ຂ່າວລະບຸວ່າ: ທ່ານ ສຣີ ວາໂຍໂນ ນັກຄົ້ນຄວ້າຈາກອົງການຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ນະວັດຕະກຳແຫ່ງຊາດອິນໂດເນເຊຍ ກ່າວວ່າ: ເຕັກໂນໂລຊີດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກພັດທະນາຮ່ວມກັບຜູ້ປະກອບການບ່ອນຖິ້ມຂີ້ເຫຍື້ອໃນຫຼາຍພາກພື້ນ, ໂດຍໃຊ້ອຸປະກອນງ່າຍໆເຊັ່ນ: ທໍ່ອາຍແກ໊ສ, ເຄື່ອງກຳເນີດໄຟຟ້າສູນຍາກາດ ແລະ ໜ່ວຍກອງອາຍແກ໊ສ.
ໂຄງການດັ່ງກ່າວໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການສຶກສາພາກສະໜາມ ເພື່ອລະບຸລັກສະນະຂອງສິ່ງເສດເຫຼືອ ແລະ ປະລິມານຂອງອາຍແກ໊ສມີເທນ ກ່ອນວິເຄາະຂໍ້ມູນໂດຍໃຊ້ຊັອຟແວເພື່ອກຳນົດຈຸດສະກັດທີ່ເໝາະສົມ ແລະ ຕຳແໜ່ງທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດສຳລັບການຕິດຕັ້ງເຄື່ອງບໍ່ອາຍແກ໊ສ. ອາຍແກ໊ສມີເທນທີ່ເກັບມາໄດ້ຖືກຂົນສົ່ງຜ່ານເຄືອຂ່າຍທໍ່ສົ່ງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດເພື່ອຫຼຸດປະລິມານນ້ຳ, ກາກບອນອອກໄຊ ແລະ ໄຮໂດຣເຈນຊັລໄຟ, ເຮັດໃຫ້ປອດໄພສຳລັບການນຳໃຊ້ໃນຄົວເຮືອນ ແລະ ອຸດສາຫະກຳ.
ປັດຈຸບັນ, ອາຍແກ໊ສທີ່ເກັບມາໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ເປັນເຊື້ອເພີງໃນການປຸງແຕ່ງອາຫານສຳລັບຊຸມຊົນທີ່ອາໄສຢູ່ໃກ້ບ່ອນຖິ້ມຂີ້ເຫຍື້ອ ແລະ ສຳລັບການດຳເນີນງານພາຍໃນສະຖານທີ່ຖິ້ມຂີ້ເຫຍື້ອ. ນອກຈາກນີ້, ຍັງມີທ່າແຮງທີ່ຈະນຳໄປພັດທະນາສູ່ການຜະລິດໄຟຟ້າໃນອິນໂດເນເຊຍອີກດ້ວຍ.
ຄໍາເຫັນ