ສ​ສກໄດ້ອອກຟາຍສຽງບົດເລື່ອງທີ່ມີພາບປະກອບເພື່ອສົ່ງເສີມການຮຽນຮູ້ຂອງນັກຮຽນ

ທ່ານວົງເພັດອຸດົມລິດຜູ້ອຳນວຍການສະຖາບັນຄົ້ນຄວ້າວິທະຍາສາດການສຶກສາ (ສວສ), ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ກະຊວງສຶກສາທິການແລະລັດຖະບານອົດສະຕຣາລີໄດ້ຮ່ວມມືກັນຢ່າງໃກ້ຊິດຜ່ານແຜນງານບີຄວາເພື່ອເສີມສ້າງການຮຽນຮູ້ພາສາລາວສຳລັບເດັກທີ່ເລີ່ມເຂົ້າຮຽນແຕ່ເວົ້າພາສາເຜົ່າຢູ່ເຮືອນ. ສື່ການຮຽນ-ການສອນຝຶກເວົ້າພາສາລາວໄດ້ຖືກທົດລອງໃຊ້ໃນຫຼາຍແຂວງກ່ອນທີ່ຈະຜັນຂະຫຍາຍໄປທົ່ວປະເທດໃນສົກຮຽນ 2024–2025. ຜົນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າບົດຮຽນຝຶກເວົ້າພາສາລາວຊ່ວຍໃຫ້ເດັກເວົ້າພາສາລາວໄດ້ຢ່າງໝັ້ນໃຈ, ມີຄວາມເຂົ້າໃຈດີຂຶ້ນແລະມີສ່ວນຮ່ວມຢ່າງຫ້າວຫັນໃນການຮຽນຮູ້. ເລື່ອງລາວທີ່ມີໃນຟາຍສຽງທີ່ມີພາບປະກອບທີ່ອອກໃໝ່ນີ້ແມ່ນບາດກ້າວທີ່ສຳຄັນອີກຢ່າງໜຶ່ງໃນການເຮັດໃຫ້ການຮຽນມີການຮຽນຮ່ວມແລະມີປະສິດທິພາບຫຼາຍຂຶ້ນສຳລັບນັກຮຽນຊົນເຜົ່າ. ປັດຈຸບັນ, ເດັກແລະຄອບຄົວສ່ວນຫຼາຍແມ່ນມີຄວາມສົນໃຈຕໍ່ສື່ທີ່ມີສຽງແລະຮູບພາບຫຼາຍຂຶ້ນກວ່າສື່ທີ່ມີຂໍ້ຄວາມພຽງຢ່າງດຽວ, ສະນັ້ນການປ່ຽນເລື່ອງໃນບົດຮຽນໃຫ້ເປັນຟາຍສຽງແລະມີພາບປະກອບເຮັດໃຫ້ເລື່ອງເຫຼົ່ານັ້ນສາມາດເຂົ້າເຖິງເດັກໄດ້ງ່າຍແລະໜ້າສົນໃຈຍິ່ງຂຶ້ນ.”

ທ່ານໄມໂຄຄາຣີ, ເລຂາເອກສະຖານທູດອົດສະຕຣາລີໄດ້ກ່າວວ່າ: “ລັດຖະບານອົດສະຕຣາລີໄດ້ໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນການພັດທະນາສື່ການຮຽນ-ການສອນຝຶກເວົ້າພາສາລາວເພາະໄດ້ຊ່ວຍສົ່ງເສີມຄວາມສະເໝີພາບຢ່າງແທ້ຈິງສຳລັບເດັກທີ່ເລີ່ມເຂົ້າຮຽນ,ແຕ່ຍັງບໍ່ທັນເວົ້າພາສາລາວໃນການຮຽນ-ການສອນໄດ້ດີເທື່ອ. ເມື່ອເດັກສ້າງທັກສະພາສາທີ່ເຂັ້ມແຂງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນ, ເຂົາເຈົ້າຈະສາມາດມີສ່ວນຮ່ວມໃນການຮຽນທຸກວິຊາ, ປະສົບຜົນສຳເລັດໃນໂຮງຮຽນແລະສ້າງອະນາຄົດໃຫ້ຕົນເອງແລະປະເທດຊາດໄດ້. ລັດຖະບານອົດສະຕຣາລີເຫັນເຖິງຄຸນຄ່າໃນການຮ່ວມມືກັບກະຊວງສຶກສາທິການແລະກິລາແລະມີຄວາມພູມໃຈທີ່ໄດ້ສະໜັບສະໜູນວຽກງານທີ່ສຳຄັນນີ້.”

ບົດເລື່ອງທັງໝົດມີ 50 ເລື່ອງຈາກປຶ້ມແບບຮຽນວິຊາພາສາລາວຂັ້ນປ.1 (19 ເລື່ອງ) ແລະປຶ້ມແບບຮຽນບົດຮຽນຝຶກເວົ້າພາສາລາວຂັ້ນປ.1 (31 ເລື່ອງ). ບົດເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ປະກອບມີເລື່ອງລາວປະຈຳວັນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບນັກຮຽນຜູ້ໜຸ່ມນ້ອຍ, ລວມທັງການເວົ້າກ່ຽວກັບຄອບຄົວ, ການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອແລະການເຂົ້າຮ່ວມກິດຈະກຳໃນຫ້ອງຮຽນ. ສຽງບົດເລື່ອງປະກອບພາບໄດ້ຜະລິດໂດຍພະແນກໂຄສະນາຂ່າວສານຮ່ວມກັບທີມງານສູນຄົ້ນຄວ້າພາສາລາວຂອງສວສແລະການສະໜັບສະໜູນດ້ານວິຊາການຈາກແຜນງານບີຄວາ. ໄດ້ມີສຽງສົດຂອງນັກຮຽນຜູ້ໜຸ່ມນ້ອຍແລະອາສາສະໝັກຜູ້ໃຫຍ່ໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອສ້າງໃຫ້ເລື່ອງລາວມີຊີວິດຊີວາ, ພ້ອມຍັງມີສຽງປະກອບຕ່າງໆເຊັ່ນ: ສຽງໝາເຫົ່າ, ສຽງຜິວປາກ, ສຽງຮ້ອງໄຫ້ແລະສຽງຕົບມືທີ່ເຮັດໃຫ້ເລື່ອງລາວສົມຈິງແລະໜ້າສົນໃຈຫຼາຍຂຶ້ນສຳລັບເດັກ.

ສື່ການຮຽນ-ການສອນໃໝ່ເຫຼົ່ານີ້ສາມາດນຳໃຊ້ໃນຫ້ອງຮຽນຫຼືຢູ່ເຮືອນ. ຄູສາມາດເປີດໃນລະຫວ່າງການຮຽນເພື່ອຍົກຕົວຢ່າງພາສາຕົວຈິງ, ໃນຂະນະທີ່ນັກຮຽນຍັງສາມາດຟັງໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງຫຼືຟັງຮ່ວມກັບຄອບຄົວຂອງເຂົາເຈົ້ານອກໂມງໂຮງ. ການຟັງສຽງແລະຮູບແບບການເລົ່າເລື່ອງທີ່ແຕກຕ່າງກັນຊ່ວຍໃຫ້ນັກຜູ້ຮຽນຂັ້ນປ.1 ສາມາດສ້າງທັກສະການຟັງ, ຈື່ຈຳຄຳສັບໃໝ່ແລະມີຄວາມໝັ້ນໃຈຫຼາຍຂຶ້ນໃນການໃຊ້ພາສາລາວໃນການສື່ສານປະຈຳວັນ.

ຂ່າວ: ສສກ