ບົດບາດຂອງແມ່ຍິງໃນການເບິ່ງແຍງຊີວິດການເປັນຢູ່, ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍໃນຄອບ ຄົວ: ແຕ່ໃດໆມາແມ່ຍິງເປັນຜູ້ຕິດແທດ ແລະ ຮັບຜິດຊອບຄອບຄົວຫຼາຍຢ່າງກວ່າເພດຊາຍ, ສະເພາະແມ່ຍິງເອງກໍເປັນຄົນມັກຄວາມລະອຽດອ່ອນ, ມັກຄວາມຈົບຄວາມງາມ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ວັດທະນະທຳຮີດຄອງປະເພນີແຕ່ດັ່ງເດີມ ກໍໄດ້ກຳນົດຄຸນສົມບັດຢ່າງໜຶ່ງຂອງແມ່ຍິງຄື: ຮູ້ປະຕິບັດຕາມເຮືອນ 3 ນໍ້າ 4, ຮູ້ແຕ່ງຢູ່ຄົວກິນ, ເປັນກຳລັງແຮງໃນການເພີ່ມພູນຜະລິດຜົນ ແລະ ການຫາລາຍໄດ້ໃຫ້ແກ່ຄອບຄົວ. ປັດຈຸບັນ, ຄອບຄົວຂອງຄົນລາວເຮົາ ໄດ້ມີການພັດທະນາຢ່າງຮອບດ້ານ. ດັ່ງນັ້ນ, ຈຶ່ງໄດ້ສ້າງຄອບຄົວພັດທະນາ, ຄອບຄົວວັດທະນະທຳ, ຄອບຄົວດີມີຄວາມຜາສຸກນັບມື້ນັບຫຼາຍຂຶ້ນ, ການເບິ່ງແຍງຊີວິດການເປັນຢູ່ ແລະ ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍຂອງຄອບຄົວໄດ້ກາຍເປັນຄວາມຮັບ ຜິດຊອບຂອງສະມາຊິກໃນຄອບຄົວ ທັງຍິງ-ຊາຍໄດ້ມີການຊ່ວຍເຫຼືອກັນ, ແບ່ງງານກັນຕາມເງື່ອນໄຂ ແລະ ສະພາບຕົວຈິງຂອງຄອບຄົວ, ແຕ່ແມ່ຍິງຍັງເປັນຜູ້ຕົ້ນຕໍໃນການປະຕິບັດ ແລະ ຕິດຕາມຊຸກຍູ້ສະມາຊິກຂອງຄອບຄົວ ເຮັດໃຫ້ຄອບຄົວມີຄວາມສາມັກຄີປອງດອງ, ສະມາຊິກຄອບຄົວທັງຍິງ-ຊາຍມີຄວາມສະເໝີພາບໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ໃນການເບິ່ງແຍງຊີວິດການເປັນຢູ່ ແລະ ຄວາມເປັນລະບຽບ ຮຽບຮ້ອຍຂອງຄອບຄົວ ໄດ້ກາຍເປັນຮູບປະທໍາດີຂຶ້ນ ຊຶ່ງທັງໝົດນີ້ໄດ້ປະກອບສ່ວນເຮັດໃຫ້ສັງຄົມມີຄວາມສະຫງົບ, ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ ແລະ ໄດ້ຮັບການພັດທະນານັບມື້ນັບດີຂຶ້ນ.
