 |
ຄຳນີ້ແມ່ນຄຳເວົ້າທີ່ທ່ານສີຈົ້ງຊຸ່ນເຄີຍເວົ້າມາໃນເມື່ອກ່ອນ.
ທ່ານສີຈິ້ນຜິງເກີດຢູ່ໃນຄອບຄົວປະຕິວັດ, ທ່ານສີຈົ້ງຊຸ່ນຜູ້ເປັນພໍ່ແມ່ນຜູ້ນຳທີ່ມາຈາກປະຊາຊົນ. ທ່ານໄດ້ຮັບອິດທິພົນຈາກພໍ່ຢ່າງເລິກເຊິ່ງມາແຕ່ຍັງເຍົາໄວ.
ຕອນລູກໆຍັງນ້ອຍ, ທ່ານສີຈົ້ງຊຸ່ນໄດ້ສັ່ງສອນເຂົາເຈົ້າວ່າ: ຕ້ອງເຮັດສິ່ງທີ່ຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ອື່ນຢ່າງທັນການປານກັບ “ມອບຖ່ານໄຟໃຫ້ໃນຍາມຫິມະຕົກ.” ບໍ່ວ່າເວລາໃດກໍຕາມ, ຂໍພຽງແຕ່ລູກໆໃກ້ຊິດຕິດແທດກັບມະຫາຊົນຢູ່ຂັ້ນຮາກຖານທີ່ສຸດແລ້ວ, ທ່ານສີຈົ້ງຊຸ່ນກໍດີໃຈທີ່ສຸດ.
 |
ຊຸມປີ1980, ໂຮງຮຽນເຜີຍຫຼີ ເມືອງຊ່ານຕ່ານ ແຂວງກ່ານຊູ້ໄດ້ຮັບການສ້າງສາຄືນໃໝ່, ທ່ານ ສີຈົ້ງຊຸ່ນໄດ້ຕອບຮັບຄຳເຊີນໃຫ້ດຳລົງຕຳແໜ່ງເປັນຜູ້ອຳນວຍການກິດຕິມະສັກດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ຕອນເຮັດວຽກຢູ່ແຂວງຟູຈ້ຽນ, ທ່ານສີຈິ້ນຜິງເຄີຍໄດ້ຊຸກຍູ້ວິສາຫະກິດອອກທຶນສະໜັບສະໜູນໂຮງຮຽນແຫ່ງນີ້, ພາຍຫຼັງໄປເຮັດວຽກຢູ່ຂັ້ນສູນກາງແລ້ວເພິ່ນກໍໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ການພັດທະນາໂຮງຮຽນແຫ່ງນີ້ມາໂດຍຕະຫຼອດ.
ຫຼາຍປີຜ່ານໄປ, ເມື່ອຫວນຄືນຫຼັງເລື່ອງໃນອະດີດ, ທ່ານສີຈິ້ນຜິງບອກວ່າສິ່ງທີ່ຕົນໄດ້ເຮັດນັ້ນມັນເປັນພຽງເລື່ອງເລັກນ້ອຍເທົ່ານັ້ນ: “ຄວາມຈິງແລ້ວນີ້ກໍແມ່ນນ້ຳໃຈຂອງພໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ທາງໂຮງຮຽນກໍມີຄວາມຕ້ອງການຈຶ່ງມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ, ໃນຕອນນັ້ນແມ່ນໄດ້ສະໜອງຄອມພິວເຕີຈຳນວນໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ໂຮງຮຽນ, ນີ້ເປັນພຽງເລື່ອງເລັກນ້ອຍເທົ່ານັ້ນ.”
ປີ1978, ທ່ານສີຈົ້ງຊຸ່ນທີ່ມີອາຍຸ 65 ປີໄດ້ດຳລົງຕຳແໜ່ງເປັນການນຳແຂວງກວາງຕຸ້ງ.ຕອນນັ້ນ, ຈັງຫວະການເຕີບໂຕດ້ານອຸດສາຫະກຳແລະກະສິກຳຂອງທົ່ວແຂວງກວາງຕຸ້ງແມ່ນຕ່ຳກວ່າລະດັບສະເລ່ຍຂອງທົ່ວປະເທດເປັນເວລາ 14 ປີລຽນຕິດ. ເພື່ອພັດທະນາການຜະລິດໃຫ້ດີເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນມີຊີວິດການເປັນຢູ່ທີ່ດີ, ຕອນເຮັດວຽກ, ທ່ານສີຈົ້ງຊຸ່ນແມ່ນເຮັດດ້ວຍສະຕິອັນແຮງກ້າຢ່າງເລັ່ງດ່ວນ, ແຕ່ລະມື້ຕ້ອງເຮັດວຽກຈົນເດິກຈຶ່ງຍອມພັກຜ່ອນ. ເພື່ອສຳຫຼວດເກັບກຳສະພາບການຢູ່ຂັ້ນຮາກຖານຕື່ມອີກ, ພຽງໄລຍະລະດູຮ້ອນປີໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ, ເພິ່ນກໍໄດ້ລົງຮາກຖານສຳຫຼວດຄົ້ນຄວ້າເຖິງ 23 ເມືອງ.
ພາຍຫຼັງລົງເລິກສຳຫຼວດຄົ້ນຄວ້າແລ້ວ, ທ່ານສີຈົ້ງຊຸ່ນໄດ້ຂຽນບົດລາຍງານເຖິງສູນກາງພັກ ໂດຍຍາດແຍ່ງໃຫ້ລັດຖະບານມອບສິດເປັນເຈົ້າຕົນເອງຫຼາຍກວ່າເກົ່າໃຫ້ແກ່ກວາງຕຸ້ງເພື່ອປະຕິບັດໄປກ່ອນບາດກ້າວໜຶ່ງໃນການປະຕິຮູບແລະເປີດປະຕູສູ່ພາຍນອກ, ຮ້ອງຂໍໃຫ້ສ້າງຕັ້ງເຂດເສດຖະກິດພິເສດ, ບຸກບືນແລະທົດລອງຢ່າງກ້າຫານເພື່ອບຸກເບີກສະພາບການໃໝ່ໃຫ້ແກ່ພາລະກິດການປະຕິຮູບ.
ຢູ່ໃນໃຈຂອງທ່ານສີຈິ້ນຜິງ, ພໍ່ໄດ້“ນັ່ງຢູ່ຂ້າງປະຊາຊົນຢ່າງຊື່ຕົງ”,“ເຮັດວຽກເພື່ອປະຊາຊົນຈີນປຽບເໝືອນງົວເຖົ້າໂຕໜຶ່ງທີ່ໄຖນາດ້ວຍຄວາມອົດທົນຢ່າງງຽບໆ”.ທ່ານສີຈິ້ນຜິງໄດ້ສືບທອດແບບແຜນຂອງພໍ່, ຄືດັ່ງທີ່ເພິ່ນເວົ້າວ່າ: ເຮັດທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງຕ້ອງຖືການສ້າງຜົນປະໂຫຍດໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນເປັນກົກ, ສະແຫວງຫາຜົນປະໂຫຍດເພື່ອປະຊາຊົນ, ນຳພາປະຊາຊົນມຸ່ງໜ້າສູ່ຊີວິດການເປັນຢູ່ທີ່ດີ.
