ເຂດພັດທະນາກວມລວມໄຊເຊດຖາ ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທັນສະໄໝ

ທ່ານນາງ ແສງອາລຸນທອນ ບຸຜາວັນ ຮອງຜູ້ອຳນວຍການບໍລິສັດຮ່ວມທຶນລາວ-ຈີນ ຈໍາກັດ ໄດ້ລາຍງານວ່າ: ເຂດພັດທະນາກວມລວມໄຊເຊດຖາ ແມ່ນໂຄງການຮ່ວມມືຍຸດທະສາດລະຫວ່າງລາວ ແລະ ຈີນ, ພາຍໃຕ້ການຊີ້ນໍາ-ນໍາພາຂອງພັກ ແລະ ລັດຖະບານ. ໂຄງການນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນເຂດເສດຖະກິດພິເສດ ແຕ່ຍັງເປັນ “ສັນຍາລັກແຫ່ງການຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທັນສະໄໝ” ຂອງປະເທດເຮົາ ຕາມແນວທາງຂອງພັກ ຊຶ່ງມີເນື້ອທີ່ທັງໝົດ 1,149 ເຮັກຕາ, ແບ່ງອອກເປັນ 3 ໄລຍະໃນການພັດທະນາ; ໄລຍະທີໜຶ່ງ ແມ່ນພັດທະນາຂະ ແໜງອຸດສາຫະກຳເປັນຫຼັກ; ໄລຍະທີສອງ ແລະ ສາມ ແມ່ນພັດທະນາຂະແໜງການຄ້າ-ການບໍລິການ, ການ ທ່ອງທ່ຽວ, ສາງສິນຄ້າ ແລະ ການຂົນສົ່ງເປັນຕົ້ນ.

ປັດຈຸບັນ, ເຂດພັດທະນາໄດ້ສໍາເລັດການພັດທະນາໄລຍະທີໜຶ່ງຄື: ສຳເລັດການກໍ່ສ້າງໂຄງລ່າງພື້ນຖານ ຖະໜົນຫົນທາງ, ນໍ້າປະປາ, ໄຟຟ້າ, ໂທລະຄົມມະນາຄົມ, ຫ້ອງການພາສີ, ສູນບໍລິການດ້ານສຸຂະພາບ, ສະຖາ ນີຄ່ຽນຖ່າຍຂີ້ເຫຍື້ອ ແລະ ສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກອື່ນໆ. ປັດຈຸບັນມີຫົວໜ່ວຍວິສາຫະກິດທີ່ໄດ້ເຊັນສັນຍາທັງໝົດ 170 ບໍລິສັດ, ໃນນີ້, ມີ 101 ບໍລິສັດໄດ້ເລີ່ມດໍາເນີນກິດຈະການແລ້ວ ແລະ ອີກ 69 ບໍລິສັດຢູ່ໃນຂັ້ນຕອນການກະກຽມເພື່ອດໍາເນີນການກໍ່ສ້າງໂຮງງານ ແລະ ດຳເນີນການຈົດທະບຽນ ແລະ ມີແຮງງານທັງໝົດປະມານ 8,000 ຄົນ (ໃນນັ້ນມີແຮງງານລາວ 6,000 ຄົນ) ຊຶ່ງເປັນນັກລົງທຶນທີ່ມາຈາກ 9 ປະເທດຄື: ສປ ຈີນ, ໄທ, ຍີ່ປຸ່ນ, ມາເລເຊຍ, ສິງກະໂປ, ລາວ, ສະຫະລັດ ອາເມຣິກາ, ສະວິດເຊີແລນ ແລະ ສ ເກົາຫຼີ, ໃນນັ້ນ. ມີບໍລິສັດທີ່ສໍາຄັນຄື: ສໍານັກງານໃຫຍ່ຂອງບໍລິສັດທາງລົດໄຟລາວ-ຈີນ, ກຸ່ມບໍລິສັດຄວາມຫວັງໃໝ່ ຊຶ່ງເປັນໂຮງງານຜະລິດຫົວອາຫານຂະໜາດໃຫຍ່; ກຸ່ມບໍລິສັດໂຮຢາ ເປັນບໍລິສັດທີ່ໃຫຍ່ ແລະ ມີຊື່ສຽງຂອງປະເທດຍີ່ປຸ່ນ, ບໍລິສັດ ເປ້ເຕີເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ (ລາວ) ຈໍາກັດ; ບໍລິສັດຈົ່ງຫຼຸນໂຊລາ ຜະລິດອຸປະກອນປະກອບແຜງໂຊລາເຊວ ແລະ ບໍລິສັດ ອື່ນໆ ອີກຫຼາຍບໍລິສັດ ໂດຍກວມເອົາ 9 ຂະແໜງການຄື: ການຜະລິດເຄື່ອງເອເລັກໂຕຣນິກ, ອຸປະກອນໄຟຟ້າ, ຢາປົວພະຍາດ, ພະລັງງານສະອາດ, ການປຸງແຕ່ງຜະລິດຕະພັນກະສິກຳ, ຜະລິດຕະພັນເພື່ອສຸຂະພາບ, ເຄື່ອງ ນຸ່ງຫຸົ່ມ, ເຄື່ອງໂລຫະ, ການຂົນສົ່ງ ແລະ ສາງສິນຄ້າເປັນຕົ້ນ.

