​ໂລກບໍ່ຄວນກາຍເປັນຜູ້ຮັບພາລະຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຈາກແປວ​ໄຟ​ສົງ​ຄາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ພາກພື້ນຕາເວັນອອກກາງ

ພາກພື້ນຕາເວັນອອກກາງເປັນສູນກາງດ້ານການຈໍລະຈອນ ແລະ ຂົນສົ່ງພະລັງງານທີ່ສໍາຄັນຂອງໂລກ. ການຄ້າດ້ານການຂົນສົ່ງນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟທາງທະເລຂອງໂລກມີເກືອບ ⅓ ໄດ້ຜ່ານຊ່ອງແຄບຮໍມຸສ, ຂະນະທີ່ທະເລແດງ-ຄອງຊູແອດ ເປັນຊ່ອງທາງຂົນສົ່ງທີ່ກວມເອົາປະລິມານການຂົນສົ່ງຕູ້ສິນຄ້າປະມານ ⅓ ແລະ ຊ່ອງທາງຂົນສົ່ງພະລັງງານຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຂອງທົ່ວໂລກ. ຫຼັງຈາກການປະທະກັນຮຸນແຮງຂຶ້ນ, ເຮັດໃຫ້ປະລິມານການເດີນເຮືອຕາມເສັ້ນທາງເດີນເຮືອຫຼຸດລົງຢ່າງກະທັນຫັນ, ອັດຕາປະກັນໄພຂອງກໍາປັ່ນຂົນສົ່ງນໍ້າມັນເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ຄ່າເຊົ່າກໍາປັ່ນຂົນສົ່ງນໍ້າມັນຂະໜາດໃຫຍ່ພິເສດຕໍ່ມື້ຈາກຫຼາຍໝື່ນໂດລາໃນເມື່ອກ່ອນເພີ່ມຂຶ້ນເປັນຫຼາຍແສນໂດລາໃນປັດຈຸບັນຢ່າງວ່ອງໄວ. ລາຄານ້ຳມັນດິບເບຣນລອນດອນເກີດຄວາມປັ່ນປ່ວນຢ່າງຮຸນແຮງໂດຍເພີ່ມຂຶ້ນຮອດເກືອບ 120 ໂດລາຕໍ່ບາເຣວ ຊຶ່ງສົ່ງຜົນກະທົບໂດຍກົງຕໍ່ຕະຫຼາດພະລັງງານທົ່ວໂລກ.

ຄ່າຕອບແທນໂດຍກົງທີ່ມາຈາກແປວໄຟສົງຄາມຄື: ຄວາມກົດດັນຈາກໄພເງິນເຟີ້ໄດ້ແຜ່ລາມໄປເຖິງທົ່ວທຸກມຸມໂລກ. ນັກວິເຄາະຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ: ລາຄານໍ້າມັນເພີ່ມຂຶ້ນແຕ່ລະ 10 ໂດລາຕໍ່ບາເຣວໃດ ຈະເຮັດໃຫ້ດັດຊະນີລາຄາບໍລິໂພກ ຫຼື CPI ຂອງໂລກເພີ່ມຂຶ້ນ 0.3%-0.7%. ການທີ່ລາຄານໍ້າມັນເພີ່ມຂຶ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ຕົ້ນທຶນການຜະລິດ ແລະ ຄ່າຄອງຊີບຂອງປະຊາຊົນໃນປະເທດຕ່າງໆເພີ່ມຂຶ້ນ, ໝາຍຄວາມວ່າ: ນໍ້າມັນແອັດຊັງ, ຄ່າໄຟຟ້າ ແລະ ຄ່າອາຍອຸ່ນຂອງຄອບຄົວທົ່ວໄປໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງພ້ອມພຽງກັນ, ມູນຄ່າເພີ່ມຂອງສົງຄາມໄດ້ເຂົ້າສູ່ຊີວິດປະຈໍາວັນຂອງປະຊາຊົນໂດຍກົງ. ໄພເງິນເຟີ້ຢູ່ເອີຣົບ ແລະ ອາເມຣິກາໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນ, ນະໂຍບາຍເງິນຕາຂອງທະນາຄານກາງຂອງປະເທດຕ່າງໆຈໍາເປັນຕ້ອງປັບປຸງ, ເຮັດໃຫ້ການຟື້ນຕົວຂອງເສດຖະກິດທີ່ບອບບາງຢູ່ແລ້ວຜະເຊີນໜ້າກັບການທົດສອບອີກເທື່ອໜຶ່ງ.

