ນາຍົກໂອ້ລົມຕໍ່ກອງປະຊຸມເຜີຍແຜ່ວາລະແຫ່ງຊາດ ການພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ

ຈຸດປະສົງຫຼັກແມ່ນເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນຄວາມແຕກໂຕນ ລະຫວ່າງຕົວເມືອງ ແລະ ຊົນນະບົດ, ພ້ອມທັງນຳພາປະເທດຊາດ ໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ. ພັກ-ລັດ ໄດ້ຖືເອົາວຽກງານດັ່ງກ່າວເປັນວຽກບຸລິມະສິດແຖວໜ້າຕະຫຼອດມາ ໂດຍໄດ້ອອກຫຼາຍມະຕິ, ຄຳສັ່ງ ແລະ ນະໂຍບາຍ ທີ່ສໍາຄັນ ເພື່ອເປັນບ່ອນອີງໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ. ໃນນັ້ນ, ນະໂຍບາຍທີ່ໂດດເດັ່ນທີ່ສຸດໃນໄລຍະຜ່ານມາແມ່ນວຽກງານກໍ່ສ້າງຮາກຖານການເມືອງ ທີ່ຕິດພັນກັບການພັດທະນາຊົນນະບົດ-ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ທິດນຳ "3 ສ້າງ" ກໍຄືການສ້າງແຂວງເປັນຫົວໜ່ວຍຍຸດທະສາດ, ສ້າງເມືອງເປັນຫົວໜ່ວຍເຂັ້ມແຂງຮອບດ້ານ ແລະ ສ້າງບ້ານເປັນຫົວໜ່ວຍພັດທະນາ ຊຶ່ງເປັນກົນໄກຫຼັກໃນການລົງເລິກການພັດທະນາສູ່ຮາກຖານໃຫ້ມີຄວາມເຂັ້ມແຂງ ແລະ ໜັກແໜ້ນ; ວຽກງານດັ່ງກ່າວບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນບຸລິມະສິດແຖວໜ້າ ໃນແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແຫ່ງຊາດ, ແຕ່ຍັງເປັນການຢັ້ງຢືນເຖິງຄວາມມຸ່ງໝັ້ນອັນແຮງກ້າ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງການເມືອງອັນສູງສົ່ງ. ພັກ ແລະ ລັດຖະບານ ໃນຖານະເປັນສະມາຊິກທີ່ຕັ້ງໜ້າຂອງປະຊາຄົມໂລກ ຕໍ່ກັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວາລະ 2030 ຂອງອົງການສະຫະປະຊາຊາດ (UN) ວ່າດ້ວຍເປົ້າໝາຍການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ (SDGs). ພວກເຮົາໄດ້ຫັນເອົາບັນດາເປົ້າໝາຍຂອງ UN, ໂດຍສະເພາະແມ່ນ SDG ທີ 1: ການລຶບລ້າງຄວາມທຸກຍາກໃນທຸກຮູບແບບ ເຂົ້າໃນແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມແຫ່ງຊາດ, ລວມເຖິງການກຳນົດເປົ້າໝາຍ SDG ອື່ນໆ; ວຽກງານພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ເພື່ອປະຕິບັດບັນດາຕົວຊີ້ວັດໃຫ້ບັນລຸຕາມຄາດໝາຍ ແລະ ສໍາລັບຈຸດໝາຍປາຍທາງຂອງວາລະແຫ່ງຊາດໄດ້ກຳນົດເວລາປະຕິບັດຢ່າງຈະແຈ້ງ ແຕ່ປີ 2027-2030 ແລະ ໄດ້ກຳນົດຄາດໝາຍທີ່ທ້າທາຍສົມຄວນ. ໃນນັ້ນ, ຕ້ອງສ້າງຄອບຄົວພົ້ນທຸກໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 100,000 ຄອບຄົວ ເພື່ອດຶງອັດຕາຄວາມທຸກຍາກໃຫ້ຫຼຸດລົງມາເຫຼືອພຽງໜຶ່ງໂຕເລກ, ສ້າງບ້ານພົ້ນທຸກໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 1,000 ບ້ານ ແລະ ສ້າງເມືອງພົ້ນທຸກໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 25 ເມືອງ ຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນມະຕິຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ວ່າດ້ວຍການຮັບຮອງແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແຫ່ງຊາດ 5 ປີ ຄັ້ງທີ X (2026-2030).