ບົດບາດຂອງແມ່ຍິງໃນການລ້ຽງດູສັ່ງສອນລູກ: ຄອບຄົວມີສໍາຄັນພິເສດ ໃນການຂະຫຍາຍພົນລະເມືອງກໍຄືເຊື້ອເຜົ່າພັນ, ເສີມຂະຫຍາຍ ແລະ ສືບທອດຄຸນຄ່າວັດທະນະທໍາອັນດີງາມຂອງຄົນລາວ ແຕ່ຮຸ່ນຄົນນີ້ຕໍ່ຮຸ່ນຄົນອື່ນ, ໃນຄອບຄົວບໍ່ວ່າຍຸກສະໄໝໃດ ແມ່ຍິງຍັງເປັນຜູ້ຕົ້ນຕໍໃນການລ້ຽງດູ ສຶກສາອົບຮົມລູກເຕົ້າໃນທຸກດ້ານ ຊຶ່ງການສຶກສາອົບຮົມຂອງແມ່ແມ່ນເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ຢູ່ໃນທ້ອງ, ເກີດມາ, ເຕີບໃຫຍ່ ແລະ ມີຄອບຄົວສະເພາະຂອງຕົນ. ແມ່ຍິງນອກຈາກຈະມີບົດບາດໃນການຖືພາ, ແມ່ຍິງຍັງມີບົດບາດໃນການລ້ຽງດູເບິ່ງແຍງ, ສຶກສາອົບຮົມລູກ ຊຶ່ງບົດບາດດັ່ງກ່າວແມ່ນເປັນມູນເຊື້ອອັນດີງາມ ຊຶ່ງບໍ່ສາມາດປ່ຽນແທນໄດ້ຂອງແມ່ຍິງລາວມາຫຼາຍຮຸ່ນຄົນຈົນມາເຖິງປັດຈຸບັນ. ການລ້ຽງດູລູກສະແດງອອກລູກໄດ້ຢູ່ໃກ້ຊິດກັບແມ່, ແມ່ຍິງສ່ວນຫຼາຍລ້ຽງດູລູກດ້ວຍນໍ້ານົມຂອງຕົນເອງ. ສະນັ້ນ, ຍາມກິນ, ຍາມນອນ, ຍາມເຈັບເປັນແມ່ກໍເປັນຜູ້ຕົ້ນຕໍໃນການເບິ່ງແຍງລູກໃນທຸກດ້ານ. ສະໄໝກ່ອນບໍ່ມີໂຮງຮຽນອະນຸບານ ແມ່ກໍຍັງສືບຕໍ່ປະຕິບັດບົດບາດຄືທີ່ກ່າວມາ. ນອກຈາກນີ້, ແມ່ຍິງຈໍານວນໜຶ່ງໃນເວລາປະຕິບັດໜ້າທີ່ ຫຼື ສຶກສາຮໍ່າຮຽນໄດ້ເອົາລູກໄປນໍາຕົວຢ່າງ: ເຈ່ຍລູກຂຶ້ນສອນ, ເຈ່ຍລູກຂຶ້ນຫ້ອງຮຽນ ແລະ ເຄື່ອນໄຫວວຽກງານອື່ນໆ. ຕໍ່ສະພາບດັ່ງກ່າວແມ່ຍິງລາວສ່ວນຫຼາຍຖືວ່າບໍ່ໄດ້ເປັນໜ້າທີ່ໜັກໜ່ວງຂອງຕົນ, ແຕ່ກົງກັນຂ້າມຜູ້ເປັນແມ່ພັດຮູ້ສຶກອົບອຸ່ນ ແລະ ພາກພູມໃຈທີ່ຕົນເອງໄດ້ມີໂອກາດໄດ້ຢູ່ໃກ້ຊິດເບິ່ງແຍງລູກຕະຫຼອດເວລາ. ແມ່ຍິງເປັນຜູ້ທີ່ມີຄວາມເປັນຫ່ວງເປັນໄຍເອື້ອເຟື້ອເພື່ອແຜ່ ແລະ ຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຊີວິດ ແລະ ສຸຂະພາບ, ຄວາມເປັນຢູ່ຂອງລູກຫຼານ ຕັ້ງແຕ່ມື້ເກີດຈົນຮອດເວລາລູກໃຫຍ່, ມີຜົວ, ມີເມຍ, ມີລູກ, ມີຫຼານ. ນອກຈາກຜູ້ເປັນແມ່ແລ້ວ ແມ່ຍິງຜູ້ຢູ່ໃນຄອບຄົວເຊັ່ນ: ຜູ້ເປັນລູກສາວ, ຜູ້ເປັນເອື້ອຍ, ເປັນປ້າ, ເປັນແມ່ເຖົ້າ ກໍລ້ວນແຕ່ຊ່ວຍກັນລ້ຽງດູສັ່ງສອນເດັກໃນຄອບຄົວ. ສໍາລັບຜູ້ທີ່ເປັນແມ່ເຖົ້າຍິ່ງມີຄວາມເປັນຫ່ວງເປັນໄຍຕໍ່ລູກຫຼານໃນຄອບຄົວດັ່ງຄໍາເວົ້າທີ່ວ່າ: “ຮັກຫຼານຫຼາຍກວ່າຮັກລູກ ຫຼື ລ້ຽງຫຼານດີກວ່າລ້ຽງລູກ”.
