ໂດຍຕິດພັນກັບວຽກງານການຄຸ້ມຄອງຂະແໜງກະສິກໍາ ແລະ ປ່າໄມ້ ການຊຸກຍູ້ສົ່ງເສີມການຜະລິດກະສິກໍາເປັນສິນຄ້າ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ປະລິມານ ແລະ ຄຸນນະພາບທີ່ດີທີ່ສຸດນັ້ນ ການປູກເຂົ້າເປັນສິນຄ້າທີ່ຈັດເປັນອັນສະເພາະ ໄດ້ສຸມໃສ່ພື້ນທີ່ທີ່ມີຄວາມສາມາດສະໜອງຊົນລະປະທານໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດເຊັ່ນ: ເມືອງຫາດຊາຍຟອງ, ເມືອງໄຊທານີ, ເມືອງປາກງື່ມ ແລະ ເມືອງນາຊາຍທອງ, ການປູກພືດຜັກເປັນສິນຄ້າແມ່ນສຸມໃສ່ກຸ່ມການຜະລິດພືດຜັກອິນຊີ ຊຶ່ງມີເນື້ອທີ່ 4.950ເຮັກຕາ, ປູກພືດຜັກກະສິກຳທີ່ດີ ມີ ເມືອງຫາດຊາຍຟອງ, ເມືອງໄຊທານີ, ເມືອງປາກງື່ມ, ເມືອງໄຊເຊດຖາ, ເມືອງສີໂຄດຕະບອງ ແລະ ເມືອງນາຊາຍທອງ ມີເນື້ອທີ່1.327 ເຮັກຕາ; ການປູກໄມ້ໃຫ້ໝາກສຸມໃສ່ຜູ້ປະກອບການລົງທຶນປູກເພື່ອເປັນສິນຄ້າສົ່ງອອກ ໃນນັ້ນມີເມືອງໄຊທານີ, ປາກງື່ມ, ນາຊາຍທອງ ແລະ ສັງທອງ ມີເນື້ອທີ່ 3.215 ເຮັກຕາ ແລະ ສ່ວນພືດອຸດສາຫະກຳແມ່ນ ສຸມໃສ່ການຊຸກຍູ້ການປູກມັນຕົ້ນ ແລະ ສາລີອາຫານສັດ ໂດຍສຸມໃສ່ເມືອງທີ່ມີໂຮງງານປຸງແຕ່ງແປ້ງມັນຕົ້ນ ໂຮງງານຫົວອາຫານສັດ ເຊັ່ນ: ໄຊທານີ, ປາກງື່ມ ແລະ ສັງທອງ; ນອກນັ້ນ ກໍໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງຈັດຕັ້ງເປັນກຸ່ມປູກທົ່ວໄປໃຫ້ເປັນກຸ່ມສະຫະກອນ ໂດຍແມ່ນທາງຂະແໜງກະສິກໍາມີການລົງຊຸກຍູ້ຕິດຕາມຝຶກອົບຮົມ, ສຳມະນາ, ເຜີຍແຜ່ເຕັກນິກວິຊາການ, ລະບຽບການ, ມາດຕະຖານທາງດ້ານວິຊາການຢ່າງໃກ້ຊິດຕິດແທດເປັນປະຈໍາ; ທາງສູນບໍລິການເຕັກນິກຂອງພວກເຮົາກໍໄດ້ໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອຊຸກຍູ້ກຸ່ມການຜະລິດ ແລະ ຜູ້ປະກອບການ ຊ່ວຍໃນການບໍລິການກົນຈັກ ຮັບໃຊ້ການຜະລິດຕາມນະໂຍບາຍຫັນເປັນທັນສະໄໝ ໂດຍນໍາໃຊ້ກົນຈັກເຄື່ອງມືອຸປະກອນ, ກົນຈັກທີ່ທັນສະໄໝ, ນໍາໃຊ້ນະວັດຕະກຳໃໝ່, ນຳປັດໄຈການຜະລິດທີ່ມີປະສິດທິພາບຫຼາຍເພື່ອຍົກສູງຜະລິດຕະພາບ ແລະ ຫຼຸດຜ່ອນແຮງງານຄົນເຂົ້າໃນການຜະລິດ; ຊຸກຍູ້ປຸກລະດົມຜູ້ປະກອບການ ໂຮງງານປຸງແຕ່ງ ເຊັ່ນ: ໂຮງງານຜະລິດຫົວອາຫານສັດ, ໂຮງງານແປ້ງມັນຕົ້ນ ໃຫ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການຊຸກຍູ້ສົ່ງເສີມການຜະລິດໃຫ້ກັບຊາວກະສິກອນທົ່ວໄປໃຫ້ຫັນໄປປູກ ໂດຍໃຫ້ມີເຕັກນິກໃນການປູກ, ການໃສ່ປຸ໋ຍ, ການກໍານົດເຂດປູກຢ່າງແທດເໝາະ, ປັດໄຈຮັບໃຊ້ການຜະລິດ, ການວາງແຜນການຜະລິດ ແລະ ການໄລ່ລຽງຕົ້ນທຶນຢ່າງຊັດເຈນ ລວມໄປເຖິງການເຮັດສັນຍາຮ່ວມກັນລະຫວ່າງຜູ້ຜະລິດ ແລະ ຜູ້ເກັບຊື້; ບັນຫາໝາກເລັ່ນເຂດເມືອງຫາດຊາຍຟອງ ໃນລະດູແລ້ງຜ່ານມາມີຊາວກະສິກອນໄດ້ມີການປູກໝາກເລັ່ນໃນເນື້ອທີ່ທັງໝົດ 46 ເຮັກຕາ ໃນນັ້ນມີ ເມືອງຫາດຊາຍຟອງ ແລະ ສີໂຄດຕະບອງ ຕໍ່ສະພາບບັນຫາລາຄາໝາກເລັ່ນຖືກ ຍ້ອນການຜະລິດກະແຈກກະຈາຍຍັງບໍ່ມີກຸ່ມຜະລິດແບບຊັດເຈນ ແລະ ໄລຍະຜ່ານມາກໍຖືກກະທົບຈາກນ້ຳຖ້ວມເມື່ອເວລານໍ້າລົງ ເຮັດໃຫ້ຜົນຜະລິດອອກພ້ອມກັນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຜົນຜະລິດລົ້ນຕະຫຼາດ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການມີໜ້ອຍກວ່າການສະໜອງຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ມີລາຄາຖືກລົງ; ລະດົມຜູ້ປະກອບການທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ລົງທຶນຊຸກຍູ້ສົ່ງເສີມການຜະລິດ ແລະ ເກັບຊື້ ຕິດພັນເພື່ອນໍາມາປຸງແຕ່ງ, ແປຮູບເປັນຜະລິດຕະພັນສໍາເລັດຮູບ; ຝຶກອົບຮົມການວາງແຜນການຜະລິດໃຫ້ຊາວກະສິກອນ ໃຫ້ມີຄວາມຮູ້ ແລະ ໄດ້ກຳນົດແຜນການຜະລິດຂອງຕົນເອງໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຕ້ອງການຂອງຕະຫຼາດ ແລະ ວຽກງານອື່ນ.
(ຂ່າວ: ແສງຈັນ)
ຄໍາເຫັນ