ສປປ ລາວ ສືບຕໍ່ເລັ່ງແກ້ໄຂບັນຫາລະເບີດບໍ່ທັນແຕກທີ່ຕົກຄ້າງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ

 

 

ທ່ານ ບຸນເພັງ ສີສະຫວັດ ຫົວໜ້າຄະນະກຳມະການຄຸ້ມຄອງແຫ່ງຊາດ ເພື່ອແກ້ໄຂລະເບີດບໍ່ທັນແຕກທີ່ຕົກຄ້າງຢູ່ ສປປ ລາວ ໄດ້ໃຫ້ສໍາພາດຕໍ່ນັກຂ່າວໜັງສືພິມປະຊາຊົນໃນວັນທີ 15 ກັນຍາ ຜ່ານມາ, ທີ່ຫໍປະຊຸມແຫ່ງຊາດວ່າ: ຫຼັງຈາກສົງຄາມສິ້ນສຸດລົງກວ່າ 60 ປີ, ໃນລະຫວ່າງປີ 1964 ຫາ 1973 ມີເຄື່ອງບິນມາຖິ້ມລະເບີດໃສ່ຜືນແຜ່ນດິນລາວກວ່າ 580,000ຖ້ຽວ, ກວມເອົາເນື້ອທີ່ກວ່າ 87,000 ກິໂລແມັດມົນທົນ. ໃນນັ້ນ, ມີລະເບີດຕົກຄ້າງກວ່າ 2 ລ້ານໂຕນໂດຍສະເພາະລະເບີດລູກຫວ່ານມີປະມານ 270 ລ້ານໜ່ວຍ ແລະ ປະເມີນວ່າ ມີປະມານ 80 ລ້ານໜ່ວຍທີ່ຍັງບໍ່ທັນແຕກ ຊຶ່ງກະຈາຍຢູ່ເກືອບທຸກແຂວງທົ່ວປະເທດ.ນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 1994 ເປັນຕົ້ນມາ, ໄດ້ມີການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວຽກງານແກ້ໄຂບັນຫາ UXO ໃນ 13 ແຂວງທົ່ວປະເທດ ໂດຍເນັ້ນໃສ່ 4 ວຽກງານຫຼັກ:ວຽກງານໂຄສະນາສຶກສາຄວາມສ່ຽງໄພ: ເຄື່ອນໄຫວສຶກສາອົບຮົມ, ເຕືອນພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນ ແລະ ເດັກນ້ອຍຜ່ານສື່ມວນຊົນ, ໂຮງຮຽນແລະ ການໂຄສະນາເຄື່ອນທີ່ ເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນຕົວເລກຜູ້ຖືກເຄາະຮ້າຍໃຫ້ໄດ້ຕາມແຜນຍຸດທະສາດ (ບໍ່ໃຫ້ເກີນ 38 ຄົນຕໍ່ປີ); ວຽກງານສໍາຫຼວດ, ກວດກູ້ ແລະ ທໍາລາຍ: ມີທີມງານສໍາຫຼວດເກັບກໍາຂໍ້ມູນ, ທີມງານທໍາລາຍເຄື່ອນທີ່ (ແກ້ໄຂຮີບດ່ວນ) ແລະ ທີມງານສໍາຫຼວດທາງດ້ານເຕັກນິກ ເພື່ອກໍານົດພື້ນທີ່ອັນຕະລາຍ ແລະ ຈັດລຽງບຸລິມະສິດເຂົ້າໃນແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ. ມາຮອດປັດຈຸບັນ, ສາມາດກວດກູ້ ແລະ ທໍາລາຍລະເບີດລູກຫວ່ານໄດ້ແລ້ວກວ່າ 1 ລ້ານໜ່ວຍ; ວຽກງານຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ປະສົບເຄາະຮ້າຍ: ນັບແຕ່ປີ 2008 ເປັນຕົ້ນມາ, ມີຜູ້ຖືກເຄາະຮ້າຍສັງເຄາະໄດ້ກວ່າ 800 ຄົນກວ່າ 50% ແມ່ນເດັກນ້ອຍ. ວຽກງານນີ້ໄດ້ເນັ້ນໃສ່ການປິ່ນປົວສຸກເສີນ, ການຊ່ວຍເຫຼືອຄອບຄົວຜູ້ເສຍຊີວິດ, ການຟື້ນຟູສະມັດຖະພາບຮ່າງກາຍ,ການຟື້ນຟູສຸຂະພາບຈິດແລະ ການຝຶກອົບຮົມວິຊາຊີບ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ພິການສາມາດດໍາເນີນຊີວິດໄດ້ຢ່າງເທົ່າທຽມ; ວຽກງານຄຸ້ມຄອງຂໍ້ມູນຂ່າວສານ: ເກັບກໍາຂໍ້ມູນ, ຝຶກອົບຮົມ ແລະ ປະສານງານກັບອໍານາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນຂັ້ນບ້ານ, ເມືອງ, ແຂວງ ແລະ ພະແນກການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ເພື່ອເພີ່ມປະສິດທິພາບໃນການປະຕິບັດງານ.

