ຜົນການການສຶກສາລະບຸວ່າ: ໄພພິບັດທາງເສດຖະກິດມີຫຼາຍກວ່າ 4 ເທົ່າ, ສ່ວນໄພພິບັດທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນເສຍຊີວິດຕັ້ງແຕ່ 10 ຄົນຂຶ້ນໄປ ເພີ່ມຂຶ້ນ 3 ເທົ່າ ນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 1980 ຊຶ່ງເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນຊຸມປີມໍ່ໆມານີ້. ໂດຍຄວາມເສຍຫາຍເພີ່ມຂຶ້ນສູງທີ່ສຸດໃນປີ 2018 ຢູ່ທີ່ 28.3 ຕື້ໂດລາ ຊຶ່ງຫຼາຍກວ່າ 5 ເທົ່າຂອງຄ່າສະເລ່ຍ 44 ປີ ແລະ ເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງໄຟໄໝ້ປ່າຮຸນແຮງທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເສຍຫາຍຫຼາຍກວ່າ 43 ຕື້ໂດລາ ນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 1980 ເກີດຂຶ້ນໃນທົດສະວັດທີ່ຜ່ານມາ.
ທ່ານ ຄາລຳ ຄັນນິງແຮມ ນັກຄົ້ນຄວ້າຈາກສູນໄຟໄໝ້ຂອງມະຫາວິທະຍາໄລ Tasmania ແລະເປັນຜູ້ນໍາຂອງການສຶກສາກ່າວວ່າ: ມັນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ໄຟໄໝ້ປ່າທີ່ມີຂະໜາດໃຫຍ່ຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເປັນໄຟໄໝ້ປ່າທີ່ເກີດຂຶ້ນທ່າມກາງສະພາບອາກາດທີ່ຮຸນແຮງຂຶ້ນເລື້ອຍໆຈົນບໍ່ສາມາດຄວບຄຸມໄດ້ ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຜົນກະທົບພື້ນຖານຂອງໄຟໄໝ້ປ່າຕໍ່ສັງຄົມ.
ນັກຄົ້ນຄວ້າໄດ້ພົບເຫັນວ່າ: ປ່າເມດິເຕີເລນຽນໃນພາກໃຕ້ຂອງເອີຣົບ, ຄາລິຟໍເນຍ, ພາກໃຕ້ຂອງ ອົສຕຣາລີ ແລະ ຊີລີ ລວມເຖິງປ່າ coniferous ທີ່ມີອາກາດຮ້ອນໃນພາກຕາເວັນຕົກຂອງອາເມຣິກາ ເໜືອ, ກໍາລັງປະສົບກັບໄພພິບັດໄຟໄໝ້ປ່າໃນອັດຕາທີ່ສູງເກີນກວ່າເນື້ອທີ່ດິນ.
ຜົນການສຶກສາຄົ້ນພົບວ່າເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງໄພພິບັດທັງໝົດເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ສະພາບດິນຟ້າອາກາດທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ເຄີຍບັນທຶກມາ ແລະ ສະພາບອາກາດລັກສະນະນີ້ເກີດຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ໂດຍຄວາມຮຸ່ນແຮງຂອງໄຟປ່າຮຸ່ນແຮງຂຶ້ນຫຼາຍກວ່າສອງເທົ່າ, ຄວາມແຫ້ງໃນຊັ້ນບັນຍາກາດເພີ່ມຂຶ້ນ 2.4 ເທົ່າ ແລະ ໄພແຫ້ງແລ້ງຮຸ່ນແຮງເພີ່ມຂຶ້ນ 3.4 ເທົ່າ ນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 1980.
ການສຶກສາສະບັບນີ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຍຸດທະສາດການປັບຕົວແບບເລັ່ງດ່ວນ ແລະ ຮອບດ້ານ ຊຶ່ງປະສົມປະສານການຈັດການໄຟໄໝ້ປ່າແບບດັ່ງເດີມຂອງຄົນພື້ນເມືອງເຂົ້າກັບວິທີການທີ່ທັນສະໄໝເຊັ່ນ: ການຫຼຸດເຊື້ອໄຟໄຟປ່າ, ຍົກລະດັບມາດຕະຖານການກໍ່ສ້າງ ແລະ ການວາງແຜນການຍົກຍ້າຍ. ໂດຍອົສຕຣາລີ ເປັນຜູ້ນໍາພາການສຶກສາຄັ້ງນີ້, ເນື່ອງຈາກເປັນພື້ນທີ່ສ່ຽງໄຟໄໝ້ປ່າຫຼາຍທີ່ສຸດແຫ່ງໜຶ່ງຂອງໂລກ.
ຄໍາເຫັນ