ. ການພັດທະນາຂອງວຽກງານສິດທິມະນຸດໄດ້ຈົ່ງຮ່ອງຮອຍທີ່ສວຍງາມໃນຊາຕາກຳຂອງຄົນທຳມະດາ. ໃນການເກັບກຳຂ່າວຕາມທາງລົດໄຟຈີນ-ລາວ, ຜູ້ຂຽນໄດ້ພົບກັບສອງເອື້ອຍນ້ອງຊາວອຸດົມໄຊທີ່ຂີ່ລົດໄຟໄປຫາໝໍຢູ່ແດນໄກແລະປິ່ນປົວສຸຂະພາບຈົນແຂງແຮງຂຶ້ນ, ໄດ້ພົບຊາວໜຸ່ມຜົ້ງສາລີທີ່ຄອບຄົວດຳເນີນທຸລະກິດປູກກາເຟ ຈຶ່ງຢາກໄປຮຽນຮູ້ວຽກງານທີ່ກ່ຽວຂ້ອງໃຫ້ດີແລ້ວກັບຄືນມາພັດທະນາກະສິກຳຢູ່ບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງຕົນ, ໄດ້ພົບນັກທ່ອງທ່ຽວປະເທດຕ່າງໆ, ໄດ້ພົບກັບຢູທູບເບີເລື່ອງການທ່ອງທ່ຽວຂອງລາວທີ່ໄດ້ຄົ້ນພົບໂອກາດທາງທຸລະກິດແລະຢາກຈັດຕັ້ງກຸ່ມທ່ອງທ່ຽວດ້ວຍຕົນເອງ, ໄດ້ພົບແມ່ເຖົ້າອາຍຸ 90 ກວ່າປີທີ່ໄດ້ຂີ່ລົດໄຟຕາມຄວາມຝັນ, ເດີນທາງກັບຫຼານສາວຂອງເພິ່ນທີ່ເປັນຫົວໜ້າຈຸພະນັກງານລົດໄຟຊຸດທຳອິດຂອງລາວ, ລູກຊາຍກົກເພິ່ນກໍໄດ້ເຮັດວຽກກັບທາງລົດໄຟລາວ-ຈີນ, ສິ້ນສຸດຄວາມກິນແໜງເສຍດາຍທີ່ຜ່ານມາກັງວົນວ່າບໍ່ມີໂອກາດນຳໃຊ້ຄວາມຮູ້ວິຊາການກ່ຽວກັບທາງລົດໄຟທີ່ຕົນໄດ້ຮຽນມາ. ທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ເປັນແສງສະທ້ອນທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການປ່ຽນແປງຕັ້ງແຕ່ເປີດນຳໃຊ້ທາງລົດໄຟຈີນລາວເປັນເວລາ 3 ປີຜ່ານມາ, ມັນເປັນພາບຄວາມກ້າວໜ້າທີ່ມີຊີວິດຊີວາຂອງວຽກງານສິດທິມະນຸດຢູ່ປະເທດທີ່ກຳລັງພັດທະນາ.
ໂດຍ: ຊີອາໄອ
ຄໍາເຫັນ