ເມື່ອເວົ້າເຖິງການສຶກສາອົບຮົມລູກເຕົ້າແມ່ເປັນຄູຜູ້ທໍາອິດຂອງລູກທຸກຄົນ, ມີຄວາມຮັບຜິດ ຊອບຕໍ່ການສຶກສາອົບຮົມລູກຫຼານຕະຫຼອດຊີວິດຂອງຕົນເຖິງລູກຫຼານມີຄອບຄົວເປັນຂອງຕົນເອງ, ລູກຫຼານມີອາຍຸສູງກໍຕາມແຕ່ແມ່ກໍຍັງສືບຕໍ່ດູແລຊ່ວຍເຫຼືອ, ລ້ຽງດູ, ສັ່ງສອນຈົນສຸດຄວາມສາມາດ, ໝາຍຄວາມວ່າເຖິງແມ່ເຖົ້າແກ່ແລ້ວແມ່ກໍຍັງແມ່ນຜູ້ຕົ້ນຕໍ ໃນການສຶກສາອົບຮົມລູກຫຼານໃນຄອບຄົວ, ແມ່ສອນລູກຕັ້ງແຕ່ລູກຍັງນ້ອຍຈົນໃຫຍ່, ສອນທຸກດ້ານນັບແຕ່ວິທີຄົ້ນຄິດ, ຄຸນສົມບັດສິນທຳ, ກິລິຍາມາລະຍາດ, ແບບແຜນການດໍາລົງຊີວິດ, ການທຳມາຫາກິນ, ການພົວພັນໃນຄອບຄົວ ແລະ ສັງຄົມ. ການສັ່ງສອນລູກຫຼານໃນຄອບຄົວ ຂອງຜູ້ເປັນແມ່ບໍ່ພຽງແຕ່ດ້ວຍຄໍາເວົ້າເທົ່ານັ້ນແຕ່ແມ່ຍັງເປັນແບບ ຢ່າງທີ່ດີໃນການປະພຶດປະຕິບັດໃນຊີວິດປະຈຳວັນ. ນອກຈາກການສັ່ງສອນລູກຫຼານ ແມ່ຍິງຍັງເປັນແບບຢ່າງຕໍ່ກັບສາຍພົວພັນອັນດີງາມກັບລູກຜົວ ແລະ ເປັນທີ່ຮັກແພງຂອງທຸກຄົນໃນຄອບຄົວ.
ເວົ້າລວມແລ້ວ, ແມ່ຍິງມີບົດບາດສໍາຄັນໃນການກໍ່ສ້າງ, ພັດທະນາຄອບຄົວ ໃຫ້ກາຍເປັນຄອບຄົວວັດທະນະທຳ, ຄອບຄົວມີຄວາມຜາສຸກ, ຄອບຄົວພັດທະນາເຮັດໃຫ້ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງແມ່ຍິງ, ຄອບຄົວນັບມື້ນັບດີຂຶ້ນ ເຮັດໃຫ້ຄອບຄົວມີຄວາມອົບອຸ່ນ, ມີຄວາມຖືກຕ້ອງປອງດອງ, ມີຄວາມສະເໝີພາບ ແລະ ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຮ່ວມກັນໃນທຸກວຽກງານຂອງຄອບຄົວ. ຄຽງຄູ່ກັນນີ້,ແມ່ຍິງລາວ ຍັງມີບົດບາດໃນການລ້ຽງດູລູກ-ຫຼານໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່, ໄດ້ຮັບການພັດທະນາໃນທຸກດ້ານກາຍເປັນຜູ້ສືບທອດທີ່ດີຂອງຄອບຄົວ ແລະ ພົນລະເມືອງດີຂອງຊາດ. ພ້ອມກັນນີ້, ແມ່ຍິງລາວ ຍັງມີບົດບາດຄຽງຄູ່ກັບເພດຊາຍ ໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດ.
ຄໍາເຫັນ