ທ່ານ ບຸນເພັງ ສີສະຫວັດ ຍັງໃຫ້ຮູ້ດ້ານຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ລະເບີດລູກຫວ່ານເປັນລະເບີດທີ່ອັນຕະລາຍຫຼາຍ ມີຫຼາຍກວ່າ 20 ຊະນິດເມື່ອພົບເຫັນແມ່ນບໍ່ສາມາດເຄື່ອນຍ້າຍໄດ້ ແລະ ຕ້ອງທໍາລາຍກັບທີ່. ອຸບັດເຫດສ່ວນໃຫຍ່ເກີດຈາກການດັງໄຟ, ຂຸດດິນ, ການຖາງປ່າແລະ ເດັກນ້ອຍຫຼິ້ນໂດຍຮູ້ເທົ່າບໍ່ເຖິງການ. ປະກອບກັບສະພາບການເມືອງໂລກ ແລະ ພາກພື້ນທີ່ຜັນຜວນເຮັດໃຫ້ບາງປະເທດຜູ້ໃຫ້ທຶນຫຼຸດ ຫຼື ຢຸດການສະໜັບສະໜູນ.ແນວໃດກໍດີ ສປປ ລາວ ຍັງຄົງພະຍາຍາມຮັກສາທ່າອ່ຽງການສະໜັບສະໜູນທຶນຈາກພັນທະມິດສາກົນສືບຕໍ່ໄປ.ການທີ່ ສປປ ລາວ ໄດ້ຮັບກຽດເປັນເຈົ້າພາບຈັດກອງປະຊຸມ CCM ອີກຄັ້ງ ເປັນການຢືນຢັນເຖິງຄວາມມຸ່ງໝັ້ນຂອງລັດຖະບານລາວ ໃນການປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນສົນທິສັນຍາສາກົນ ເພື່ອຢຸດຢັ້ງການນໍາໃຊ້ລະເບີດລູກຫວ່ານ. ພ້ອມດຽວກັນນັ້ນ, ຍັງເປັນໂອກາດໃນການສະແດງໃຫ້ເຫັນພັນທະຕາມມາດຕາ 5 ຂອງສົນທິສັນຍາ ວ່າດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ປະສົບເຄາະຮ້າຍ, ສປປ ລາວ ຈະຍັງຄົງສືບຕໍ່ຮ່ວມມືກັບພາກລັດ, ອົງການ NGO ແລະ ປະຊາຄົມສາກົນ ເພື່ອສ້າງຄວາມປອດໄພ ແລະ ຍົກກະດັບຄຸນນະພາບຊີວິດຂອງປະຊາຊົນລາວໃຫ້ດີຂຶ້ນຢ່າງຍືນຍົງ.