ການສຶກສາທີ່ພິມໃນວາລະສານ Nature Ecology & Evolution ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ: ການເຄື່ອນໄຫວຂອງມະນຸດໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນ 4,000% ນັບຕັ້ງແຕ່ການປະຕິວັດອຸດສາຫະກໍາ ເມື່ອປະມານ 170 ປີກ່ອນ, ໃນຂະນະທີ່ການເຄື່ອນໄຫວຂອງສັດທະເລໄດ້ຫຼຸດລົງປະມານ 60% ໃນໄລຍະດຽວກັນ.
ທັງນີ້, ການເຄື່ອນໄຫວແມ່ນສິ່ງທີ່ຈໍາເປັນຕໍ່ການດຳລົງຊີວິດ. ສັດຕ່າງໆຕ້ອງເດີນທາງເພື່ອຊອກຫາອາຫານ, ຫຼີກໜີຈາກອັນຕະລາຍ ແລະ ເຊື່ອມຕໍ່ກັບລະບົບນິເວດທີ່ຫຼາກຫຼາຍ. ນັກວິທະຍາສາດຈຶ່ງເຕືອນວ່າການເຄື່ອນໄຫວທີ່ຫຼຸດລົງຂອງສັດທົ່ວໂລກເປັນສັນຍານທີ່ຊັດເຈນວ່າທໍາມະຊາດກຳລັງຢູ່ພາຍໃຕ້ຄວາມກົດດັນ.
ເພື່ອປຽບທຽບມະນຸດກັບສັດ, ນັກຄົ້ນຄວ້າໄດ້ສ້າງຕົວຊີ້ວັດໃໝ່ທີ່ລວມນໍ້າໜັກທັງໝົດຂອງສິ່ງທີ່ມີຊີວິດໜຶ່ງຊະນິດເຂົ້າກັບໄລຍະທາງທີ່ສິ່ງມີຊີວິດຊະນິດນັ້ນເດີນທາງໃນໜຶ່ງປີ ແລະ ພວກເຂົາພົບວ່າ, ການເຄື່ອນໄຫວໂດຍລວມຂອງມະນຸດທີ່ນັບສະເພາະພຽງແຕ່ການຍ່າງເທົ່ານັ້ນ ຫຼາຍກວ່າການເຄື່ອນໄຫວຂອງສັດລ້ຽງລູກດ້ວຍນົມເທິງບົກ, ສັດປີກ ແລະ ສັດຂາປ້ອງໃນທໍາມະຊາດທັງໝົດ 6 ເທົ່າ.
ການສຶກສາພົບວ່າ: ການເຄື່ອນໄຫວຂອງມະນຸດສ່ວນຫຼາຍມັກເກີດຈາກການໃຊ້ລົດ ຫຼື ລົດຈັກ, ຮອງລົງມາແມ່ນການເດີນທາງທາງອາກາດ, ການຍ່າງ ແລະ ການຂີ່ລົດຖີບ. ໂດຍມະນຸດແຕ່ລະຄົນເດີນທາງໂດຍສະເລ່ຍ 30 ກິໂລແມັດຕໍ່ມື້ ຊຶ່ງນັກຄົ້ນຄວ້າຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າພະລັງງານທີ່ສາຍການບິນພຽງແຫ່ງດຽວໃຊ້ນັ້ນເທົ່າກັບພະລັງງານທັງໝົດທີ່ນົກປ່າທຸກຊະນິດໃນໂລກໃຊ້ໃນການບິນຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ.
ນອກຈາກນັ້ນ, ການສຶກສາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ຊຶ່ງນຳໂດຍສະຖາບັນ WIS ແລະ ພິມໃນວາລະສານ Nature Communications ພົບວ່າ: ນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 1850, ນ້ຳໜັກລວມຂອງສັດລ້ຽງລູກດ້ວຍນົມທັງທາງບົກ ແລະ ທາງທະເລໃນທຳມະຊາດໄດ້ຫຼຸດລົງປະມານ 70%, ຈາກປະມານ 200 ລ້ານໂຕນ ເຫຼືອພຽງ 60 ລ້ານໂຕນ. ໃນໄລຍະດຽວກັນ, ນ້ຳໜັກຂອງມະນຸດໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນປະມານ 700% ແລະ ນ້ຳໜັກຂອງສັດລ້ຽງລູກດ້ວຍນົມໃນຟາມເພີ່ມຂຶ້ນ 400% ເມື່ອລວມກັນແລ້ວ. ປັດຈຸບັນມະນຸດ ແລະ ສັດລ້ຽງ ມີນ້ຳໜັກລວມກັນປະມານ 1.1 ຕື້ໂຕນ ຊຶ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າມະນຸດມີຈຳນວນເພີ່ມຂຶ້ນຫຼາຍເທົ່າໃດ ໃນຂະນະທີ່ສັດປ່າໄດ້ຫຼຸດລົງ.
ການສຶກສາຄັ້ງນີ້ເນັ້ນໃຫ້ເຫັນເຖິງຂອບເຂດອິດທິພົນຂອງມະນຸດຕໍ່ສັດປ່າ ແລະ ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຟື້ນຟູຄວາມເສຍຫາຍທີ່ມະນຸດໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຕໍ່ທຳມະຊາດ, ໂດຍສະເພາະຊີວະມວນຂອງສັດລ້ຽງລູກດ້ວຍນົມໃນທະເລ ຊຶ່ງໄດ້ຫຼຸດລົງເຫຼືອປະມານ 30% ຂອງລະດັບປີ 1850 ເນື່ອງຈາກການລ່າສັດທາງອຸດສາຫະກຳ.
ຄໍາເຫັນ