ອາຊີວະສຶກສາ ແມ່ນການສະໜັບສະໜູນທີ່ສຳຄັນຍິ່ງ ໃນການສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ແກ່ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນ, ການສ້າງບຸກຄະລາກອນໃຫ້ມີຄວາມຮູ້, ຄວາມສາມາດ ແລະ ປະສົບການ ເພື່ອການເຊື່ອມຕໍ່ອຸດສາຫະກຳຕ່າງໆ. ການຮັບຮອງຊຶ່ງກັນ ແລະ ກັນ ກ່ຽວກັບມາດຕະຖານອາຊີ ວະສຶກສາ ເປັນກຸນແຈສຳຄັນໃນການບໍາລຸງສ້າງບຸກຄະລາກອນຂ້າມຊາຍແດນ, ກະຕຸ້ນການພັດທະນາພາກພື້ນ ແລະ ເສີມສ້າງພື້ນຖານຂອງປະຊາຄົມຄູ່ຮ່ວມຊາຕາກໍາ ລາວ-ຈີນ. ສິ່ງນີ້ສາມາດຊ່ວຍໃຫ້ການຮ່ວມມືສອງຝ່າຍປ່ຽນຈາກ "ການເຊື່ອມຕໍ່ທາງກາຍະພາບ" ໄປສູ່ “ການຮ່ວມມືທາງດ້ານນິຕິກຳ” ແລະ ຈາກ “ການພົວພັນທີ່ຜິວເຜີນ” ໄປສູ່ “ການຮ່ວມມືເພິ່ງພາອາໄສກັນຢ່າງເລິກເຊິ່ງ”;
ການຮ່ວມມືດ້ານອາຊີວະສຶກສາ ລະຫວ່າງ ລາວ-ຈີນ ແມ່ນມີຮາກຖານມາຈາກຂໍ້ໄດ້ປຽບທາງທໍາມະຊາດຂອງຄວາມໃກ້ຊິດທາງພູມສາດ, ຄວາມສໍາພັນທາງດ້ານວັດທະນະທໍາ ແລະ ອຸດສາຫະກຳທີ່ສະໜັບສະໜູນກັນຂອງສອງປະເທດ. ສະທ້ອນເຖິງຍຸດທະສາດແຫ່ງຊາດຂອງລາວ ໃນການຫັນປ່ຽນຕົນເອງຈາກປະເທດທີ່ບໍ່ມີທາງອອກສູ່ທະເລ ໄປສູ່ປະເທດເຊື່ອມຕໍ່ ແລະ ຍຸດທະສາດການພັດທະນາຂອງຈີນ ໃນ “ການເສີມສ້າງເຂດຊາຍແດນ, ສົ່ງເສີມຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ແລະ ຮັກສາສາຍພົວພັນເພື່ອນບ້ານທີ່ດີ”. ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການສ້າງລະບົບມາດຕະຖານອາຊີວະສຶກສາທີ່ເປັນເອກະພາບ ແລະ ໄດ້ຮັບການຍອມຮັບຮ່ວມກັນ, ປັບປຸງຊ່ອງທາງຂ້າມຊາຍແດນໃຫ້ມີປະສິດທິພາບຫຼາຍຂຶ້ນ ສຳລັບການບໍາລຸງສ້າງບຸກຄະລາກອນ, ການຮັບຮອງທັກສະ, ການຈ້າງງານ ແລະ ການເປັນຜູ້ປະກອບການ, ບັນລຸ “ການຝຶກອົບຮົມຄັ້ງດຽວ, ການຮັບຮອງຂອງທັງສອງປະເທດ ແລະ ການຈ້າງງານ”. ສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ການໄຫຼວຽນຂອງຄົນ, ສິນຄ້າ, ທຶນ ແລະ ຂໍ້ມູນຂ້າມຊາຍແດນໄວຂຶ້ນ, ຮັບປະກັນການຮ່ວມມືດ້ານອາຊີວະສຶກສາຈະເປັນປະໂຫຍດຕໍ່ປະຊາຊົນທົ່ວໄປ ຂອງທັງສອງປະເທດຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງປັດຊະຍາການຮ່ວມມືທີ່ວ່າ; “ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນ, ເປັນຮູບປະທໍາ ແລະ ມີປະສິດທິພາບ”.
