ຂໍ້ມູນຂອງ IIF ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ: ໜີ້ສິນສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນແມ່ນມາຈາກຂະແໜງການຂອງລັດຖະບານ, ທັງໃນປະເທດທີ່ພັດທະນາແລ້ວ ແລະ ກຳລັງພັດທະນາ. ໂດຍປະມານສອງສ່ວນສາມຂອງການເພີ່ມຂຶ້ນແມ່ນມາຈາກບັນດາປະເທດທີ່ພັດທະນາແລ້ວທີ່ກຳລັງເລັ່ງໃຊ້ນະໂຍບາຍຂາດດຸນງົບປະມານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ນຳໂດຍຈີນ, ສະຫະລັດ ອາເມຣິກາ ແລະ ສະຫະພາບເອີຣົບ (EU).
ເຖິງແມ່ນວ່າມູນຄ່າໜີ້ສິນທີ່ຍັງຄ້າງຄາເພີ່ມຂຶ້ນ, ແຕ່ເມື່ອທຽບກັບລວມຍອດຜະລິດຕະພັນພາຍໃນປະເທດ (GDP) ອັດຕາສ່ວນໜີ້ສິນກັບຫຼຸດລົງເປັນປີທີ 5 ຕິດຕໍ່ກັນ, ຢູ່ທີ່ 308%. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃນຕະຫຼາດທີ່ພົ້ນເດັ່ນ, ໜີ້ສິນສຸດທິບັນລຸ 117 ພັນຕື້ໂດລາ ໃນປີ 2025, ຊຸກຍູ້ອັດຕາສ່ວນໜີ້ສິນຕໍ່ GDP ໃຫ້ສູງເຖິງລະດັບສູງສຸດເປັນປະຫວັດການໃໝ່ທີ່ຫຼາຍກວ່າ 235%.
ສະຖາບັນການເງິນສາກົນ (IFI) ໄດ້ເປີດເຜີຍວ່າ: ເງື່ອນໄຂທາງການເງິນທີ່ຜ່ອນຄາຍຫຼາຍຂຶ້ນຈະຊ່ວຍອຳນວຍຄວາມສະດວກໃນການລະດົມທຶນສຳລັບເປົ້າໝາຍແຫ່ງຊາດທີ່ສຳຄັນ, ລວມທັງງົບປະມານປ້ອງກັນປະເທດ ແລະ ການລົງທຶນໃນປັນຍາປະດິດ (AI). ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ການຂະຫຍາຍຕົວຂອງໜີ້ສິນຢ່າງໄວວາເພີ່ມຄວາມສ່ຽງຂອງການກູ້ຢືມຫຼາຍເກີນໄປ ແລະ ອາດເຮັດໃຫ້ບາງສ່ວນຂອງຕະຫຼາດການເງິນເກີດພາວະຮ້ອນເກີນໄປ.
ນອກຈາກນັ້ນ, IIF ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ: ສະພາບຄ່ອງທີ່ດີຂຶ້ນ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການລົງທຶນສຳລັບຊັບສິນທີ່ມີຄວາມສ່ຽງຍັງຊ່ວຍຊຸກຍູ້ການອອກພັນທະບັດທີ່ໃຫ້ຜົນຕອບແທນສູງ, ເງິນກູ້ທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງ ແລະ ການສະເໜີຂາຍຫຸ້ນຕໍ່ປະຊາຊົນຄັ້ງທຳອິດ (IPO) ໃຫ້ຄຶກຄື້ນຂຶ້ນ.
ທັງນີ້, IIF ໄດ້ເຕືອນວ່າ: ຖ້າລັດຖະບານຍັງສືບຕໍ່ມີການຂາດດຸນງົບປະມານສູງ ແລະ ທຸລະກິດສືບຕໍ່ລະດົມທຶນຜ່ານຕະຫຼາດພັນທະບັດ, ໜີ້ສິນທົ່ວໂລກອາດຈະເພີ່ມຂຶ້ນຕື່ມອີກໃນປີ 2026. ໂດຍຕະຫຼາດທີ່ພົ້ນເດັ່ນມີໜີ້ສິນທີ່ຄົບກຳນົດຊຳລະຫຼາຍກວ່າ 9 ພັນຕື້ໂດລາ ຊຶ່ງເປັນພາລະການ Refinance ທີ່ສູງທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ເຄີຍມີມາ, ໃນຂະນະທີ່ປະເທດທີ່ພັດທະນາແລ້ວປະເຊີນກັບໜີ້ສິນ ແລະ ເງິນກູ້ທີ່ຄົບກຳນົດຊຳລະຫຼາຍກວ່າ 20 ພັນຕື້ໂດລາ.
ຄໍາເຫັນ