ຕອນລົງພື້ນຖານຢູ່ບ້ານຫຼຽງເຈ່ຍເຫີພາກເໜືອແຂວງສ້ານຊີ, ຄວາມມຸ່ງຫວັງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງທ່ານ ສີຈິ້ນຜິງ ແມ່ນເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນໄດ້ກິນຊີ້ນອີ່ມຈັກຄາບໜຶ່ງ; ຕອນເຮັດວຽກຢູ່ເມືອງເຈີ້ງຕິ້ງແຂວງເຫີເປີຍ, ເພິ່ນຍອມສ່ຽງໄພເພື່ອເຮັດໃຫ້ເມືອງເຈີ້ງຕິ້ງຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກຄວາມເປັນ “ເມືອງທີ່ມີຜົນຜະລິດຫຼາຍພັດຍັງທຸກຍາກ”; ຢູ່ແຂວງຟູຈ້ຽນ, ເພິ່ນໄດ້ອອກແຮງຊຸກຍູ້ຂະບວນການ “ຢ້ຽມຢາມເຮືອນປະຊາຊົນຮູ້ສະພາບການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນ, ແກ້ໄຂບັນຫາເດືອດຮ້ອນຂອງປະຊາຊົນແລະເຮັດວຽກກ່ຽວກັບປະຊາຊົນ.” ສະນັ້ນ, ຊາວທ້ອງຖິ່ນຈຶ່ງເອີ້ນເພິ່ນວ່າ “ເຈົ້າແຂວງປະຊາຊົນ”…
 |
ພາຍຫຼັງຂຶ້ນດຳລົງຕຳແໜ່ງເປັນຜູ້ນຳພັກແລະລັດແລ້ວ, ເມື່ອຖືກຖາມວ່າ “ຄວນເອີ້ນທ່ານວ່າຈັ່ງໃດ?”, ທ່ານສີຈິ້ນຜິງໄດ້ແນະນຳຕົນເອງວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ປະຊາຊົນ.”ເມື່ອຖືກຖາມວ່າ: “ທ່ານເຮັດວຽກເມື່ອຍບໍ່?” ເພິ່ນບອກວ່າວຽກງານຂອງຕົນແມ່ນເພື່ອຮັບໃຊ້ປະຊາຊົນ, ເມື່ອຍຫຼາຍແຕ່ກໍມີຄວາມສຸກຫຼາຍ; ເມື່ອກ່າວເຖິງພໍ່ທີ່ເຄີຍເວົ້າວ່າ: “ປະຊາຊົນກໍແມ່ນປະເທດຊາດ, ປະເທດຊາດກໍແມ່ນປະຊາຊົນ.” ເພິ່ນເວົ້າດ້ວຍຄວາມໜັກແໜ້ນວ່າ: “ຕ້ອງສາມັກຄີແລະນຳພາປະຊາຊົນຈີນບຸກບືນສູ້ຊົນຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງເພື່ອຊີວິດການເປັນຢູ່ທີ່ດີງາມ.” …
ເລື່ອງລາວຕ່າງໆໄດ້ສ່ອງແສງໃຫ້ເຫັນເຖິງການສືບທອດແບບແລ່ນຕໍ່ໄມ້ລະຫວ່າງສອງພໍ່ລູກທ່ານ ສີຈົ້ງຊຸ່ນກັບທ່ານ ສີຈິ້ນຜິງທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມສຸກໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນຢ່າງໝັ້ນໜຽວບໍ່ປ່ຽນແປງ.
“ຈິ້ນຜິງ, ບໍ່ວ່າລູກຈະເປັນເຈົ້າໃຫຍ່ນາຍໂຕສູງສ່ຳໃດກໍຕາມ, ຢ່າສູ່ຫຼົງລືມການຮັບໃຊ້ປະຊາຊົນດ້ວຍຄວາມດຸໝັ່ນຂະຫຍັນພຽນ, ຄິດເພື່ອປະຊາຊົນຢ່າງແທ້ຈິງ, ຕ້ອງໃກ້ຊິດຕິດແທດມະຫາຊົນ, ເປັນກັນເອງກັບປະຊາຊົນ.”
ຕະຫຼອດໄລຍະຜ່ານມາ, ທ່ານສີຈິ້ນຜິງໄດ້ຫັນເອົາຄຳສັ່ງສອນດັ່ງກ່າວຂອງພໍ່ ເປັນເປົ້າໝາຍສູ້ຊົນຢ່າງໝາຍໝັ້ນເພື່ອ“ຄວາມປາຖະໜາຂອງປະຊາຊົນທີ່ຢາກມີຊີວິດການເປັນຢູ່ທີ່ດີງາມ”ແລະສະຫຼຸບດ້ວຍຄຳເວົ້າອັນລຽບງ່າຍທີ່ສຸດຄື:“ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຄິດເພື່ອຕົນເອງແລະບໍ່ເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນຜິດຫວັງ.”
ບົດໂດຍ: ວິທະຍຸໂທລະພາບສູນກາງຈີນ (CMG)
ຄໍາເຫັນ