 |
ນະຄອນ-ຫຼວງພະບາງ ປຽບຄືດັ່ງຫໍພິພິທະພັນອະລິຍະທຳແບບທຳມະຊາດທີ່ໄດ້ເຊື່ອມໂຍງຮີດຄອງປະເພນີແບບດັ່ງເດີມຂອງອາຊີຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້ກັບວັດທະນະທຳຕ່າງປະເທດນອກພາກພື້ນ, ມີວັດວາອາຮາມ ແລະ ເຊື່ອຖືໃນພຸດທະສາສະໜາມາຫຼາຍພັນປີ, ທັງມີສິ່ງກໍ່ສ້າງທີ່ມີສີສັນແປກໃໝ່ຈາກຕ່າງປະເທດ; ຄວາມຫງຽບສະຫງົບຂອງແມ່ນ້ຳຂອງປະສົມປະສານກັບຄວາມຄຶກຄື້ນຂອງຕະຫຼາດກາງຄືນ, ພິທີໃສ່ບາດແບບດັ່ງເດີມຢູ່ຮ່ວມກັບຄວາມມີຊີວິດຊີວາຂອງຍຸກສະ ໄໝໃໝ່. ການຢູ່ຮ່ວມກັນແບບກົມກຽວຂອງວັດທະນະທຳຫຼາຍເຄົ້າແບບນີ້, ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຕົວແບບແຫ່ງຄວາມຫຼາກຫຼາຍຂອງອະລິຍະທຳເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງປຽບຄືດັ່ງແມ່ເຫຼັກທີ່ດຶງດູດນັກທ່ອງທ່ຽວທີ່ມີເບື້ອງຫຼັງທາງດ້ານວັດທະນະທຳທີ່ແຕກຕ່າງກັນເດີນທາງໄປທ່ຽວຊົມ, ກາຍເປັນເວທີໃຫ້ແກ່ການແລກປ່ຽນອະລິຍະທຳຂອງທົ່ວໂລກ.
 |
ຄວາມສະດວກສະບາຍດ້ານການຄົມມະນາຄົມ ແລະ ນະໂຍບາຍຕ່າງໆ, ເຮັດໃຫ້ຊ່ອງທາງແຫ່ງການແລກປ່ຽນອະລິຍະທຳມີຄວາມໂລ່ງລ່ຽນກວ່າເກົ່າ. ການເປີດນຳໃຊ້ເສັ້ນທາງລົດໄຟລາວ-ຈີນ, ເຮັດໃຫ້ຄວາມຫ່າງໄກກັນດ້ານພູມສາດກາຍເປັນຄວາມສະດວກສະບາຍທີ່ “ອອກເດີນທາງໃນຕອນເຊົ້າໄປເຖິງຈຸດໝາຍປາຍທາງໃນຫົວຄ່ຳ”, ບໍ່ພຽງແຕ່ເຮັດໃຫ້ນັກທ່ອງທ່ຽວຈີນສາມາດສຳຜັດກັບປະຫວັດສາດ ແລະ ວັດທະນະທຳທີ່ດີງາມຂອງຫຼວງພະບາງໄດ້ງ່າຍເທົ່ານັ້ນ, ຍັງເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນທ້ອງຖິ່ນມີໂອກາດສຳຜັດກັບບັນຍາກາດຂອງວັດທະນະທຳຈີນອີກດ້ວຍ. ສຳລັບນະໂຍບາຍຍົກເວັ້ນວີຊາຂອງລາວຕໍ່ກຸ່ມນັກທ່ອງທ່ຽວຈີນ, ຍິ່ງສ່ອງແສງໃຫ້ເຫັນເຖິງທ່າທີອັນຕັ້ງໜ້າໃນການສົນທະນາດ້ານອະລິຍະທຳ. ການເປີດປະຕູສູ່ພາຍນອກດ້ານນະໂຍບາຍແບບນີ້, ໄດ້ແກ້ໄຂອຸປະສັກຂອງການແລກປ່ຽນລະຫວ່າງອະລິຍະທຳຕ່າງໆໃນລະດັບທີ່ເລິກເຊິ່ງ, ທັງໄດ້ກາຍເປັນຕົວແບບທີ່ສາມາດຖອດຖອນບົດຮຽນໄດ້ໃຫ້ແກ່ປະເທດອື່ນ.
