ບົດລາຍງານດັ່ງກ່າວ ໄດ້ຖືກກະກຽມໂດຍຄະນະກຳມະການເສດຖະກິດ ແລະ ສັງຄົມ ຂອງສະຫະປະຊາຊາດປະຈຳອາຊີ ແລະ ປາຊີຟິກ (ESCAP) ແລະ ເຜີຍແຜ່ໃນວັນທີ 20 ເມສາຜ່ານມາ, ໂດຍ ESCAP ເນັ້ນໜັກວ່າ: ລາຄາພະລັງງານ ແລະ ອາຫານທີ່ສູງຂຶ້ນ, ບວກກັບຄວາມຕ້ອງການທົ່ວໂລກທີ່ອ່ອນແອລົງ, ກຳລັງບົດບັງທ່າອ່ຽງການເຕີບໂຕທາງເສດຖະກິດ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຄ່າຄອງຊີບເພີ່ມຂຶ້ນໃນທົ່ວພາກພື້ນ.
ESCAP ຄາດຄະເນວ່າ: ປະເທດກໍາລັງພັດທະນາໃນພາກພື້ນອາຊີ-ປາຊີຟິກ ຈະມີການເຕີບໂຕທາງເສດຖະກິດສະເລ່ຍ 4% ໃນປີ 2026, ຫຼຸດລົງຈາກ 4.6% ໃນປີ 2025 ແລະ ອັດຕາເງິນເຟີ້ຈະເພີ່ມຂຶ້ນສະເລ່ຍ 4.6% ໃນປີ 2026 ຈາກ 3.5% ໃນປີ 2025. ເຖິງວ່າເສດຖະກິດໄດ້ຂະຫຍາຍຕົວຊ້າລົງບາງສ່ວນກໍຕາມ, ແຕ່ຄາດວ່າອາຊີ-ປາຊີຟິກ ຈະຍັງຄົງເປັນພາກພື້ນກຳລັງພັດທະນາທີ່ເຕີບໂຕໄວທີ່ສຸດໃນໂລກ.
ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ການຮັກສາທ່າອ່ຽງການເຕີບໂຕນີ້ໄວ້ໄດ້ນັ້ນຈຳເປັນຕ້ອງມີການປ່ຽນແປງເທື່ອລະກ້າວ ຈາກຮູບແບບການເຕີບໂຕທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍການສົ່ງອອກເປັນຫຼັກໄປສູ່ຮູບແບບທີ່ເສີມສ້າງຄວາມຕ້ອງການພາຍໃນປະເທດ ແລະ ພາກພື້ນໃຫ້ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ. ໂດຍສິ່ງທຳອິດ ແລະ ສຳຄັນໄດ້ແກ່ການເພີ່ມຜົນຜະລິດ, ການຂະຫຍາຍການປົກປ້ອງທາງສັງຄົມ, ການປັບປຸງການເຂົ້າເຖິງແຫຼ່ງທຶນ ແລະ ການເສີມສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງການເຊື່ອມຕໍ່ທາງດີຈີຕອນ ແລະ ທາງດ້ານຮ່າງກາຍໃນທົ່ວພາກພື້ນ. ໂດຍບົດລາຍງານລະບຸວ່າ: ການຮ່ວມມືໃນພາກພື້ນທີ່ເລິກເຊິ່ງກວ່າເກົ່ານັ້ນແມ່ນກຸນແຈສຳຄັນໃນການຊົດເຊີຍຜົນກະທົບຂອງການແບ່ງແຍກທາງເສດຖະກິດທີ່ເກີດຂຶ້ນທົ່ວໂລກ.
ບົດລາຍງານ ESCAP ຍັງລະບຸວ່າ: ແຮງງານທີ່ມີທັກສະຕ່ຳ ແລະ ຄົວເຮືອນທີ່ມີລາຍໄດ້ຕ່ຳເປັນກຸ່ມທີ່ມີຄວາມສ່ຽງຫຼາຍ, ເນື່ອງຈາກວ່າຕ້ອງປະເຊີນກັບຄ່າຄອງຊີບທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະ ການເຂົ້າເຖິງການປົກປ້ອງທາງສັງຄົມທີ່ຈຳກັດ. ໃນຂະນະທີ່ໜີ້ສາທາລະນະທີ່ສູງ ແລະ ຄວາມເປັນໄປໄດ້ທີ່ອັດຕາດອກເບ້ຍຈະເພີ່ມຂຶ້ນ ເນື່ອງຈາກການຄາດຄະເນອັດຕາເງິນເຟີ້ທີ່ສູງຂຶ້ນ ອາດຈະຈຳກັດຄວາມສາມາດຂອງລັດຖະບານໃນການຕອບສະໜອງຕໍ່ຜົນກະທົບທາງເສດຖະ ກິດຄັ້ງລ້າສຸດນີ້.
ທ່ານ ອາມິດາ ຊາລເຊຍ ອາລິຊາບານາ ຮອງເລຂາທິການໃຫຍ່ສະຫະປະຊາຊາດ ແລະ ເລຂາທິການບໍລິຫານຂອງ ESCAP ກ່າວວ່າ: ຜູ້ກຳນົດນະໂຍບາຍກຳລັງປະເຊີນກັບອຸປະສັກທາງການຄ້າທົ່ວໂລກທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ, ພ້ອມກັບຄວາມບໍ່ແນ່ນອນຂອງນະໂຍບາຍເສດຖະກິດ ແລະ ການແບ່ງແຍກທາງພູມສາດ, ໃນທີ່ສຸດກໍສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ບັນດາປະເທດທີ່ມີພື້ນທີ່ນະໂຍບາຍຈຳກັດ ແລະ ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ປະຊາກອນທີ່ມີການເຂົ້າເຖິງການປົກປ້ອງທາງສັງຄົມທີ່ຈຳກັດ.
ຄໍາເຫັນ