ສ້າງຈິດໃຈເອກະລາດເປັນເຈົ້າຕົນເອງວຽກງານໂຄສະນາອົບຮົມໃນໄລຍະໃໝ່

 ເພື່ອສ້າງບາດກ້າວບຸກທະລຸໃນການພັດທະນາ ແລະ ຍົກຄຸນນະພາບວຽກງານໂຄສະນາອົບຮົມໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່, ໜັກແໜ້ນ, ເຂັ້ມແຂງ,ຮັບປະກັນການພັດທະນາບົນພື້ນຖານສ້າງຈິດໃຈເອກະລາດ,ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ ວຽກງານໂຄສະນາອົບຮົມໃນໄລຍະໃໝ່.

ສະຫາຍນາງ ວິລະວອນ ພັນທະວົງ ຄະນະປະຈໍາພັກ ຮອງເລຂາຄະນະພັກຮອງຫົວໜ້າຄະນະໂຄສະນາອົບຮົມສູນກາງພັກ ໄດ້ລາຍງານເນື້ອໃນບາງດ້ານຕໍ່ກອງປະຊຸມສະຫຼຸບວຽກງານໂຄສະນາອົບຮົມທົ່ວປະເທດ ທີ່ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້ວ່າ: ວຽກງານໂຄສະນາອົບຮົມຂອງພັກ ແມ່ນສ່ວນປະກອບທີ່ສໍາຄັນເປັນໃຈກາງວຽກງານການເມືອງ-ແນວຄິດຂອງພັກ, ເປັນວຽກງານທີ່ເຮັດໄປກ່ອນຂະບວນການ, ເຮັດໄປພ້ອມຂະບວນ ແລະ ເຮັດຕາມຫຼັງຂະບວນ, ມີບົດບາດເປັນເສນາທິການ ໃຫ້ແກ່ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກໂດຍສະເພາະແມ່ນກົມການເມືອງສູນກາງພັກ, ຄະນະເລຂາທິການສູນກາງພັກ ໃນວຽກງານຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ແລະ ສະຫຼຸບພຶດຕິກໍາ, ວຽກງານໂຄສະນາອົບຮົມ, ວຽກງານສື່ມວນຊົນ ແລະ ສື່ສິ່ງພິມ, ສື່ເອເລັກໂຕຣນິກ. ການເຮັດວຽກງານໂຄສະນາອົບຮົມ ເນື້ອແທ້ແມ່ນຜັນຂະຫຍາຍບັນດາແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ ເປັນຕົ້ນແມ່ນ: ການເຜີຍແຜ່ທາງດ້ານທິດສະດີພຶດຕິກໍາ,ແນວຄິດໄກສອນພົມວິຫານ, ບັນດາແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ-ລັດ,ເກັບກຳສະພາບແນວຄິດຫາງສຽງສັງຄົມເພື່ອຕອບແກ້ແລະນໍາພາແນວຄິດຂອງຄົນໃນສັງຄົມໂດຍເລັ່ງໃສ່ໂຄສະນາສຶກສາອົບຮົມໃຫ້ບັນດາເປົ້າໝາຍໄດ້ຮັບຮູ້ ແລະ ເຂົ້າໃຈ,ມີຄວາມຕື່ນຕົວ ແລະ ເປັນເຈົ້າການປະຕິບັດຕາມແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກໃຫ້ສໍາເລັດຜົນຕາມຄາດໝາຍທີ່ວາງໄວ້.

