ກອງປະຊຸມເຜີຍແຜ່ວາລະແຫ່ງຊາດ ການພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ

ທ່ານ ລິນຄຳ ດວງສະຫວັນ ລັດຖະມົນຕີກະຊວງກະສິກຳ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມ ໄດ້ສະເໜີເອກະສານວາລະແຫ່ງຊາດ ວ່າດ້ວຍການພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ໄລຍະ 2027-2030, ການສ້າງວາລະແຫ່ງຊາດແມ່ນເພື່ອຜັນຂະຫຍາຍມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກ ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແຫ່ງຊາດ 5 ປີ ຄັ້ງທີ X (2026-2030) ເພື່ອລະດົມກຳລັງແຮງສັງລວມ ໃນການແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ສ້າງພື້ນຖານໂຄງລ່າງຢູ່ເຂດຊົນນະບົດ ແລະ ປັບປຸງຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນໃຫ້ດີຂຶ້ນ. ຈຸດປະສົງຂອງວາລະແຫ່ງຊາດດັ່ງກ່າວເພື່ອກຳນົດແຜນວຽກງານຕົວຈິງທີ່ເປັນບູລິມະສິດ ແລະ ຈຳເປັນຮີບດ່ວນ ໃນການປຸກລະດົມກຳລັງແຮງ ແລະ ຄວາມສາມາດບົ່ມຊ້ອນຂອງທົ່ວສັງຄົມ ເຂົ້າໃນການແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ປັບປຸງຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນ ເພື່ອກ້າວໄປສູ່ຄວາມຢູ່ດີກິນດີ ສູ້ຊົນສ້າງຄອບຄົວພົ້ນທຸກໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 100,000 ຄອບຄົວ (ເພື່ອດຶງອັດຕາຄວາມທຸກຍາກໃຫ້ຫຼຸດລົງມາເຫຼືອພຽງໜຶ່ງໂຕເລກ); ສ້າງບ້ານພົ້ນທຸກໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 1,000 ບ້ານ ສ້າງເມືອງພົ້ນທຸກໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 25 ເມືອງ ພ້ອມທັງສ້າງບ້ານຈຸດສຸມຕົວແບບຢ່າງໜ້ອຍ ແຂວງລະ 4-5 ບ້ານ ນອກຈາກນີ້ ຍັງສຸມໃສ່ສ້າງອາຊີບ ເຂົ້າເຖິງລະບົບປົກປ້ອງສັງຄົມ ພັດທະນາພື້ນຖານໂຄງລ່າງ ຈັດສັນພູມລໍາເນົາ ແລະ ປັບປຸງລະບົບການເມືອງຢູ່ຮາກຖານໃຫ້ເຂັ້ມແຂງ.

