ໃນນັ້ນ, ຄາດໝາຍຂອງວາລະແຫ່ງຊາດ ມີ 7 ຄາດໝາຍຄື: ສູ້ຊົນສ້າງຄອບຄົວພົ້ນທຸກໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 100,000 ຄອບຄົວ, ສ້າງບ້ານພົ້ນທຸກໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 1,000 ບ້ານ, ສ້າງເມືອງພົ້ນທຸກໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 25 ເມືອງ, ໃນນີ້, ສ້າງບ້ານຈຸດສຸມຕົວແບບໃນການແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກໃຫ້ໄດ້ຢ່າງໜ້ອຍແຂວງລະ 4-5 ບ້ານ, ສຸມໃສ່ສ້າງອາຊີບ ແລະ ແຫຼ່ງລາຍຮັບຂອງປະຊາຊົນໃຫ້ມີຄວາມໝັ້ນຄົງ ພ້ອມທັງເຂົ້າເຖິງການບໍລິການດ້ານສາທາລະນຸປະໂພກຂັ້ນພື້ນຖານ, ສຸມໃສ່ພັດທະນາໂຄງລ່າງພື້ນຖານ ແລະ ສິ່ງອໍານວຍຄວາມສະດວກ ເພື່ອຮັບໃຊ້ການດໍາລົງຊີວິດ, ສຸມໃສ່ຈັດສັນພູມລໍາເນົາ ແລະ ອາຊີບໝັ້ນຄົງໃຫ້ປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ, ຫຼຸດຜ່ອນການເຄື່ອນຍ້າຍຂອງພົນລະເມືອງແບບຊະຊາຍ, ສ້າງ ແລະ ປັບປຸງລະບົບການເມືອງຢູ່ຂັ້ນຮາກຖານໃຫ້ມີຄວາມໜັກແໜ້ນ, ເຂັ້ມແຂງ ສາມາດນໍາພາປະຊາຊົນ, ເປັນເຈົ້າການປົກປັກຮັກສາຄວາມສະຫງົບ ແລະ ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍໃນສັງຄົມ, ມີຄວາມມຸ່ງໝັ້ນໃນການພັດທະນາຕົນເອງ, ພັດທະນາບ້ານ ແລະ ຊຸມຊົນ ໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກຄວາມທຸກຍາກ, ສ້າງໃຫ້ມີຂະບວນການ, ສ້າງວິຊາຊີບໃຫ້ຊາວໜຸ່ມໃນຮາກຖານໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ, ຂົນຂວາຍ ແລະ ຍາດແຍ່ງການລົງທຶນທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ເຂົ້າໃນການພັດທະນາຊົນນະບົດຢ່າງມີຈຸດສຸມ, ບໍ່ເອື່ອຍອີງໃສ່ແຕ່ງົບປະມານຂອງລັດດ້ານດຽວ. ສ້າງ ແລະ ປັບປຸງນິຕິກໍາ, ກົນໄກ ໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວຽກງານພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກໃຫ້ເປັນລະບົບຄົບຊຸດ, ເຂັ້ມງວດ, ສອດຄ່ອງ, ຮັດກຸມ.
ສຳລັບທິດທາງຂອງວາລະແຫ່ງຊາດ ມີ 5 ທິດທາງດັ່ງນີ້:
1. ເລັ່ງຊຸກຍູ້ ສົ່ງເສີມໃຫ້ປະຊາຊົນຮູ້ທໍາມາຫາກິນແບບໃໝ່; ຈັດຕັ້ງການຜະລິດ ແລະ ຊຸກຍູ້ການຜະລິດກະສິກໍາແບບປະສົມປະສານ ເພື່ອໃຫ້ມີສະບຽງອາຫານພຽງພໍ ແລະ ກ້າວໄປສູ່ການຜະລິດເປັນສິນຄ້າເພື່ອສ້າງອາຊີບ ແລະ ວຽກເຮັດງານທໍາ ເປັນແຫຼ່ງລາຍຮັບທີ່ໝັ້ນຄົງ,
2. ເລັ່ງພັດທະນາໂຄງລ່າງພື້ນຖານ ແລະ ສິ່ງອໍານວຍຄວາມສະດວກຢູ່ຊົນນະບົດຢ່າງມີຈຸດສຸມ ເປັນຕົ້ນ ດ້ານຄົມມະນາຄົມ ແລະ ຂົນສົ່ງ, ກະສິກໍາ, ສິ່ງແວດລ້ອມ, ສຶກສາ, ສາທາ, ໄຟຟ້າ, ນໍ້າສະອາດ, ໂທລະຄົມ ແລະ ການສື່ສານ ໃຫ້ສາມາດເຂົ້າເຖິງ ແລະ ນໍາໃຊ້ຢ່າງທົ່ວເຖິງ,
3. ຫັນພະນັກງານລົງກໍ່ສ້າງຮາກຖານການເມືອງ, ພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກຕາມພາລະບົດບາດຂອງຂະແໜງການ ພ້ອມທັງກໍ່ສ້າງບຸກຄະລາກອນກັບທີ່ ແລະ ສຸມໃສ່ປັບປຸງລະບົບການເມືອງຢູ່ຮາກຖານໃຫ້ມີຄວາມເຂັ້ມແຂງ, ໜັກແໜ້ນ ສາມາດນໍາພາວຽກງານຢູ່ຂັ້ນທ້ອງຖິ່ນໃຫ້ມີປະສິດທິພາບ ແລະ ປະສິດທິຜົນ,
4.ສຸມທຶນຮອນເຂົ້າໃສ່ການພັດທະ ນາຢູ່ຊົນນະບົດຢ່າງມີຈຸດສຸມ ແລະ ໄປລວງດຽວກັນ ດ້ວຍການສະໜອງງົບປະມານຂອງລັດ, ການລະດົມ ແລະ ຍາດແຍ່ງຈາກແຫຼ່ງທຶນຕ່າງໆ,
5. ເລັ່ງສ້າງ ແລະ ປັບປຸງບັນດານິຕິກໍາ, ກົນໄກທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ກັບວຽກງານພັດທະ ນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ເພື່ອເອື້ອອໍານວຍໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃຫ້ມີປະສິດທິພາບ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນ.