ວິກິດການໄດ້ແຜ່ລາມໄປເຖິງພາກພື້ນອາຊີຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້ຢ່າງວ່ອງໄວເຊັ່ນດຽວກັນ. ໃນຖານະເປັນສູນກາງການສະໜອງນໍ້າມັນໃນພາກພື້ນ, ໄທໄດ້ຢຸດຕິການສົ່ງອອກນໍ້າມັນສໍາເລັດຮູບເພື່ອຮັບປະກັນການສະໜອງນໍ້າມັນພາຍໃນປະເທດ, ການປ່ຽນແປງດ້ານນະໂຍບາຍຂອງໄທໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບໂດຍກົງຕໍ່ລາວ, ກໍາປູເຈຍ ແລະ ມຽນມາ ທີ່ນໍາໃຊ້ນໍ້າມັນຈາກໄທເປັນສ່ວນໃຫຍ່; ປໍ້ານໍ້າມັນຢູ່ທ້ອງຖິ່ນຕ່າງໆຂອງລາວປະກົດມີສະພາບການທີ່ເຄັ່ງຕຶງດ້ານການສະໜອງນໍ້າມັນ, ປະຊາຊົນຕ້ອງໄດ້ຕື່ນເດິກລຸກເຊົ້າເພື່ອມາລຽນແຖວລໍຖ້າໃສ່ນໍ້າມັນຢ່າງອັ່ງອໍ, ລາຄານໍ້າມັນໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນແບບກ້າວກະໂດດ; ສາງນໍ້າມັນສໍາເລັດຮູບຂອງຫວຽດນາມໄດ້ແຈ້ງເຕືອນໄພ, ປະລິມານນໍ້າມັນຢູ່ບາງທ້ອງຖິ່ນໃຊ້ໄດ້ພຽງແຕ່ 20 ກວ່າມື້ເທົ່ານັ້ນ; ການອຸດໝູນດ້ານການເງິນຂອງອິນໂດເນເຊຍມີຄວາມກົດດັນເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ ຊຶ່ງຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາຫຼຸດຜ່ອນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສາທາລະນະຈໍານວນໜຶ່ງ. ຫຼາຍປະເທດສະມາຊິກອາຊຽນໄດ້ນໍາໃຊ້ກົນໄກສຸກເສີນດ້ານພະລັງງານໂດຍໄດ້ປ່ອຍນໍ້າມັນສໍາຮອງຍຸດທະສາດສູ່ຕະຫຼາດ ແລະ ຈໍາກັດການນໍາໃຊ້ນໍ້າມັນທີ່ບໍ່ຈໍາເປັນ, ຕ່ອງໂສ້ການສະໜອງໃນພາກພື້ນ ແລະ ຕົ້ນທຶນການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນລ້ວນແຕ່ໄດ້ຮັບຄວາມກົດດັນ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ: ພາກພື້ນອາຊີຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ຮັບພາລະຄ່າຕອບແທນຈາກການປະທະກັນທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ພາກພື້ນຕາເວັນອອກກາງ.

ການທີ່ການຂົນສົ່ງທາງທະເລຜະເຊີນໜ້າກັບສິ່ງກີດຂວາງເຮັດໃຫ້ການຄ້າ ແລະ ຕ່ອງໂສ້ການສະໜອງທົ່ວໂລກຕ້ອງຈ່າຍຄ່າຕອບແທນອັນໜັກໜ່ວງ. ກໍາປັ່ນຂົນສົ່ງຈໍາເປັນຕ້ອງປ່ຽນເສັ້ນທາງເດີນເຮືອຜ່ານແຫຼມກູ໊ດໂຮບ, ເຮັດໃຫ້ໄລຍະການເດີນເຮືອເພີ່ມຂຶ້ນ, ຕົ້ນທຶນເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະ ລາຄາຂົນສົ່ງຕູ້ສິນຄ້າເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ທ່າກໍາປັ່ນມີຄວາມແອອັດ, ກໍາລັງການຂົນສົ່ງຫົດຕົວ, ການມອບສົ່ງສິນຄ້າຖືກແກ່ຍາວເວລາ, ພ້ອມດຽວກັນນີ້, ຂະແໜງການຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ຂະແໜງ ການຜະລິດລົດຍົນ, ຂໍ້ມູນຂ່າວສານເອເລັກໂຕຣນິກ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະ ອຸດສາຫະກໍາເຄມີ ເປັນຕົ້ນໄດ້ຮັບຄວາມກົດດັນ, ແຜນການຜະລິດຖືກລົບກວນ, ຕົ້ນທຶນການແຮເຄື່ອງໄວ້ໃນສາງເພີ່ມຂຶ້ນ, ວິສາຫະກິດຂະໜາດກາງ ແລະ ຂະໜາດນ້ອຍໄດ້ຮັບຜົນກະທົບກ່ອນໝູ່. ການປ່ຽນແປງເສັ້ນທາງການເດີນເຮືອທຸກຄັ້ງ ແລະ ການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງລາຄາຂົນສົ່ງທຸກຮອບ, ໃນທີ່ສຸດລ້ວນແຕ່ກາຍເປັນລາຄາສິນຄ້າທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ ຊຶ່ງຜູ້ບໍລິໂພກໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ຮັບພາລະຄ່າໃຊ້ຈ່າຍດັ່ງກ່າວ.

