ລັດຖະບານຈະສຸມໃສ່ຫຼາຍບັນຫາເພື່ອແກ້ໄຂຄວາມຫຍຸ້ງຍາກທາງດ້ານເສດຖະກິດ-ການເງິນ

ທ່ານ ສະເຫຼີມໄຊ ກົມມະສິດ ກ່າວວ່າ: ວາລະແຫ່ງຊາດວ່າດ້ວຍການແກ້ໄຂຄວາມຫຍຸ້ງຍາກດ້ານເສດຖະກິດ-ການເງິນ ຍັງຖືວ່າເປັນວຽກງານບູລິມະສິດຂອງລັດຖະບານທີ່ຈະໄດ້ສືບຕໍ່ຈັດຕັ້ງຜັນຂະຫຍາຍຢ່າງໜັກແໜ້ນ ແລະ ບຸກທະລຸ ແນໃສ່ສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງດ້ານເສດຖະກິດ ຂອງ ສປປ ລາວ ຫຼາຍຂຶ້ນ.ໃນໄລຍະ 2026-2030ຈະສຸມໃສ່ສະເໜີຄົ້ນຄວ້າເຊື່ອມສານເນື້ອໃນຈິດໃຈ ແລະ ບັນດາວຽກງານຈຸດສຸມຂອງວາລະແຫ່ງຊາດ ໃນໄລຍະ 2021-2025 ເຂົ້າໃນເນື້ອໃນ ແລະ ມາດຕະການການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຂອງແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແຫ່ງຊາດ 5 ປີຄັ້ງທີ X (2026-2030), ແຜນປະຕິບັດງານຂອງແຕ່ລະຂະແໜງການຕິດພັນກັບການຜັນຂະຫຍາຍມະຕິ 04 ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງພັກ ວ່າດ້ວຍການສ້າງເສດຖະກິດເອກະລາດ ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ, ພ້ອມທັງຄົ້ນຄວ້າກໍານົດຄາດໝາຍສູ້ຊົນໃນແຕ່ລະດ້ານ ອີງໃສ່ໝາກຜົນຂອງການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວາລະແຫ່ງຊາດ ໃນໄລຍະຜ່ານມາ ແລະ ຄາດໝາຍດ້ານເສດຖະກິດມະຫາພາກໃນໄລຍະຕໍ່ໜ້າ;ສືບຕໍ່ຊຸກຍູ້ການຂະຫຍາຍຕົວເສດຖະກິດແຫ່ງຊາດ ໃຫ້ຢູ່ໃນລະດັບ5-6% ຕໍ່ປີ ໂດຍສຸມໃສ່ການສ້າງເງື່ອນໄຂ ແລະ ປັບປຸງປັດໄຈການຜະລິດຂອງຂະແໜງການເສດຖະກິດທີ່ເປັນບູລິມະສິດ ແລະ ເປັນປາຍແຫຼມ ລວມມີ: 1) ຂະແໜງພະລັງງານ, 2)ຂະແໜງການຜະລິດກະສິກໍາ ແລະ ປຸງແຕ່ງກະສິກໍາ, 3) ຂະແໜງການຜະລິດປຸງແຕ່ງອຸດສາຫະກຳ ລວມທັງປຸງແຕ່ງແຮ່ທາດ, 4). ຂະແໜງ ການທ່ອງທ່ຽວ, 5) ຂະແໜງການບໍລິການຂົນສົ່ງ ແລະ ໂລຈິສຕິກ, 6)ຂະແໜງອຸດສາຫະກໍາປຸງແຕ່ງທີ່ເປັນຕ່ອງໂສ້ການຜະລິດພາກພື້ນ (ຕິດພັນກັບທ່າແຮງດ້ານຊັບພະຍາກອນ, ທີ່ຕັ້ງ ເຊື່ອມຈອດ) ແລະ 7) ຂະແໜງເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ຂໍ້ມູນຂ່າວສານ; ການສົ່ງເສີມການຜະລິດພາຍໃນເພື່ອທົດແທນການນໍາເຂົ້າ ແລະ ສົ່ງອອກ: ສືບຕໍ່ສຸມໃສ່ການສ້າງຄວາມເຂັ້ມ ແຂງດ້ານການຜະລິດກະສິກຳ ເພື່ອຄໍ້າປະກັນສະບຽບອາຫານໃຫ້ພຽງພໍ ແລະ ສາມາດຈໍລະຈອນສະໜອງສິນຄ້າດັ່ງກ່າວໃຫ້ທົ່ວເຖິງໃນຂອບເຂດທົ່ວປະເທດ ໂດຍສະເພາະແກ້ໄຂບັນຫາດ້ານຕົ້ນທຶນຂອງການຂົນ ສົ່ງ; ສຸມໃສ່ການຜະລິດ ແລະ ສະໜອງແນວພັນພືດ ແລະ ສັດພາຍໃນໃຫ້ພຽງພໍ, ຫຼຸດຜ່ອນການນໍາເຂົ້າແນວພັນພືດ ແລະ ສັດໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ. ນອກຈາກນັ້ນ, ມີຄວາມຈໍາເປັນທີ່ຈະໄດ້ປັບປຸງບັນຊີສິນຄ້າສົ່ງ ເສີມການຜະລິດພາຍໃນ ເພື່ອທົດແທນການນໍາເຂົ້າຢ່າງຈະແຈ້ງ ພ້ອມທັງສົ່ງເສີມຢ່າງມີຈຸດສຸມ, ກຳນົດເຂດການຜະລິດ ແລະ ເຂດທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ນໍາເຂົ້າສິນຄ້າຢ່າງຈະແຈ້ງ, ມີນະໂຍບາຍຄຸ້ມຄອງຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ແລະ ຈັດສັນງົບປະມານສະເພາະ ເພື່ອສົ່ງເສີມການຜະລິດສິນຄ້າທີ່ເປັນທ່າແຮງ. ອີກດ້ານໜຶ່ງ, ສຸມໃສ່ຂະຫຍາຍການຜະລິດກະສິກຳທີ່ໄດ້ຮັບໂກຕ້າເຂົ້າເຖິງຕະຫຼາດຢູ່ປະເທດເພື່ອນບ້ານໃກ້ຄຽງໃຫ້ເປັນຮູບປະທຳ ໂດຍສະເພາະການຮັບປະກັນ ແລະ ຢັ້ງຢືນດ້ານຄຸນນະພາບ, ການພັດທະນາໂຄງລ່າງພື້ນຖານສະໜັບສະໜູນຂະບວນການຜະລິດຂອງສິນຄ້າກະສິກຳທີ່ມີທ່າແຮງ ແລະ ຫັນໄປສູ່ການປຸງແຕ່ງພາຍໃນໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ເປັນຕົ້ນການປຸງແຕ່ງຢາງພາລາ, ປຸ໋ຍ ແລະ ອື່ນໆ;ການຄຸ້ມຄອງດ້ານການເງິນງົບປະມານ ຄວນສຸມໃສ່ການຂະຫຍາຍຖານລາຍຮັບພາຍໃນ ໃຫ້ໄດ້ໃນລະດັບ 20% ຂອງ GDP ເປັນຕົ້ນຖານອາກອນມູນຄ່າເພີ່ມ, ອາກອນຊົມໃຊ້, ອາກອນທີ່ດິນ, ອາກອນສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ອື່ນໆ, ຫຼຸດຜ່ອນການຍົກເວັ້ນການເກັບລາຍຮັບດ້ານພາສີ-ອາກອນ ໂດຍສະເພາະຕິດພັນກັບໂຄງການລົງທຶນສໍາປະທານຕ່າງປະເທດ ແລະ ສືບຕໍ່ເລັ່ງການຫັນເປັນທັນສະໄໝຂອງວຽກງານການເງິນ. ການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງລາຍຮັບພາຍໃນ ຈະສ້າງເງື່ອນໄຂໃນການປັບໂຄງສ້າງດ້ານລາຍຈ່າຍ ຊຶ່ງສາມາດມີແຫຼ່ງທຶນຊຳລະໜີ້ສິນ ແລະ ຈັດສັນເຂົ້າສູ່ການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ໄປຄ່ຽງຄູ່ກັບການສຸມໃສ່ປັບປຸງປະສິດທິຜົນດ້ານລາຍຈ່າຍງົບປະມານຢ່າງມີຈຸດສຸມ; ສຸມໃສ່ການແກ້ໄຂໜີ້ສິນສາທາລະນະໃຫ້ຜ່ອນຄາຍລົງ ໂດຍສຸມໃສ່ການຈຳກັດການເບີກຖອນເງິນກູ້ຢືມ, ຂົນຂວາຍນໍາໃຊ້ແຫຼ່ງທຶນທີ່ບໍ່ແມ່ນການກູ້ຢືມ, ເລັ່ງເກັບຄືນເງິນກູ້ຢືມຕໍ່ຈາກບັນດາລັດວິສາຫະກິດ ແລະ ຈຳກັດການອອກຄໍ້າປະກັນໃໝ່ໃຫ້ໂຄງການ ຫຼື ລັດວິ ສາຫະກິດ ແລະ ປັບໂຄງສ້າງໜີ້ ໂດຍການຕໍ່ອາຍຸ ຫຼື ກູ້ຢືມໃນເງື່ອນໄຂທີ່ມີຕົ້ນທຶນຕໍ່າກວ່າເພື່ອຊຳລະໜີ້ສິນ ແລະ ອື່ນໆ.

