ການຈັດງານວາງສະແດງຮ່ວມກັນລະຫວ່າງໜັງສືໃບລານອັນລໍ້າຄ່າຂອງລາວ ແລະ ປຶ້ມສໍາເນົາຈິກຈີໃນຄັ້ງນີ້, ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນການສະເຫຼີມສະຫຼອງສາຍພົວພັນການທູດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນສັນຍາລັກຂອງການແລກປ່ຽນ ແລະ ການເຄົາລົບເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ ຕໍ່ມໍລະດົກທາງດ້ານອັກສອນສາດ ແລະ ພູມປັນຍາຂອງທັງສອງປະເທດ ແລະ ໃນວັນນີ້ ກໍແມ່ນວັນ “ຈິກຈີ” ເພື່ອສຶກສາຮຽນຮູ້ປະຫວັດຄວາມເປັນມາກ່ຽວກັບພຸດທະສາສະໜາຂອງ ສ. ເກົາຫຼີ ທີ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດແຕ່ປີ 1377. ຈິກຈີ ແມ່ນປື້ມທີ່ພິມອອກມາຈາກຕົວແມ່ພິມໂລຫະເກົ່າແກ່ ທີ່ຂຽນໂດຍພະ ແບກອຸນ ໃນສະໄໝໂກຣໂຢ ດ້ວຍຕົວແມ່ພິມໂລຫະເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດໃນໂລກ ຊຶ່ງປັດຈຸບັນ ແມ່ພິມຍັງຮັກສາຢູ່ຫໍສະໝຸດແຫ່ງຊາດ ປະເທດຝຣັ່ງ ແລະ ຖືກຮັບຮອງເປັນຄວາມຊົງຈໍາຂອງໂລກໂດຍ UNESCOໃນປີ 2001.
ທ່ານຮອງລັດຖະມົນຕີ ໄດ້ຕີລາຄາສູງ ຕໍ່ການຮ່ວມມື ແລະ ການສະໜັບສະໜູນຈາກລັດຖະບານ ສ. ເກົາຫຼີ ຕະຫຼອດມາ, ໂດຍສະເພາະ ບັນດາກິດຈະກໍາທາງດ້ານວັດທະນະທໍາ ເປັນຕົ້ນ ໂຄງການຄຸ້ມຄອງລະບົບຖານຂໍ້ມູນດີຈີຕອນຊຶ່ງເປັນໂຄງການ ທີ່ມີຄວາມໝາຍສໍາຄັນຢ່າງຍິ່ງ ໃນການຊ່ວຍອະນຸລັກຮັກສາ ແລະ ສືບທອດມໍລະດົກພູມປັນຍາຂອງຊາດລາວທີ່ບັນທຶກໄວ້ໃນໜັງສືໃບລານ ໃຫ້ຄົງຢູ່ສືບໄປໃນຮູບແບບດີຈີຕອນ ເພື່ອໃຫ້ຄົນຮຸ່ນຫຼັງໄດ້ສຶກສາຄົ້ນຄວ້າຢ່າງກວ້າງຂວາງ; ພ້ອມດຽວກັນນັ້ນ, ຍັງມີໂຄງການສົ່ງເສີມການອ່ານສໍາລັບເດັກ ເພື່ອປູກຝັງນິໃສຮັກການອ່ານຕັ້ງແຕ່ໄວເຍົາ. ກິດຈະກໍາທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ ລ້ວນແຕ່ເປັນການປະກອບສ່ວນອັນສໍາຄັນເຂົ້າໃນການສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນສ້າງຕັ້ງສາຍພົວພັນການທູດລະຫວ່າງ ສປປ ລາວ ແລະ ສ.ເກົາຫຼີ ຄົບຮອບ 30 ປີ ໃຫ້ມີບັນຍາກາດ ຟົດຟື້ນ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໝາຍ.
ທ່ານ ຈອງ ຢອງ ຊູ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ປີນີ້, ແມ່ນຄົບຮອບ 30 ປີ ແຫ່ງການສ້າງຕັ້ງສາຍພົວພັນການທູດ ລະຫວ່າງ ສປປ ລາວ ແລະ ສ. ເກົາຫຼີ, ເພື່ອເປັນການສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນສໍາຄັນນີ້, ສະຖານທູດ ໄດ້ກະກຽມຈັດງານຕ່າງໆໃນທຸກເດືອນ, ຊຶ່ງໃນເດືອນກັນຍາ ແລະ ໃນມື້ທີ່ມີຄວາມໝາຍສໍາຄັນແນວນີ້, ໄດ້ມີພິທີການເປີດວາງສະແດງ ແລະ ເຜີຍແຜ່ມໍລະດົກທາງດ້ານການບັນທຶກກ່ຽວກັບສາສະໜາພຸດຂອງສອງປະເທດເປັນເທື່ອທໍາອິດ ພາຍຫຼັງທີ່ໄດ້ສ້າງຕັ້ງສາຍພົວພັນການທູດມາ.
ທ່ານທູດ ຍັງກ່າວອີກວ່າ: ໜັງສື “ໃບລານ” ທີ່ຖືກຈານດ້ວຍມືລົງໃສ່ໃນໃບລານ ແລະ ມີການປົກປັກຮັກສາສືບຕໍ່ກັນມາຢູ່ໃນລາວເປັນເວລາຫຼາຍຮ້ອຍປີ. ຄໍາພີຈິກຈີ ແລະ ໃບລານ ມີໄລຍະຫ່າງທາງກາຍະພາຍປະມານ 3,000 ກມ ແລະ ກໍາເນີດມາຈາກວັດທະນະທໍາທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ແຕ່ສິ່ງທີ່ທັງສອງມີອັນຄ້າຍຄືກັນກໍຄືຢູ່ດ້ານໃນ ເປັນໜັງສືຄໍາສອນຂອງສາສະໜາພຸດ ທີ່ເຊື່ອງຊ້ອນປັນຍາ, ຮີດຄອງປະເພນີ, ຄວາມປາຖະໜາທາງສາສະໜາຂອງມວນມະນຸດ ແລະ ການບັນທືກ ບໍ່ແມ່ນພຽງໂຕໜັງສືເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ມັນແມ່ນພຶດຕິກໍາທີ່ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນຄວາມເປັນມາຂອງຍຸກສະໄໝ, ປົກປັກຮັກສາເອກະລັກຂອງຊົນຊາດ-ຊົນເຜົ່າ ແລະ ສິ່ງສໍາຄັນ ແມ່ນການສະແດງໃຫ້ເຫັນຈິດໃຈອັນແຮງກ້າທີ່ຕ້ອງການສົ່ງຕໍ່ຄວາມຈິງຕ່າງໆໄປເຖິງຍຸກສະໄໝໃນອະນາຄົດ.
(ຂ່າວ: ຣັດສະໝີ ດວງສັດຈະ)
ຄໍາເຫັນ