ທ່ານ ສອນໄຊ ສີພັນດອນ ໄດ້ກ່າວຕື່ມວ່າ: ເພື່ອບັນລຸຄາດໝາຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້, ຈະໄດ້ສຸມໃສ່ 5 ວຽກຈຸດສຸມ: ສຸມໃສ່ສ້າງອາຊີບ ແລະ ແຫຼ່ງລາຍຮັບທີ່ໝັ້ນຄົງຕິດພັນກັບການຈັດສັນພູມລຳເນົາ ໂດຍຊຸກຍູ້ການເຮັດກະເສດສຸມ, ກະເສດປະສົມປະສານ ແລະ ການຜະລິດເປັນສິນຄ້າ; ເລັ່ງພັດທະນາພື້ນຖານໂຄງລ່າງ ແລະ ສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກຢູ່ຊົນນະບົດ ໂດຍສະເພາະແມ່ນເສັ້ນທາງຄົມມະນາຄົມ, ໄຟຟ້າ, ນໍ້າສະອາດ, ການສຶກສາ ແລະ ສາທາລະນະສຸກ; ເລັ່ງສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ແກ່ການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ ຕິດພັນກັບການຫັນເອົາພະນັກງານລົງກໍ່ສ້າງຮາກຖານການເມືອງ ເພື່ອສ້າງນັກພັດທະນາກອນກັບທີ່ ໃຫ້ຮາກຖານມີຄວາມເຂັ້ມແຂງ; ສຸມໃສ່ຂົນຂວາຍ ແລະ ຍາດແຍ່ງແຫຼ່ງທຶນ ຈາກທັງງົບປະມານລັດ, ພາກທຸລະກິດ, ສັງຄົມ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນເພື່ອສຸມໃສ່ການພັດທະນາຢ່າງມີຈຸດສຸມ ແລະ ຫຼີກລ່ຽງການເອື່ອຍອີງແຕ່ງົບປະມານລັດ ພຽງດ້ານດຽວ; ສ້າງ ແລະ ປັບປຸງນິຕິກຳ, ກົນໄກການຄຸ້ມຄອງ ລວມເຖິງການພັດທະນາຖານຂໍ້ມູນຄວາມທຸກຍາກແຫ່ງຊາດໃຫ້ທັນສະໄໝ ເພື່ອຮັບປະກັນການຊ່ວຍເຫຼືອໃຫ້ຖືກເປົ້າໝາຍ ແລະ ມີຄວາມໂປ່ງໃສ ແລະ ເພື່ອເໜັ້ນໜັກ ແລະ ເປັນກຸນແຈ ທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງໄດ້ພ້ອມກັນສຸມໃສ່ແກ້ໄຂຢ່າງເດັດຂາດ ແລະ ຈິງຈັງ ດັ່ງນີ້: 1. ການຫັນປ່ຽນວິຖີການດຳລົງຊີວິດ, ການຜະລິດ ແລະ ການສ້າງເສດຖະກິດຊົນນະບົດໃຫ້ເຂັ້ມແຂງ ເພື່ອສ້າງອາຊີບ ແລະ ແຫຼ່ງລາຍຮັບທີ່ໝັ້ນຄົງ, 2. ການພັດທະນາພື້ນຖານໂຄງລ່າງ ແລະ ສິ່ງອໍານວຍຄວາມສະດວກ ເພື່ອເຊື່ອມໂຍງຊຸມຊົນຊົນນະບົດ ແລະ ອຳນວຍຄວາມສະດວກໃນການຂົນສົ່ງສິນຄ້າ, 3. ການຍົກລະດັບຄຸນນະພາບຊີວິດ ດ້ານການສຶກສາ, ສາທາລະນະສຸກ ແລະ ໂພຊະນາການ, 4. ການສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ລະບົບການເມືອງຢູ່ຮາກຖານ ຕິດພັນກັບວຽກງານ ສາມສ້າງ ແລະ 5. ການຄຸ້ມຄອງຊັບພະຍາກອນ, ທີ່ດິນທຳມາຫາກິນ ແລະ ການເກັບກູ້ລະເບີດຕົກຄ້າງ; ສະຫຼຸບລວມແລ້ວທັດສະນະຂອງການນຳພາ ຂອງພັກ-ລັດເຮົາ ຕໍ່ການພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ບໍ່ໄດ້ແຍກອອກຈາກວຽກງານປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດແມ່ນການພັດທະນາແບບກວມລວມ ແລະ ຍືນຍົງ ທີ່ເອົາປະຊາຊົນເປັນໃຈກາງ, ການແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ບໍ່ແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງກະຊວງ ຫຼື ຂະແໜງການໃດໜຶ່ງ, ແຕ່ແມ່ນຄວາມຮັບຜິດຊອບລວມ ຂອງທົ່ວພັກ, ທົ່ວລັດ, ທົ່ວກຳລັງປະກອບອາວຸດ ແລະ ທົ່ວປວງຊົນລາວທັງຊາດ ຈະຕ້ອງໄດ້ພ້ອມກັນຜ່ານຜ່າ ແລະ ທຸກພາກສ່ວນ ຕ້ອງຫັນປ່ຽນຈິນຕະນາການ, ເຮັດແທ້ທຳຈິງ, ມີການປະສານງານທີ່ກົມກຽວ ແລະ ນຳໃຊ້ຊັບພະຍາກອນທີ່ມີຈຳກັດ ໃຫ້ມີປະສິດທິຜົນສູງສຸດ ແລະ ເຊື່ອໝັ້ນຢ່າງໜັກແໜ້ນວ່າ ພວກເຮົາ ຈະສາມາດຍົກລະດັບຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າໃຫ້ດີຂຶ້ນເລື້ອຍໆ, ປະເທດຊາດຈະກ້າວອອກຈາກສະຖານະພາບດ້ອຍພັດທະນາ ແລະ ກ້າວສູ່ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງສີວິໄລ ຕາມຈຸດໝາຍທີ່ພັກ-ລັດໄດ້ຕັ້ງເປົ້າໝາຍເອົາໄວ້.

(ຂ່າວ-ພາບ: ບຸນອູ້ມ)