ນອກນີ້, ແປວໄຟສົງຄາມຍັງໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ການເງິນ ແລະ ສະຫວັດດີການສາທາລະນະຂອງໂລກເກີນຂອບເຂດ. ເພື່ອເຮັດໃຫ້ລາຄາພະລັງງານມີຄວາມໝັ້ນທ່ຽງ, ເອີຣົບໄດ້ກໍານົດເພດານຂອງລາຄາພະລັງງານ ແລະ ອອກເງິນອຸດໜູນແຫ່ງຊາດ, ເຮັດໃຫ້ການຂາດດຸນງົບປະມານເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ; ປະ ເທດຕ່າງໆຈໍາເປັນຕ້ອງເພີ່ມງົບປະມານດ້ານການປ້ອງກັນປະເທດ, ເຮັດໃຫ້ການລົງທຶນດ້ານຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນຖືກບີບຮັດ; ອາເມຣິກາມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໂດຍກົງຫຼາຍກວ່າ 10 ຕື້ໂດລາ ເພື່ອເຂົ້າແຊກແຊງກິດຈະກໍາໃນພາກພື້ນ...ໃນທີ່ສຸດ, ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນມາຈາກອາກອນ ແລະ ພັນທະບັດແຫ່ງຊາດ, ໝາຍຄວາມວ່າໃນດ້ານທາດແທ້ແມ່ນນໍາໃຊ້ຊັບສິນໃນອະນາຄົດຂອງປະຊາຊົນເພື່ອອັດຊ່ອງວ່າງດ້ານການເງິນທີ່ມາຈາກສົງຄາມ.

ການປະທະກັນຄັ້ງນີ້ໄດ້ພິສູດໃຫ້ເຫັນອີກເທື່ອໜຶ່ງວ່າ: ໃນໂລກທີ່ມີການເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັນໃນລະດັບສູງ, ບໍ່ມີປະເທດໃດສາມາດຢູ່ລອດຈາກສິ່ງທ້າທາຍພຽງລໍາພັງແຕ່ຝ່າຍດຽວໄດ້. ຄໍາວ່າສັນຕິພາບຈຶ່ງແມ່ນທາງເລືອກທີ່ປະຢັັດຕົ້ນທຶນທີ່ສຸດ, ຍຸຕິທໍາທີ່ສຸດ ແລະ ສາມາດປົກປ້ອງຜົນປະໂຫຍດຂອງຄົນທົ່ວໄປທີ່ສຸດ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໂລກບໍ່ຄວນກາຍເປັນຜູ້ຮັບພາລະຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຈາກແປວໄຟສົງຄາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ພາກພື້ນຕາເວັນອອກກາງ, ມີພຽງແຕ່ການຢຸດຕິສົງຄາມ, ສົນທະນາ ແລະ ປຶກສາຫາລືເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຈະສາມາດຊຸກຍູ້ຄວາມເຄັ່ງຕຶງຂອງເສດຖະກິດໂລກໃຫ້ຜ່ອນຄາຍລົງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພາລະດ້ານຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນຜ່ອນຄາຍລົງຢ່າງແທ້ຈິງໄດ້. ພາລະຄ່າໃຊ້ຈ່າຍອັນໜັກໜ່ວງບ້ວງນີ້, ໃນທີ່ສຸດມີພຽງແຕ່ຄໍາວ່າສັນຕິພາບເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຈະສາມາດຊໍາລະໄດ້.

ໂດຍ: ຊີອາໄອ