 |
ບົດບາດຈາກກະແສນິຍົມການທ່ອງທ່ຽວຫຼວງພະບາງ, ໄດ້ລື່ນກາຍຂອບເຂດເສດຖະກິດມາແຕ່ດົນນານແລ້ວ. ໃນດ້ານເສດຖະກິດ, ໄດ້ຊຸກຍູ້ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂອງຂະແໜງການຕ່າງໆເຊັ່ນ: ການກິນດື່ມໂຮງແຮມ ແລະ ອື່ນໆ, ໄດ້ສ້າງວຽກເຮັດງານທຳຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ສ້າງພື້ນຖານດ້ານວັດຖຸທີ່ໜັກແໜ້ນໃຫ້ແກ່ການແລກປ່ຽນອະລິຍະທຳ; ໃນດ້ານວັດທະນະທຳ, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ນັກທ່ອງທ່ຽວຈາກປະເທດຕ່າງໆ ໄດ້ເຜີຍແຜ່ ແລະ ສຳຜັດກັບວັດທະນະທຳຊຶ່ງກັນ ແລະ ກັນຈາກການ ພົບກັນຕາມຖະໜົນຫົນທາງ, ການປະຕິສຳພັນກັນໃນການຊື້-ຂາຍສິນຄ້າ, ການໃຫ້ອຸທານ ແລະ ຊົມເຊີຍຕໍ່ແຫຼ່ງທ່ອງທ່ຽວດຽວກັນ, ເມື່ອປະເພນີບຸນກຸດຈີນພົບກັບມູນເຊື້ອພຸດທະສາສະໜາຂອງລາວ, ເມື່ອນັກທ່ອງທ່ຽວຈີນນັບມື້ນັບຫຼາຍລົງເລິກເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບວັດທະນະທຳລາວ, ເມື່ອປະກົດມີກະແສນິຍົມຮຽນພາສາຈີນຢູ່ຫຼວງພະບາງ, ເລື່ອງລາວເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນແຕ່ໄດ້ຊຸກຍູ້ການແກ້ໄຂສິ່ງກີດຂວາງແລະ ເພີ່ມທະວີຄວາມເຂົ້າອົກເຂົ້າໃຈກັນ, ໄດ້ສະສົມຄວາມເປັນເອກະພາບກັນອັນລ້ຳຄ່າເພື່ອສ້າງປະຊາຄົມຮ່ວມຊາຕາກຳຂອງມວນມະນຸດ.
ເລື່ອງລາວຂອງຫຼວງພະບາງ, ແມ່ນຕົວແບບທີ່ມີຊີວິດຊີວາແຫ່ງການເຊື່ອມໂຍງ ແລະ ແລກປ່ຽນລະຫວ່າງອະລິຍະທຳທົ່ວໂລກ. ໄດ້ບົ່ງບອກໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ, ການທ່ອງທ່ຽວບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນການເດີນທາງເພື່ອທ່ຽວຊົມທິວທັດທີ່ສວຍງາມເທົ່ານັ້ນ, ຍັງເປັນຂົວແຫ່ງການສົນທະນາດ້ານອະລິຍະທຳອີກດ້ວຍ. ເມື່ອວັດທະນະທຳຕ່າງໆໄດ້ຮັບການແລກປ່ຽນ ແລະ ຊື່ນຊົມຊຶ່ງກັນ ແລະ ກັນຢ່າງສະເໝີພາບຢູ່ສະຖານທີ່ແຫ່ງນີ້, ພວກເຮົາຈະມີຄວາມເຂົ້າອົກເຂົ້າໃຈກັນຢ່າງເລິກເຊິ່ງກວ່າເກົ່າຄື: ທາດແທ້ແຫ່ງອະລິຍະທຳບໍ່ຢູ່ກັບການໂດດດ່ຽວ ຫຼື ປິດກັ້ນກັນ, ແຕ່ຢູ່ທີ່ການແລກປ່ຽນກັນ; ບໍ່ຢູ່ກັບການຫັນເປັນຮູບແບບດຽວກັນ, ແຕ່ຢູ່ກັບການຢູ່ຮ່ວມກັນ. ນີ້ແມ່ນຄວາມໝາຍແຫ່ງການສົນທະນາລະຫວ່າງອະລິຍະທຳທົ່ວໂລກ ແລະ ແມ່ນຄວາມຫວັງຂອງມວນມະນຸດທີ່ຈະກ້າວໄປສູ່ອະນາຄົດທີ່ດີງາມຮ່ວມກັນ.
ໂດຍ: ຊີອາໄອ
ຄໍາເຫັນ