ຂ້ອຍຍັງຈົດຈໍາຕະຫຼອດມາ, ເທື່ອທໍາອິດເມື່ອ 10 ກວ່າປີກ່ອນ ຂ້າພະເຈົ້າ ກ້າວຂາລົງສະໜາມບິນໂນ້ຍບາຍ ດ້ວຍສາຍຕາ ແລະ ຄວາມຮູ້ສຶກປະທັບໃຈ. ໃນລະຫວ່າງທາງຈາກສະໜາມບິນຫາ ເຊີນເຕີຍ ສະຖານທີ່ແຫ່ງການບຳລຸງພາສາຫວຽດນາມ ໃຫ້ແກ່ນັກສຶກສາ ແລະ ພະນັກງານລາວຫຼາຍຮຸ້ນຄົນ. ຂ້າພະເຈົ້າ ຮູ້ສຶກປະທັບໃຈກັບລະບົບການຄົມມະນາຄົມ, ໂຄງລ່າງຕົວເມືອງທີ່ທັນສະໄໝຂອງຫວຽດນາມ. ໃນໄລຍະສຶກສາຮ່ຳຮຽນຢູ່ຮ່າໂນ້ຍ, ຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ຮັບຮູ້ເຖິງໄມຕີຈິດມິດຕະພາບ ແລະ ຄວາມເປີດອົກເປີດໃຈຂອງປະຊາຊົນຢູ່ທີ່ນີ້. ຖະໜົນຫົນທາງທີ່ເຕັນໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ອັນຂຽວງາມ, ໜອງຮວ່ານກຽມ “Hoan Kiem” ທີ່ແສນສະຫງົບ ຫຼື ເຂດຕົວເມືອງເກົ່າທີ່ຄຶກຄື້ນໄປດ້ວຍຜູ້ຄົນ ແລະ ຄວາມຫຼາກຫຼາຍສີສັນທາງວັດທະນະທໍາຫວຽດນາມ. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ລ້ວນແຕ່ເຮັດໃຫ້ ຂ້າພະເຈົ້າ ຮູ້ສຶກສະໜິດຕິດພັນ, ຄວາມແປກໃໝ່. ໃນເວລາຮຽນ, ຄູ-ອາຈານ ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ສິດສອນຢ່າງສຸດອົກສຸດໃຈ, ເພື່ອນມິດຄົນຫວຽດນາມ ຍາມໃດກໍ່ກຽມພ້ອມຊ່ວຍເຫຼືອດ້ວຍຄວາມເຕັມໃຈ, ສ້າງບັນຍາກາດການຮຽນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໄມຕີຈິດມິດຕະພາບ ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມອົົບອຸ່ນ ຄືກັນກັບຢູ່ໃນຄອບຄົວດຽວກັນ ບໍ່ໄດ້ຮູ້ສຶກຄືກັບກໍາລັງສຶກສາຢູ່ຕ່າງປະເທດ. ສຳລັບນັກສຶກສາລາວພວກເຮົາ, ຮ່າໂນ້ຍ ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນສະຖານທີ່ເຝິກຝົນຄວາມຮູ້ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນເຮືອນຫຼັງທີ 2 ອີກດ້ວຍ, ເປັນບ່ອນທີ່ພວກຂ້າພະເຈົ້າ ສາມາດດຳລົງຊີວິດຢ່າງປອດໄພ, ສະໜິດຕິດພັນ ແລະ ອຸດົມສົມບູນທາງດ້ານວັດທະນະທຳເກົ່າແກ່. ຈາກປະສົບການຕົວຈິງ, ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ເຂົ້າໃຈຕື່ມອີກວ່າ: ເປັນຫຍັງນັກສຶກສາລາວຫຼາຍລຸ້ນຄົນ ຈຶ່ງຖືຮ່າໂນ້ຍ ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊີວິດໄວໜຸ່ມ, ເປັນບ່ອນໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່, ເປັນບ່ອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄວາມຮັກແພງ ແລະ ຮູບພາບຂອງຮ່າໂນ້ຍ ຍາມໃດກໍ່ສວຍງາມໃນຄວາມຊົງຈຳທີ່ບໍ່ມີວັນລືມໄດ້.