ທ່ານ ສະເຫຼີມໄຊ ກົມມະສິດ ຍັງກ່າວຕື່ມວ່າ: ຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ, ຈະສືບຕໍ່ສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງດ້ານເງິນຕາ ໂດຍສຸມໃສ່ການປັບປຸງນິຕິກໍາ, ເຄື່ອງມື ແລະ ກົນໄກການຄຸ້ມ ຄອງເງິນຕາໃຫ້ພຽງພໍ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນສູງ, ດັດປັບບັນດາອັດຕາດອກເບັ້ຍພື້ນຖານຂອງ ທຫລ ເຮັດໃຫ້ ສາມາດຊີ້ນໍາຕະຫຼາດໄດ້ດີ, ດັດປັບອັດຕາເງິນແຮຝາກບັງຄັບໃຫ້ສອດຄ່ອງໃນແຕ່ໄລຍະ, ຊຸກຍູ້ການເຄື່ອນໄຫວຕະຫຼາດລະຫວ່າງທະນາຄານໃຫ້ເຂັ້ມແຂງ, ຕະຫຼາດຊື້-ຂາຍເງິນຕາຕ່າງປະເທດທີ່ຫຼາກຫຼາຍ, ເຂັ້ມງວດການຄຸ້ມຄອງກະແສໄຫຼເຂົ້າ-ອອກຂອງເງິນຕາຕ່າງປະທດ, ເພີ່ມທະວີການສ້າງເຄື່ອງມື ແລະ ມາດຖານໃນການຄຸ້ມຄອງລະບົບທະນາຄານທຸລະກິດ ແລະ ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມສ່ຽງການດໍາເນີນທຸລະກິດທະນາຄານ, ສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງ ແລະ ຂະຫຍາຍໂຄງການສິນເຊື່ອເພື່ອຊຸກຍູ້ເສດຖະກິດ ຮັບປະກັນຊຸກຍູ້ການຂະຫຍາຍຕົວເສດຖະກິດ ແລະ ຂະແໜງການຜະລິດ ແລະ ບໍລິການທີ່ເປັນບູລິມະສິດ;ສືບຕໍ່ຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ປັບປຸງບັນດານິຕິກໍາ ແລະ ນິຕິກໍາລຸ່ມກົມໝາຍ ທີ່ເປັນພື້ນຖານໃນການດຶງດູດການລົງທຶນທີ່ມີຄຸນນະພາບ ແລະ ຂະຫຍາຍຖານລາຍຮັບ ແລະ ສ້າງຖານລາຍຮັບໃໝ່, ຄຸ້ມຄອງດ້ານລາຍຈ່າຍຕາມທິດປະຢັດ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນສູງ; ເພີ່ມທະວີການປະຕິຮູບ ແລະ ປັບກົງຈັກລັດໃຫ້ເຂັ້ມແຂງ ແລະ ຕາມທິດກະທັດຮັດ, ສືບຕໍ່ຫັນຫົວໜ່ວຍລັດຄຸ້ມຕົນເອງໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ມອບສິດອໍານາດການຄຸ້ມຄອງລົງສູ່ທ້ອງຖິ່ນໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ໄປຄ່ຽງຄູ່ກັບການປັບປຸງຄວາມອາດສາມາດໃນການຄຸ້ມຄອງວຽກງານຂອງທ້ອງຖິ່ນໃຫ້ເຂັ້ມແຂງ, ເລັ່ງການຫັນເປັນທັນສະໄໝໃນກົງຈັກບໍລິຫານລັດ ແລະ ສືບຕໍ່ປັບປຸງຫຼຸດຜ່ອນຂອດຂັ້ນ, ຂັ້ນຕອນທີ່ເປັນອຸປະສັກຕໍ່ການລົງທຶນ ແລະ ການດໍາເນີນທຸລະກິດ.

(ຂ່າວ: ວັນເພັງ, ພາບ: ບຸນຕອມ)