ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ແມ່ນຊົນຊັ້ນນໍາໜ້າຂອງຍຸກສະໄໝຕິດພັນກັບພື້ນຖານການຜະລິດ

ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນສາກົນໄດ້ກຳເນີດເກີດຂຶ້ນໃນທ້າຍສະຕະວັດທີ 18 ຫາຕົ້ນສະຕະວັດທີ 19 ຫຼາຍປະເທດໃນທະວີບເອີຣົບ ແລະ ອາເມຣິກາ ໂດຍພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງພວກນາຍທຶນ. ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນໄດ້ຖືກກົດຂີ່ຂູດຮີດຢ່າງໜັກໜ່ວງ ການອອກແຮງງານມີຄວາມລໍາບາກ ແລະ ມີຄວາມສ່ຽງສູງຕໍ່ຊີວິດ, ນາຍທຶນໄດ້ເພີ່ມທະວີໃນການບີບບັງຄັບຂົ່ມເຫງໃຫ້ກຳມະກອນຜູ້ອອກແຮງງານ ໂດຍບໍ່ມີວັນພັກຜ່ອນເຮັດວຽກມື້ໜຶ່ງ 14-15 ຊົ່ວໂມງ. ອອກແຮງງານໜັກແຕ່ຄ່າແຮງງານຕໍ່າ, ການປ້ອງກັນສຸຂະພາບ, ຄວາມປອດໄພແຮງງານ, ສະຖານທີ່ເຮັດວຽກບໍ່ດີ ແລະ ບໍ່ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ທາງດ້ານສະຫວັດດີການສັງຄົມ.ສິ່ງດັ່ງກ່າວໄດ້ພາໃຫ້ເກີດຂໍ້ຂັດແຍ່ງນັບມື້ຮຸ່ນແຮງຂຶ້ນ, ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນຈຶ່ງໄດ້ລຸກຮືຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ກັບຊົນຊັ້ນນາຍທຶນເພື່ອທວງໃຫ້ນາຍທຶນເພີ່ມເງິນເດືອນ ແລະ ຫຼຸດຊົ່ວໂມງເຮັດວຽກລົງ. ໃນວັນທີ 1 ພຶດສະພາ1886 ຖືເປັນເທື່ອທໍາອິດໃນປະເທດອາເມຣິກາຢູ່ໂຕເມືອງຊີກາໂກ, ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ແລະ ຊາວຜູ້ອອກແຮງງານໄດ້ຕໍ່ສູ້ສົມທົບກັບເນື້ອໃນຂອງຖະແຫຼງການ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກນາຍທຶນຕ້ອງປະຕິບັດຕາມການສະເໜີກຳມະກອນວ່າ: “ແຕ່ນີ້ຕໍ່ໄປບໍ່ໃຫ້ກໍາມະກອນຜູ້ໃດເຮັດວຽກເກີນ 8 ຊົ່ວໂມງຕໍ່ມື້, 8 ຊົ່ວໂມງພັກຜ່ອນ ແລະ 8 ຊົ່ວໂມງຮໍ່າຮຽນ. ໃນມື້ນັ້ນໄດ້ມີກຳມະກອນນັດຢຸດງານເຖິງ 5,000 ແຫ່ງໃນຕົວເມືອງໃຫຍ່ຂອງປະເທດອາເມຣິກາເຊັ່ນ: ນີວຢອກ, ບານຕີມໍ, ວໍຊິງຕັນ ແລະ ອື່ນໆ, ມີຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມ 3 ແສນ 4 ໝື່ນຄົນໄດ້ຮຽກຮ້ອງ ແລະ ບັງຄັບໃຫ້ນາຍທຶນຕ້ອງຮັບຮອງເອົາສິດໃນການເຮັດວຽກຂອງກຳມະກອນໃນມື້ໜຶ່ງ 8 ຊົ່ວໂມງ, ໃນຂະບວນການດັ່ງກ່າວພວກນາຍທຶນໄດ້ສົມທົບກັບເຈົ້າໜ້າທີ່ຍິງປືນກວາດໃສ່ຂະບວນປະທ້ວງເຮັດໃຫ້ມີຄົນຕາຍ 9 ຄົນ.