ຮ່າໂນ້ຍ ບໍ່ພຽງແຕ່ສ້າງຄວາມປະທັບໃຈ ດ້ວຍຄວາມງົດງາມທີ່ປານີດອັນເກົ່າແກ່, ໄມຕີຈິດມິດຕະພາບຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ທິວທັດທຳມະຊາດທີ່ແສນສະຫງົບເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນສູນກາງການພົວພັນຕ່າງປະເທດທີ່ສຳຄັນຂອງຫວຽດນາມ. ສະຖານທີ່ແຫ່ງນີ້, ໄດ້ກາຍເປັນສະຖານທີ່ຈັດງານທີ່ສໍາຄັນລະດັບສາກົນເຊັ່ນ: ກອງປະຊຸມ APEC ປີ 2006, ກອງປະຊຸມສຸດຍອດ ອາເມຣິກາ - ສປປ ເກົາຫຼີ ປີ 2019 ຫຼື SEA Games ຄັ້ງທີ 31 ແລະ ອື່ນໆ. ບັນດາເຫດການດັ່ງກ່າວ ໄດ້ຢັ້ງຢືນເຖິງຈຸດຢືນ ແລະ ຄວາມໜ້າເຊື່ອຖືຂອງຮ່າໂນ້ຍ ໃນເວທີສາກົນ. ເປັນນະຄອນຫຼວງທີ່ປອດໄພ, ໝັ້ນຄົງ, ອຸດົມສົມບູນໄປດ້ວຍເອກະລັກ ແຕ່ເປີດກວ້າງ, ກຽມພ້ອມຕ້ອນຮັບເພື່ອນມິດຈາກທົ່ວໂລກ. ນາມມະຍົດ “ນະຄອນເພື່ອສັນຕິພາບ” ທີ່ອົງການ UNESCO ຮອງຮັບໃນປີ 1999 ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຄວາມພາກພູມໃຈຂອງຊາວນະຄອນຫຼວງຮ່າໂນ້ຍ ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຫາກຍັງເປັນການຢັ້ງຢືນເຖິງຄວາມມຸ້ງມາດປາຖະໜາສັນຕິພາບ, ການຮ່ວມມື ແລະ ການພັດທະນາ ທີ່ນະຄອນຫຼວງແຫ່ງນີ້ ພວມປົກປັກຮັກສາ ແລະ ຜັນຂະຫຍາຍຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ. ເອກະລັກສະເພາະອັນໜຶ່ງຂອງຮ່າໂນ້ຍ ຊຶ່ງບໍ່ມີສະຖານທີ່ໃດມີນັ້ນກໍຄື “ຮ້ານແຄມທາງ”. ພຽງມູມຖະໜົນອັນນ້ອຍໆ ທີ່ທຸກຄົນຈິນຕະນາການເຖິງແຕ່ຝຸ່ນ ແລະ ຄວັນໄຟ ແຕ່ກັບກາຍເປັນສະຖານທີ່ເຄື່ອນໄຫວກິດຈະກໍາປະຈໍາວັນສ່ວນໃຫຍ່ ຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງນີ້, ເປັນບ່ອນທັກທາຍສະບາຍດີ, ບ່ອນເຕົ້າໂຮມ ແລະ ແລກປ່ຽນ ພາຍຫຼັງມື້ເຮັດວຽກທີ່ແສນອິດເມື່ອຍ. ນີ້ເປັນອີກໜຶ່ງຫຼັກຖານຢືນຢັນເຖິງໄມຕີຈິດ, ນ້ຳໃຈ ຕ້ອນຮັບແຂກຄົນ, ຊີວິດທີ່ແສນທຳມະດາ ແລະ ຮັກຫອມສັນຕິພາບ ຂອງປະຊົາຊົນແຫ່ງນີ້.
ສໍາລັບປະຊາຊົນລາວແລ້ວ, ຮ່າໂນ້ຍ ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນນະຄອນຫຼວງຂອງຫວຽດນາມ, ແຕ່ຍັງເປັນສັນຍາລັກຂອງສາຍພົວພັນມິດຕະພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຄວາມສາມັກຄີພິເສດ ແລະ ການຮ່ວມມືຮອບດ້ານ ລະຫວ່າງ ປະຊາຊົນສອງຊາດ. ໃນຫຼາຍທົດສະວັດຜ່ານມາ, ມີນັກສຶກສາລາວຫຼາຍພັນຄົນ ໄດ້ມາສຶກສາຮ່ຳຮຽນ ຢູ່ຮ່າໂນ້ຍ. ໃນນັ້ນ, ມີຫຼາຍຄົນໄດ້ກາຍເປັນພະນັກງານ-ການນໍາຫຼັກແຫຼ່ງ ທີ່ສໍາຄັນຂອງພັກ-ລັດ.