ຈາກມຸມມອງຂອງຂອບການຮ່ວມມື, ອາຊີວະສຶກສາ ລະຫວ່າງ ລາວ-ຈີນ ໄດ້ສ້າງລະບົບທີ່ສົມບູນແບບຂອງ “ການປະສານງານຈາກສູນກາງ, ການນຳພາໂດຍທ້ອງຖິ່ນ, ການຮ່ວມມື ລະຫວ່າງໂຮງຮຽນ ແລະ ວິສາຫະກິດ, ການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງສັງຄົມ”, ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງທ່າອ່ຽງໃນທາງບວກຢ່າງກວ້າງຂວາງ ແລະ ເລິກເຊິ່ງ. ໃນລະດັບຊາດ, ກະຊວງຕ່າງໆເຊັ່ນ: ກະຊວງສຶກສາທິການ ແລະ ກິລາ, ກະຊວງອຸດສາຫະກໍາ ແລະ ການຄ້າ ໄດ້ເປັນເຈົ້າການຊຸກຍູ້ການຮ່ວມມືອາຊີວະສຶກສາຂ້າມຊາຍແດນ, ອອກນິຕິກໍາຫຼາຍສະບັບ ເພື່ອສະໜັບສະໜູນການຈັບຄູ່ກັບສະຖາບັນການສຶກສາ ລະຫວ່າງ ລາວ-ຈີນ, ການແລກປ່ຽນຄູສອນ ແລະ ການພັດທະນາຫຼັກສູດຮ່ວມກັນ, ເປັນການວາງຮາກຖານຂອງການຮ່ວມມື. ຈາກການຮ່ວມມືຕົວຈິງ, ໂຄງການຮ່ວມມືດ້ານອາຊີວະສຶກສາທີ່ມີປະສິດທິພາບ ແລະ ເປັນຮູບປະທໍາຢ່າງຊັດເຈນ ຫຼາຍໂຄງການໄດ້ເລີ່ມຂະຫຍາຍຕົວໃນປະເທດ ລາວ-ຈີນ, ພັດທະນາຮ່ວມກັບອຸດສາຫະກໍາສາກົນ ແລະ ເສີມສ້າງເພີ່ມສັກຍະພາບໃຫ້ແກ່ “ຄູ່ຮ່ວມຊາຕາກໍາ ລາວ-ຈີນ” ໄດ້ຮັບການສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນຮ່ວມກັນ ໂດຍວິທະຍາໄລວິຊາຊີບ ເມືອງຫຼິວໂຈວ ເຂດປົກຄອງຕົນເອງ ແຂວງກວາງຊີ, ວິທະຍາໄລເຕັກນິກວິຊາຊີບ ແຂວງຄຳມ່ວນ ຂອງລາວ, ບໍລິສັດ Dongfeng Liuzhou Motor ຈຳກັດ, ແລະ ບໍລິສັດ Lao Huida Automobile ຈຳກັດ. ໄດ້ສ້າງຮູບແບບ “ການຮຽນ-ການສອນ ທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຜົນຮັບການຜະລິດ, ການຮ່ວມມືລະຫວ່າງໂຮງຮຽນ ແລະ ວິສາຫະກິດ”, ແກ້ໄຂບັນຫາການຂາດແຄນບຸກຄະລາກອນດ້ານລົດຍົນໃນລາວ ຢ່າງຖືກຈຸດ.
ປັບມາດຕະຖານໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຕ້ອງການຂອງອຸດສາຫະກໍາຢ່າງແນ່ນອນ ແລະ ການສ້າງລະບົບມາດຕະຖານ “ການຮ່ວມມືລະຫວ່າງອຸດສາຫະກໍາ ແລະ ການສຶກສາ” ແມ່ນເງື່ອນໄຂຫຼັກ ສໍາລັບການຮັບຮອງຊຶ່ງກັນ ແລະ ກັນ ຂອງມາດຕະຖານອາຊີວະສຶກສາລະຫວ່າງ ລາວ-ຈີນ. ບົດບັນທຶກຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບການຮ່ວມມືໃນການສ້າງມາດຕະຖານອາຊີວະສຶກສາຮ່ວມກັນ ລະຫວ່າງ ລາວ-ຈີນ, ທີ່ໄດ້ລົງນາມໃນວັນທີ 29 ທັນວາ 2025 ໂດຍມູນນິທິພັດທະນາແຫ່ງຊາດລາວ ແລະ ຊຸມຊົນອາຊີວະສຶກສາ ລາວ-ຈີນ, ເນັ້ນໜັກເຖິງ “ການສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ແກ່ອຸດສາຫະກໍາ ທີ່ໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຮ່ວມກັນ ໂດຍຜ່ານການສ້າງມາດຕະຖານຮ່ວມກັນ”. ຈຸດສຸມແມ່ນການສົ່ງເສີມມາດຕະຖານ ESG ໃນ 5 ອຸດສາຫະກໍາທີ່ສໍາຄັນ, ລວມທັງການຜະລິດ ແລະ ການບໍາລຸງຮັກສາພະລັງງານໃໝ່, ການຜະລິດ ແລະ ການໃຊ້ງານໂດຣນ, ກະສິກໍາທີ່ທັນສະໄໝ, ພື້ນຖານໂຄງລ່າງວິສະວະກໍາ, ການບໍລິການພາຍໃນປະເທດ ແລະ ໂຮງແຮມ. ຈຸດປະສົງແມ່ນເພື່ອຕື່ມເຕັມຊ່ອງຫວ່າງມາດຕະຖານໃນຂົງເຂດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຂອງລາວ. ດັ່ງນັ້ນ, ຈຶ່ງສົ່ງເສີມການຈັບຄູ່ທີ່ແນ່ນອນ ລະຫວ່າງທັກສະ ແລະ ປະສົບການທີ່ມີປະໂຫຍດຂອງ ຈີນ-ລາວ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການດ້ານການພັດທະນາຂອງລາວ. ໃນການສຳຫຼວດຈາກພຶດຕິກໍາຕົວຈິງ, ແລວທາງເສດຖະກິດທາງລົດໄຟ ລາວ-ຈີນ, ສວນສາທິດວິທະຍາສາດ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີກະສິກຳລາວ-ຈີນ, ທັກສະວິຊາຊີບຫຼູ່ປານ (Luban Workshop) ແລະ ໂຄງການທັກສະວິຊາຊີບແມ່ນໍ້າລ້ານຊ້າງ-ແມ່ນໍ້າຂອງ ໄດ້ກາຍເປັນເວທີຮ່ວມມືທີ່ສຳຄັນ ໂດຍສຸມໃສ່ຂົງເຂດຕ່າງໆ ແລະ ສົ່ງເສີມການພັດ ທະນາມາດຕະຖານຮ່ວມກັນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ການພັດທະນາຫຼັກສູດອາຊີວະສຶກສາ ສອງຝ່າຍຮ່ວມກັນ, ຄວນເນັ້ນໜັກໃສ່ການເຊື່ອມໂຍງ ອົງປະກອບວັດທະນະທຳພື້ນເມືອງຂອງລາວ ແລະ ລັກສະນະອຸດສາ ຫະກຳທ້ອງຖິ່ນ, ການປະສົມປະສານຫັດຖະກຳພື້ນເມືອງ ກັບທັກສະວິຊາຊີບທີ່ທັນສະໄໝ ເພື່ອພັດທະນາຫຼັກສູດສອງພາສາທີ່ມີຊີວິດຊີວາ ແລະ ໃຊ້ໄດ້ຈິງ. ວິທະຍາໄລວິຊາຊີບສາກົນແມ່ນໍ້າລ້ານຊ້າງ-ແມ່ນໍ້າຂອງ ມະຫາວິທະຍາໄລຊົນເຜົ່າຢຸນນານ ສົ່ງເສີມກົນໄກການກໍ່ສ້າງ ແລະ ການດຳເນີນງານຂອງຂອບ “ອາຊີວະສຶກສາແມ່ນໍ້າລ້ານຊ້າງ-ແມ່ນໍ້າຂອງ” ຢ່າງຈິງຈັງ, ໄດ້ມີກົນໄກການປຶກສາຫາລື, ກໍ່ສ້າງ ແລະ ແບ່ງປັນຮ່ວມກັນຂອງ 6 ປະເທດ. ມຸ່ງເນັ້ນໃສ່ການພັດທະນາສ້າງບຸກຄະລາກອນ ແລະ ການພັດທະນາອຸດສາຫະກຳໃນທ້ອງຖິ່ນ ສຳລັບວິສາຫະກິດທີ່ໄດ້ຮັບທຶນຈາກຈີນ, ໄດ້ເປີດລະບົບຫຼັກສູດ “ພາສາຈີນ + ທັກສະວິຊາຊີບ”, ສົ່ງເສີມການພັດທະນາຮູບແບບທຸລະກິດໃໝ່ ສຳລັບດ້ານອາຊີວະສຶກສາຂອງຈີນ ໃຫ້ກ້າວໄປສູ່ລະດັບໂລກ ແລະ ເຂົ້າເຖິງບັນດາປະເທດເພື່ອນບ້ານ.