ສໍາລັບໜ່ວຍງານທີ່ເຮັດໜ້າທີ່ໃນວຽກໂຄສະນາອົບຮົມຂອງພັກຂັ້ນສູນກາງປະກອບດ້ວຍໜ່ວຍງານຫຼັກ ຄື: ກົມໂຄສະນາ, ກົມອົບຮົມ, ສະພາທິດສະດີສູນກາງພັກ, ສື່ມວນຊົນ (ວິທະຍຸ, ໂທລະພາບ, ໜັງສືພິມ, ວາລະສານ) ແລະ ໜ່ວຍງານຄົ້ນຄວ້າເກັບກໍາຫາງສຽງສັງຄົມ, ສ່ວນຢູ່ຂັ້ນທ້ອງຖິ່ນ:ແມ່ນຄະນະໂຄສະນາອົບຮົມແຂວງ (ຂະແໜງອົບຮົມ, ຂະແໜງໂຄສະນາ, ພະແນກຖະແຫຼງຂ່າວ-ວັດທະນະທໍາ, ໜ່ວຍງານຄົ້ນຄວ້າເກັບກໍາຫາງສຽງສັງຄົມ). ສະນັ້ນ, ບັນດາກົມດັ່ງກ່າວຈຶ່ງເຮັດໜ້າທີ່ຂອງເຂົາເຈົ້າໃນຖານະທີ່ເປັນເສນາທິການດ້ານວຽກງານ.

ມາຮອດປັດຈຸບັນ, ວຽກງານອົບຮົມໄດ້ສ້າງເອກະສານອົບຮົມໃຫ້ແກ່ເປົ້າໝາຍຕ່າງໆໄດ້ຫຼາຍເປົ້າໝາຍ ຄື:(1).ເອກະສານອົບຮົມຄວາມຮູ້ພື້ນຖານດ້ານການເມືອງ-ການປົກຄອງແລະການສ້າງບ້ານພັດທະນາ; (2). ເອກະສານອົບຮົມການເມືອງ-ແນວຄິດໃຫ້ຄູ-ອາຈານສອນວິຊາສັງຄົມ-ການເມືອງ; (3). ເອກະສານອົບຮົມບໍາລຸງຍົກລະດັບທິດສະດີ-ແນວທາງຂອງພັກໃຫ້ພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ;(4).ເອກະສານອົບຮົມເປົ້າໝາຍຂະຫຍາຍເຂົ້າພັກ; (5). ເອກະສານອົບຮົມສະມາຊິກພັກ; (6).ເອກະສານອົບຮົມປະຊາຊົນລຽບຕາມຊາຍແດນ; (7). ເອກະສານອົບຮົມກໍາມະກອນ; (8). ເອກະສານອົບຮົມແມ່ຍິງ; (9). ເອກະສານອົບຮົມຊາວໜຸ່ມ; (10). ເອກະສານອົບຮົມພະສົງສໍາມະເນນ; (11). ເອກະສານອົບຮົມນັກທຸລະກິດ; (12). ເອກະສານອົບຮົມຜູ້ຊົງຄຸນວຸດທິບັນດາເຜົ່າ; (13). ເອກະສານຝຶກອົບຮົມວຽກງານໂຄສະນາອົບຮົມ; (14). ເອກະສານອົບຮົມປະຊາຊົນລຽບຕາມເສັ້ນທາງລົດໄຟ ລາວ-ຈີນ.

ການພັດທະນາວຽກງານໂຄສະນາອົບຮົມ ບົນພື້ນຖານສ້າງຈິດໃຈເອກະລາດ ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ ແມ່ນເລັ່ງໃສ່ການພັດທະນາບັນດາວຽກຫຼັກດັ່ງກ່າວນີ້ໃຫ້ມີຄວາມເຂັ້ມແຂງ, ສາມາດເຄື່ອນໄຫວໃຫ້ມີຄຸນນະພາບ. ສະນັ້ນ, ການສ້າງຈິດໃຈເອກະລາດ ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ ໃນວຽກງານໂຄສະນາອົບຮົມ ຕ້ອງເຮັດ ຄື: 1. ເປັນເຈົ້າການທາງດ້ານການເມືອງ-ແນວຄິດ,2. ເປັນເຈົ້າການ ໃນການພັດທະນາຕົນເອງ,3. ເປັນເຈົ້າການໃນການຈັດຕັ້ງຜັນຂະຫຍາຍແນວທາງ, ແຜນນະໂຍບາຍ, ມະຕິ, ຄໍາສັ່ງຂອງພັກ ຫັນມາເປັນແຜນການ, ໂຄງການວຽກງານລະອຽດຂອງຄະນະພັກ, ຂອງຂະແໜງການ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນຂອງຕົນ, 4. ເປັນເຈົ້າການຕໍ່ການຈັດຕັ້ງ ຫຼື ມີສະຕິຕໍ່ການຈັດຕັ້ງ, ມີສະຕິເຄົາລົບກົດໝາຍ, ລະບຽບການຕ່າງໆ ບໍ່ເຮັດໃນສິ່ງທີ່ລະເມີດກົດໝາຍ ແລະ ຮູ້ຈໍາແນກມິດ-ສັດຕູຢ່າງຈະແຈ້ງ, 5. ເປັນເຈົ້າການ ເດັດດ່ຽວຕ້ານປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້ຕ່າງໆ, 6. ເປັນເຈົ້າການ ແລະ ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ໜ້າທີ່ວຽກງານ ທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍສູງ ແລະ 7. ເປັນເຈົ້າການ ໃນການສ້າງເສດຖະກິດ:ຕ້ອງເປັນເຈົ້າການໃນການຄົ້ນຄວ້າ, ຂຸດຄົ້ນຊອກຫາທ່າແຮງບົ່ມຊ້ອນ, ແຫຼ່ງທຶນ ເພື່ອມາຊ່ວຍດຸນງົບປະມານຂອງລັດ, ບໍ່ເອື່ອຍອີງໃສ່ງົບປະມານຂອງລັດພຽງຢ່າງດຽວ.