ປັດຈຸບັນ, ມີນັກສຶກສາລາວຫຼາຍກວ່າ 1,600 ຄົນ ທີ່ກໍາລັງດໍາລົງຊີວິດ ແລະ ສຶກສາຮ່ຳຮຽນຢູ່ຕາມບັນດາສະຖາບັນ, ມະຫາວິທະຍາໄລຢູ່ຮ່າໂນ້ຍ. ຢູ່ແຫ່ງນີ້, ພວກຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້, ຝຶກຝົນທັກສະ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ແມ່ນຮັບຮູ້ເຖິງນໍ້າໃຈມິດຕະພາບອ້າຍນ້ອງ ອັນບໍລິສຸດຜຸດຜ່ອງ ທີ່ປະຊາຊົນຫວຽດນາມ ມອບໃຫ້ປະຊາຊົນລາວ. ມື້ນີ້, ໃນນາມທີ່ກັບມາເປັນນັກສຶກລາວ ຢູ່ຮ່າໂນ້ຍ ອີກຄັ້ງ, ໃນຖານະເປັນພະນັກງານທີ່ເຮັດວຽກພົວພັນຕ່າງປະເທດ ຂອງຄະນະໂຄສະນາອົບຮົມສູນກາງພັກ, ຂ້າພະເຈົ້າ ຍິ່ງເຫັນໄດ້ແຈ້ງວ່າ: ຮ່າໂນ້ຍ ແມ່ນຂົວເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ສໍາຄັນ ລະຫວ່າງ ສອງພັກ, ສອງລັດ ແລະ ປະຊາຊົນ ສອງຊາດ ລາວ - ຫວຽດນາມ. ຈາກຮ່ອງຮອຍປະຫວັດສາດສູ່ຊີວິດປະຈໍາວັນ, ນະຄອນຫຼວງຮ່າໂນ້ຍ ຍາມໃດກໍປະກອບສ່ວນເພີ່ມພູນຄູນສ້າງ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍສານພົວພັນພິເສດ ລາວ - ຫວຽດນາມ, ຫວຽດນາມ - ລາວ. ດັ່ງປະທານ ໂຮ່ຈິມິນ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ: “ສອງຊາດລາວ - ຫວຽດ ໄດ້ຝັງຄວາມຮັກຢູ່ໃນໃຈ, ຮົ່ງຮ່າທັງແມ່ຂອງ ບໍ່ເລິກປູນປານໄດ້”, ປະທານ ໄກສອນ ພົມວິຫານ ກໍໄດ້ຢືນຢັນວ່າ: “ສາຍພູອາດເຊາະເຈື່ອນ, ແມ່ນ້ຳອາດເຫືອແຫ້ງ, ແຕ່ນໍ້າໃຈມິດຕະພາບ ລາວ - ຫວຽດນາມ ຈະໝັ້ນຄົງທະນົງແກ່ນຊົ່ວກາລະນານ”.
ສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ, ຮ່າໂນ້ຍ ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນສະຖານທີ່ສຶກສາຮໍ່າຮຽນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນບ່ອນໃຫ້ການເຕີບໃຫຍ່, ເພື່ອຮັບຮູ້ ແລະ ເພີ່ມພູນຄູນສ້າງບັນດາຄຸນຄ່າທີ່ໝັ້ນຄົງ ໃນສາຍພົວພັນສາກົນ. ຈາກວິໄສທັດຂອງນັກສຶກສາລາວຜູ້ໜຶ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ: ຮ່າໂນ້ຍ ເປັນ “ນະຄອນເພື່ອສັນຕິພາບ” ທີ່ແທ້ຈິງ, ເປັນ “ເຮືອນຫຼັງທີສອງ” ເປັນສະຖານທີ່ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ຊາວໜຸ່ມລາວຈໍານວນຫຼາຍ ໄດ້ກ້າວຜ່ານຊີວິດໄວໜຸ່ມຂອງຕົນ, ເປັນສະຖານທີ່ຕິດພັນກັບຢາດເຫື່ອຕະຫຼອດເສັ້ນທາງແຫ່ງການສຶກສາຮຽນຮູ້ ແລະ ການເຮັດວຽກ. ເຊື່ອວ່າ: ຮ່າໂນ້ຍ ຍັງຄົງສືບຕໍ່ເປັນສະຖານທີ່ນັດໝາຍຂອງແຂກສາກົນ ແລະ ເປັນຂົວເຊື່ອມຕໍ່ຮັດແໜ້ນສາຍພົວພັນມິດຕະພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຄວາມສາມັກຄີພິເສດ ແລະ ການຮ່ວມມືຮອບດ້ານ ລາວ - ຫວຽດນາມ, ຫວຽດນາມ - ລາວ ໃຫ້ໝັ້ນຄົງທະນົງແກ່ນຊົ່ວກາລະນານ.
ໂດຍ: ລຸນ ມົນທອງສານ
ຄໍາເຫັນ