ໃນນັ້ນ, ວຽກຈຸດສຸມຂອງວາລະແຫ່ງຊາດມີ 5 ຈຸດສຸມຄື:
ຈຸດສຸມທີ 1: ສ້າງອາຊີບ ແລະ ແຫຼ່ງລາຍຮັບ ຂອງປະຊາຊົນໃຫ້ມີຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ຍືນຍົງ,
ຈຸດສຸມທີ 2: ພັດທະນາໂຄງລ່າງພື້ນຖານ ແລະ ສິ່ງອໍານວຍຄວາມສະດວກຢູ່ເຂດຊົນນະບົດ,
ຈຸດສຸມທີ 3: ສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ຄະນະກໍາມະການປົກຄອງຕາແສງ, ການ ຈັດຕັ້ງບ້ານ ແລະ ປະຊາຊົນພາຍໃນບ້ານ,
ຈຸດສຸມທີ 4: ຂົນຂວາຍ ແລະ ຍາດແຍ່ງສຸມການລົງທຶນເຂົ້າໃສ່ການພັດທະນາຢູ່ຊົນນະບົດ,
ຈຸດສຸມທີ 5: ສ້າງ ແລະ ປັບປຸງນິຕິກໍາ, ກົນໄກໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວຽກງານພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກໃຫ້ລະອຽດ, ຈະແຈ້ງກວ່າເກົ່າ,
ໃນນັ້ນ, ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ວາລະແຫ່ງຊາດ ວ່າດ້ວຍການພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ໂດຍການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງ 5 ພາກສ່ວນ ຄື: ພາກລັດ ຂັ້ນສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ, ພາກປະຊາຊົນ, ພາກທຸລະກິດທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນແຕ່ລະວຽກຈຸດສຸມ, ພາກສ່ວນທະນາຄານ, ສະຖາບັນການເງິນ ສະໜອງສິນເຊື່ອ, ພາກສ່ວນວິທະຍາສາດ-ເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ການແນະນຳດ້ານວິຊາການ.
ນອກຈາກນັ້ນ, ເນື້ອໃນວາລະແຫ່ງຊາດ ຍັງໄດ້ກຳນົດກົນໄກ ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ແລະ ມີການແບ່ງຄວາມຮັບຜິດຊອບໃຫ້ແຕ່ລະຂະແໜງການຮັບຜິດຊອບຢ່າງຈະແຈ້ງ, ກະຊວງກະສິກຳ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມ ເປັນໃຈກາງປະສານສົມທົບກັບຂະແໜງການກ່ຽວຂ້ອງຂັ້ນສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ ພ້ອມທັງຕິດຕາມ ກວດກາ, ປະເມີນ ແລະ ສັງລວມລາຍງານແຕ່ລະໄລຍະ, ບັນດາກະຊວງ-ອົງການ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ ເປັນເຈົ້າການລົງເລິກຄົ້ນຄວ້າ, ສ້າງແຜນການດໍາເນີນງານລະອຽດ, ກະຊວງການເງິນ ຮັບຜິດຊອບໃນການຄົ້ນຄວ້າຫາແຫຼ່ງທຶນ ແລະ ຈັດສັນງົບປະມານສະເພາະເຂົ້າໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວາລະແຫ່ງຊາດ ແລະ ສຳນັກງານນາຍົກລົດຖະມົນຕີ ເປັນໃຈກາງໃນການປະສານງານ, ຕິດຕາມ, ຊຸກຍູ້ ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ, ວຽກງານພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກບໍ່ແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງບຸກຄົນໃດ ບຸກຄົນໜຶ່ງ ຫຼື ຂະແໜງການໃດໜຶ່ງ ແຕ່ມັນແມ່ນ "ຄວາມຮັບຜິດຊອບຮ່ວມກັນ" ຂອງທົ່ວປວງຊົນລາວທັງຊາດ. (ຂ່າວ-ພາບ: ສຳນານ)
ຄໍາເຫັນ