ຕໍ່ມາວັນທີ 5 ພຶດສະພາ 1886, ພວກນາຍທຶນໄດ້ຂ້າກຳມະກອນຕາຍອີກ 6 ຄົນ, ບາດເຈັບ 50 ຄົນ, ແຕ່ຂະບວນການຕໍ່ສູ້ຂອງກຳມະກອນກໍບໍ່ໄດ້ຢຸດເຊົາ, ໃນມື້ຕໍ່ມາ, ຂະບວນແຫ່ປະທ້ວງໄດ້ເພີ່ມທະວີກຳລັງແຮງຂອງກຳມະກອນຂຶ້ນຕື່ມອີກຊຶ່ງມີຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມເຖິງ 15 ພັນຄົນເພື່ອຄັດຄ້ານການກະທໍາຂອງນາຍທຶນ ແລະ ເຈົ້າໜ້າທີ່ກຳອຳນາດ, ຂະບວນການປະທ້ວງໃກ້ຈະຢຸດລົງ ພວກຄົນບໍ່ດີໄດ້ແກ່ວງລະເບີດໃສ່ຂະບວນປະທ້ວງເຮັດໃຫ້ເຈົ້າໜ້າທີ່ເສຍຊີວິດ 2 ຄົນ. ຕໍ່ໜ້າສະພາບການຄືແນວນັ້ນ, ວັນທີ 14 ກໍລະກົດ 1889, ກອງປະຊຸມພັກກອມມູນິດສາກົນ ຄັ້ງທີ II ໄດ້ເປີດຂຶ້ນຢູ່ນະຄອນຫຼວງປາຣີ ປະເທດຝຣັ່ງ, ກອງປະຊຸມໄດ້ຜ່ານໂຄງການດໍາເນີນງານສໍາຄັນຄື: ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນສາມັກຄີຕໍ່ສູ້ເພື່ອປະຕິບັດຄໍາຂວັນມື້ໜຶ່ງເຮັດວຽກ 8 ຊົ່ວໂມງ ແລະ ກຳນົດເອົາວັນທີ 1 ພຶດສະພາ 1886 ເປັນວັນກຳມະກອນສາກົນ ນັບແຕ່ນັ້ນມາວັນທີ 1 ພຶດສະພາຂອງທຸກໆປີ ຈຶ່ງໄດ້ກາຍເປັນວັນບຸນໃຫຍ່ຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນໃນທົ່ວໂລກກາຍເປັນວັນທີ່ມີຄວາມໝາຍຄວາມສໍາຄັນທີ່ສ້າງກະແສງຟອງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະ ແຂງແຮງຂອງຂະບວນການກຳມະກອນຢູ່ທະວີບເອີຣົບ ແລະ ທະວີບອາເມຣິກາ, ເປັນກໍາລັງໃຈໃຫ້ຂະບວນການຕໍ່ສູ້ຂອງກຳມະກອນໃນທົ່ວໂລກ ທັງເປັນບາດກ້າວຂະຫຍາຍຕົວແຫ່ງໄຊຊະນະຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນໃນຂະບວນການຕໍ່ສູ້ເພື່ອປົກປ້ອງສິດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດອັນຊອບທຳຂອງຕົນ. ຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນຊົນຊັ້ນກຳມະກອນລາວ ຍັງໄດ້ປະກອບສ່ວນເຂົ້າຢ່າງຕັ້ງໜ້າໃນພາລະກິດປະຕິວັດ ໂດຍສະເພາະການຕໍ່ສູ້ຕ້ານລັດທິລ່າເມືອງຂຶ້ນແບບເກົ່າ ແລະ ແບບໃໝ່ ຂະບວນການອັນພົ້ນເດັ່ນຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນລາວພ້ອມກັບປະຊາຊົນລາວພາຍໃຕ້ການນໍາພາຂອງພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວສາມາດໂຄ່ນລົ້ມລະບອບລ່າເມືອງຂຶ້ນແບບເກົ່າ ແລະ ແບບໃໝ່ໄດ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ ແລະ ສ້າງຕັ້ງລະບອບສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວຂຶ້ນໃນວັນທີ 2 ທັນວາ 1975 ພ້ອມທັງເປັນການປະກອບສ່ວນປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາ ປະເທດຊາດ ແລະ ມູນເຊື້ອອັນດີງາມຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນລາວ ດັ່ງພາລະກຳປະຫວັດສາດຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນໄດ້ຊີ້ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາເຫັນໄດ້ວ່າ ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນແມ່ນຊົນຊັ້ນນໍາໜ້າຂອງຍຸກສະໄໝຕິດພັນກັບພື້ນຖານການຜະລິດ, ມີລະບຽບວິໄນ, ເປັນຜູ້ມີຫົວຄິດປະດິດສ້າງ, ມີຄວາມສາມາດພຽງພໍໃນການສ້າງສັງຄົມໃໝ່ທີ່ກ້າວໜ້າສີວິໄລ ແລະ ຍຸດຕິທຳ. ສະເພາະຢູ່ສປປ ລາວໃນທຸກໆປີ, ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ແລະ ຊາວຜູ້ອອກແຮງງານລາວກໍໄດ້ຈັດງານໂຮມຊຸມນຸມໃຫຍ່ເພື່ອລະນຶກເຖິງມູນເຊື້ອສາມັກຄີຕໍ່ສູ້ຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ເພື່ອເປັນການປົກປ້ອງສິດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດອັນຊອບທຳຂອງກຳມະກອນ ແລະ ຊາວຜູ້ອອກແຮງງານທັງເປັນການປົກປັກຮັກສາສັນຕິພາບໂລກ ເປັນຂີດໝາຍສໍາຄັນຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ.

ໂອກາດນີ້, ສະຫາຍ ພັນເອກ ບຸນຄ່ອງ ອຸດທະຈັນດີ ຕາງໜ້າຄະນະຫ້ອງການກຳມະບານກອງທັບ, ອວຍພອນໄຊອັນປະເສີດໃຫ້ການນໍາພັກ-ລັດ ຈົ່ງມີພະລານາໄມສົມບູນຊີ້ນໍາ-ນໍາພາປະເທດຊາດໃຫ້ຮັ່ງມີສີວິໄລ ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂຶ້ນຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ, ອວຍພອນໄຊບັນດາພະນັກງານ, ສະມາຊິກກຳມະບານ, ກຳມະກອນ ແລະ ຊາວຜູ້ອອກແຮງງານລາວ ຈົ່ງມີສຸຂະພາບແຂງແຮງຕັ້ງໜ້າປະຕິບັດໜ້າທີ່ການເມືອງທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍ ແລະ ມີຜົນສໍາເລັດທຸກປະການ.