ທ່ານ ລິນຄຳ ດວງສະຫວັນ ໄດ້ລາຍງານຕື່ມວ່າ: ເພື່ອເຮັດໃຫ້ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວາລະແຫ່ງຊາດໄດ້ຮັບຜົນສໍາເລັດຈະຕ້ອງຮັບປະກັນໃຫ້ໄດ້ 5 ຫຼັກການຕົ້ນຕໍດັ່ງນີ້: ຮັບປະກັນຄວາມເຂັ້ມງວດ-ເດັດຂາດ: ສະແດງເຖິງຄວາມຕັດສິນໃຈສູງສຸດຂອງພັກ ແລະ ລັດ ບົນພື້ນຖານຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ເປັນເອກະພາບສູງຕໍ່ຄວາມຈຳເປັນທີ່ຕ້ອງໄດ້ຜັນຂະຫຍາຍມາດຕະການຢ່າງເຂັ້ມງວດ-ເດັດຂາດບົນພື້ນຖານກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການ, ຄວາມຍຸຕິທໍາ, ເຮັດແທ້ທໍາຈິງ ແລະ ມີການນໍາພາ-ຊີ້ນຳການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດເປັນລະບົບ ແລະ ຕໍ່ເນື່ອງ; ຮັບປະກັນຄວາມໂປ່ງໃສໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວາລະແຫ່ງຊາດ, ທຸກຊັ້ນຄົນໃນສັງຄົມສາມາດເຂົ້າຮ່ວມ ແລະ ຕິດຕາມ-ກວດກາຄວາມຄືບໜ້າ ແລະ ຂໍ້ຄົງຄ້າງໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວາລະແຫ່ງຊາດ ແລະ ຫຼັກການຄວາມໂປ່ງໃສແມ່ນປັດໄຈຕັດສິນຜົນສໍາເລັດຂອງການປະຕິບັດຄາດໝາຍຂອງວາລະແຫ່ງຊາດ, ທັງເປັນການສືບຕໍ່ສ້າງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນຕໍ່ສັງຄົມ ແລະ ສາກົນກ່ຽວກັບຄວາມມຸ່ງໝັ້ນຂອງລັດຖະບານໃນການພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກເພື່ອເປັນການສ້າງຄວາມຈູງໃຈໃຫ້ທຸກຊັ້ນຄົນໃນສັງຄົມໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນ ແລະ ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢ່າງຕັ້ງໜ້າ; ຮັບປະກັນດ້ານວິທະຍາສາດ-ວິຊາການ ແລະ ການມີສ່ວນຮ່ວມຕ້ອງອີງໃສ່ຫຼັກວິທະຍາສາດ ແລະ ວິຊາການເພື່ອຄົ້ນຄວ້າ, ວິເຄາະ, ວິໄຈຂໍ້ມູນ, ກົກຮາກບັນຫາຕ່າງໆຢູ່ຊົນນະບົດເພື່ອວາງແຜນໃນການພັດທະນາໂດຍການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງທຸກພາກສ່ວນລວມທັງການຈັດຕັ້ງບ້ານ ແລະ ປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າສອດຄ່ອງກັບຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຕົວຈິງຂອງຮາກຖານ ແລະ ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງທ້ອງຖິ່ນ; ຮັບປະກັນຄວາມເປັນມືອາຊີບການພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກຈໍາເປັນຕ້ອງມີການວາງແຜນຢ່າງເປັນລະບົບ, ມີການນໍາພາ-ຊີ້ນໍາຢ່າງລວມສູນເປັນເອກະພາບ, ມີການນໍາໃຊ້ບຸກຄະລາກອນທີ່ມີຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດ, ມີຄຸນສົມບັດ, ມີຈັນຍາບັນ-ຈັນຍາທໍາ ແລະ ຄວາມຊໍານານທາງດ້ານຫຼັກວິຊາການ ແລະ ວິຊາສະເພາະລະດັບທີ່ແນ່ນອນ ແລະ ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບສູງ, ບໍ່ອາດເຮັດຕາມລໍາພັງໃຈ, ຕາມຄວາມຮູ້ສຶກອັດຕະວິໄສຂອງຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ; ຮັບປະກັນຄຸນນະພາບ ແລະ ຄວາມຍືນຍົງຕ້ອງຍົກສູງປະສິດທິພາບ ແລະ ປະສິດທິຜົນໃນການປະຕິບັດວຽກງານໃຫ້ໄດ້ມາດຕະຖານທັງຮັບປະກັນໃຫ້ຄອບຄົວ, ບ້ານ ແລະ ເມືອງທີ່ພົ້ນທຸກແລ້ວບໍ່ໃຫ້ກັບຄືນມາທຸກອີກ; ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມຜິດພາດ, ຄວາມຊັກຊ້າ ແລະ ຄວາມສ່ຽງເພື່ອສ້າງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ, ຄວາມເພິ່ງພໍໃຈໃຫ້ແກ່ສັງຄົມ ແລະ ສາກົນພ້ອມທັງເພີ່ມທະວີຄວາມເປັນເຈົ້າການປົກປັກຮັກສາ, ຄຸ້ມຄອງ ແລະ ນໍາໃຊ້ຜົນສໍາເລັດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນໄລຍະຍາວ.

(ຂ່າວ: ພາບ: ບຸນອູ້ມ)