ທິດທາງໃນການສ້າງຈິດໃຈເອກະລາດ ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ ວຽກງານໂຄສະນາອົບຮົມ ໃນໄລຍະໃໝ່ຕ້ອງກໍາແໜ້ນທິດທາງໃນການປັບປຸງບາງດ້ານ ຄື:1. ປັບປຸງບົດບາດຂອງຄະນະໂຄສະນາອົບຮົມສູນກາງພັກ ຂອງບັນດາກົມ ແລະ ຄະນະໂຄສະນາອົບຮົມແຕ່ລະຂັ້ນ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບໜ້າທີ່ການເມືອງໃນແຕ່ລະໄລຍະ, ປັບປຸງກົງຈັກການຈັດຕັ້ງໃຫ້ກະທັດຮັດ, ເປັນລະບົບຄົບຊຸດ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນ, 3. ປັບປຸງການຈັດຕັ້ງໃຫ້ມີຄວາມໜັກແໜ້ນ, ເຂັ້ມແຂງ, ພະນັກງານ-ລັດຖະກອນຄະນະໂຄສະນາອົບຮົມສູນກາງພັກໃຫ້ມີຈໍານວນຫຼຸດລົງຫຼືໃຫ້ເໝາະສົມກັບສະພາບຕົວຈິງ ແຕ່ຄຸນນະພາບເພີ່ມສູງຂຶ້ນ ສາມາດປະຕິບັດໜ້າທີ່ການເມືອງທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ-ປະສິດທິຜົນ, 3. ປັບປຸງກົງຈັກການຈັດຕັ້ງ ແລະ ການກໍານົດຕໍາແໜ່ງງານ ຂອງຄະນະໂຄສະນາອົບຮົມສູນກາງພັກ,ຄະນະໂຄສະນາອົບຮົມທ້ອງຖິ່ນໃຫ້ຕິດພັນກັບການຄົ້ນຄວ້າປັບປຸງກົນໄກ,ແບບແຜນວິທີເຮັດວຽກ ແລະ ວຽກພົວພັນປະສານງານ ລະຫວ່າງຄະນະໂຄສະນາອົບຮົມສູນກາງພັກ ກັບຄະນະໂຄສະນາອົບຮົມບັນດາແຂວງ, ເມືອງໃຫ້ເປັນລະບົບໂລ່ງລ່ຽນ; ຫຼີກເວັ້ນການກ້າວກ່າຍ, ຊໍ້າຊ້ອນວຽກງານຊຶ່ງກັນແລະກັນ; ເດັດດ່ຽວແກ້ໄຂການມີຫຼາຍຂັ້ນ-ຫຼາຍຂອດ ບໍລິຫານທີ່ບໍ່ຈໍາເປັນໃນວຽກງານອັນດຽວກັນ ແລະ ວຽກງານອື່ນໆ.