ທ່ານນາງ ແສງອາລຸນທອນ ບຸຜາວັນ ໃຫ້ຮູ້ຕື່ມວ່າ: ຂໍ້ສະດວກ ສອງລັດຖະບານ ລາວ-ຈີນ ຖືສຳຄັນ ໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນ ອັນພົ້ນເດັ່ນແມ່ນຮ່ວມມືກຳນົດເອົາເຂດຕົວແບບການປ່ອຍອາຍກາກບອນຕ່ຳຢູ່ເຂດພັດທະນາກວມລວມໄຊເຊດຖາ, ພາຍໃຕ້ການຮ່ວມມືລະຫວ່າງກະຊວງຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ສິ່ງ ແວດລ້ອມຂອງ ສປປ ລາວ ແລະ ສປ ຈີນ; ເຂດພັດທະນາກວມລວມໄຊເຊດຖາຢູ່ໃກ້ກັບເທສະບານນະຄອນ ຫຼວງວຽງຈັນ ຊຶ່ງເປັນສູນກາງດ້ານການເມືອງ, ເສດຖະກິດ ແລະ ການຄ້າ, ຢູ່ໃກ້ທາງດ່ວນ ແລະ ຖະໜົນສາຍຫຼັກ, ຢູ່ໃກ້ສະຖານີລົດໄຟລາວ-ຈີນ, ສາມາດເຂົ້າເຖິງດ່ານພາສີ ແລະ ດ່ານນໍາເຂົ້າ-ສົ່ງອອກໄດ້ຢ່າງສະດວກ, ນັກລົງທຶນໃນເຂດພັດທະນາຂອງພວກເຮົາ ຈະໄດ້ຮັບສິດປະໂຫຍດດ້ານພາສີອາກອນ ຊຶ່ງຈະໄດ້ຮັບການຍົກ ເວັ້ນ-ຫຼຸດຜ່ອນພາສີອາກອນກ່ຽວຂ້ອງ ແລະ ການອໍານວຍຄວາມສະດວກຈາກພາກລັດ ໃນການດໍາເນີນເອກະສານຕ່າງໆ. ສໍາລັບສິ່ງທ້າທາຍເຖິງວ່າຈະມີຜົນສຳເລັດຫຼາຍດ້ານ ແຕ່ພວກເຮົາກໍຍັງປະເຊີນກັບບາງບັນຫາຄື: 1. ດ້ານກົນໄກບໍລິຫານສະເໜີໃຫ້ພັກ ແລະ ລັດຖະບານ ສືບຕໍ່ຊຸກຍູ້ການປັບປຸງກົນໄກການບໍລິການຜ່ານປະຕູດຽວ (One-Stop Service) ໃຫ້ມີຄວາມທັນສະໄໝ ແລະ ເປັນຮູບປະທຳ 100% ເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນຂັ້ນຕອນເອກະສານທີ່ຊັກຊ້າ; 2. ການຂາດແຄນແຮງງານ ຄວາມຕ້ອງການແຮງງານຈະເພີ່ມຂຶ້ນ ແຕ່ປັດຈຸບັນຍັງຊອກແຮງງານຍາກ ແລະ ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນແຮງງານດິບ ທີ່ຂາດທັກສະສີມື, ສະເໜີໃຫ້ພາກລັດຊ່ວຍເປັນໃຈກາງ ໃນການປະສານງານກັບສະຖາບັນການສຶກສາ, ແຂວງ, ເມືອງ ໄປຈົນຮອດທ້ອງຖິ່ນ; 