ການຮັບຮອງຊຶ່ງກັນ ແລະ ກັນ ກ່ຽວກັບມາດຕະຖານອາຊີວະສຶກສາ ສາມາດບັນລຸ “ການບໍາລຸງສ້າງບຸກຄະລາກອນຮ່ວມກັນ, ການແບ່ງປັນຊັບພະຍາກອນ ແລະ ການພັດທະນາອຸດສາຫະກຳ ແບບຕ່າງຝ່າຍຕ່າງມີຜົນປະໂຫຍດ”, ເປັນການສະໜັບສະໜູນບຸກຄະລາກອນທີ່ແຂງແກ່ນ ສຳລັບການຮ່ວມມື ດ້ານອຸດສາຫະກຳ ລາວ-ຈີນ. ໃນດ້ານໜຶ່ງ, ການພັດທະນາມາດຕະຖານອາຊີວະສຶກສາຮ່ວມກັນ, ສ້າງກຸ່ມບຸກຄະລາກອນທີ່ມີທັກສະປະສົມປະສານ “ມີຄວາມຮູ້ທາງດ້ານວັດທະນະທຳ, ມີຄວາມຊຳນານໃນດ້ານພາສາຈີນ ແລະ ມີຄວາມຊຳນານດ້ານວິຊາການ”, ສົ່ງເສີມການພັດທະນາອຸດສາຫະກຳແບບປະສານງານເຊັ່ນ: ການຜະລິດ, ກະສິກຳທັນສະໄໝ ແລະ ການຂົນສົ່ງຂ້າມຊາຍແດນ. ອີກດ້ານໜຶ່ງ, ຜ່ານການຝຶກອົບຮົມທັກສະ ແລະ ການສົ່ງອອກມາດຕະຖານ ລະດັບບຸກຄະລາກອນທີ່ມີທັກສະໃນທ້ອງຖິ່ນຂອງລາວ, ຊ່ວຍໃຫ້ລາວ ຍົກລະດັບອຸດສາຫະກຳຂອງຕົນ ແລະ ບັນລຸເປົ້າໝາຍຍຸດທະສາດຂອງ “ປະເທດທີ່ບໍ່ມີທາງອອກສູ່ທະເລ ໄປສູ່ ປະເທດເຊື່ອມຕໍ່ທາງບົກ”.
ການປະຕິບັດການຮັບຮອງຊຶ່ງກັນ ແລະ ກັນຂອງມາດຕະຖານອາຊີວະສຶກສາ ລະຫວ່າງລາວ-ຈີນ ຢຶດໝັ້ນຫຼັກການ “ຄວາມສະເໝີພາບ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຮ່ວມກັນ, ການປະຕິບັດຕົວຈິງ ແລະ ປະສິດທິພາບ, ການກໍ່ສ້າງ ແລະ ການແບ່ງປັນຮ່ວມກັນ”, ລຶບລ້າງອຸປະສັກແບບດັ້ງເດີມໃນການສຶກສາຂ້າມຊາຍແດນ ແລະ ບັນລຸ “ການປະສານສົມທົບດ້ານນິຕິກຳ, ບັນດາປັດໄຈ ແລະ ການເຊື່ອມສານລະຫວ່າງປະຊາຊົນ”, ເປັນແບບຢ່າງທີ່ຊັດເຈນໃນການສ້າງຊຸມຊົນທີ່ມີອະນາຄົດຮ່ວມກັນໃນພາກພື້ນ. ຮູບແບບການຮັບຮອງຊຶ່ງກັນ ແລະ ກັນ ແມ່ນມີລັກສະນະສະເພາະຄື; “ການຊີ້ນຳຂອງລັດຖະບານ, ການນຳພາຂອງສະຖາບັນການສຶກສາ, ການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງວິສາຫະກິດ ແລະ ການສະໜັບສະໜູນທາງສັງຄົມ”, ເຄົາລົບທັງເງື່ອນໄຂແຫ່ງຊາດຂອງສອງຝ່າຍ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການດ້ານການພັດທະນາ. ໃນຂະນະທີ່ເນັ້ນໜັກເຖິງຂໍ້ໄດ້ປຽບທີ່ສົມບູນ ແລະ ການພັດທະນາທີ່ໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດ ຊຶ່ງເປັນຕົວແບບທີ່ມີປະສິດທິພາບສໍາລັບ ລາວ - ຈີນ ແລະ ບັນດາປະເທດອາຊຽນ ໃນການດຳເນີນການຮັບຮອງຊຶ່ງກັນ ແລະ ກັນດ້ານມາດຕະຖານອາຊີວະສຶກສາ.
ໂດຍ: ຫຼົວຕານ ນັກຄົ້ນຄວ້າຮ່ວມ ແລະ ຮອງຜູ້ອຳນວຍການສະຖາບັນຊົນເຜົ່າວິທະຍາ, ສະຖາບັນວິທະຍາສາດສັງຄົມຢຸນນານ
ປາຍຮານຊິງ: ນັກສຶກສາປະລິນຍາເອກ,ຄະນະຊົນເຜົ່າວິທະຍາ, ມະຫາວິທະຍາໄລຊົນເຜົ່າຢຸນນານ ສປ ຈີນ.
ຄໍາເຫັນ