3. ດ້ານນະໂຍບາຍສົ່ງເສີມດ້ານນິຕິກໍາ ພວກເຮົາຍັງຂາດນິຕິກຳສະເພາະທີ່ລະອຽດ ເຮັດໃຫ້ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດນະໂຍບາຍ ການມອບພັນທະພາສີ-ອາກອນ ບາງດ້ານຍັງມີຄວາມສັບສົນ, ສະເໜີໃຫ້ພິຈາລະນາເພີ່ມນະໂຍບາຍພິເສດ ແລະ ປົກປ້ອງອຸດສາຫະກຳປາຍແຫຼມ ທີ່ນໍາໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີສູງ ເພື່ອດຶງດູດນັກລົງທຶນຍັກໃຫຍ່ລະດັບໂລກ ແລະ ເພື່ອຝຶກວິຊາຄວາມຮູ້ເຕັກໂນໂລຊີໃໝ່ໃຫ້ແຮງງານລາວ; 4. ປັດຈຸບັນນັກລົງທຶນພາຍໃນເຂດ (ໂດຍສະເພາະຂະແໜງພະລັງງານສະອາດ ເຊັ່ນ: ແຜ່ນພະລັງງານແສງອາທິດ, ເສື່ອນອນ ຜະລິດຕະພັນເຄື່ອງນອນ ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ) ກຳລັງປະເຊີນກັບຄວາມທ້າທາຍຢ່າງໜັກໜ່ວງ ສະເໜີໃຫ້ລັດຖະບານຊ່ວຍຊຸກຍູ້ການຢັ້ງຢືນແຫຼ່ງກຳເນີດສິນຄ້າໃຫ້ມີຄວາມຮັດກຸມ ແລະ ເປັນທີ່ຍອມຮັບໃນລະດັບສາກົນ ເພື່ອຫຼີກເວັ້ນການຖືກກ່າວຫາເລື່ອງການປອມແປງແຫຼ່ງກຳເນີດສິນຄ້າ ຊຶ່ງຈະເປັນການປົກປ້ອງນັກລົງທຶນທີ່ມາລົງທຶນຕົວຈິງຢູ່ລາວ ແລະ 5. ການພັດທະນາລະບົບເອື້ອອໍານວຍໃຫ້ກາຍເປັນ "ຈຸດແຂງ" ເພື່ອທົດແທນ: ລາວມີຕົ້ນທຶນດ້ານການເມືອງທີ່ມີຄວາມສະຖຽນລະພາບເປັນຢ່າງດີ, ໃນເມື່ອພວກເຮົາປະເຊີນກັບກຳແພງພາສີ, ວິທີທີ່ຈະດຶງດູດນັກລົງທຶນໄວ້ໄດ້ຄືການ “ຫຼຸດຕົ້ນທຶນພາຍໃນ”. ຖ້າລັດຖະບານຊ່ວຍໃຫ້ນັກລົງທຶນເຂົ້າເຖິງແຮງງານທີ່ມີສີມື, ພື້ນຖານໂຄງລ່າງທີ່ເອື້ອອໍານວຍ ເປັນຕົ້ນ: ໄຟຟ້າ, ນໍ້າປະປາ ສະໜອງໄດ້ພຽງພໍກັບຄວາມຕ້ອງການ ມີລະບົບໂລຈິສຕິກທີ່ວ່ອງໄວ, ນັກລົງທຶນ ຈະຍັງເລືອກລາວເປັນຖານການຜະລິດ ເພາະສາມາດຊົດເຊີຍກັບພາສີທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນໄດ້.