ວຽກງານຕໍານິຕິຊົມຂອງສື່ມວນຊົນ ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າ ຈະນໍາເອົາແຕ່ດ້ານບໍ່ຕັ້ງໜ້າ, ການປະຕິເສດໝົດທຸກຢ່າງ ມາອອກຢ່າງດຽວ, ແຕ່ໃນຕົວຈິງແລ້ວ ແມ່ນວຽກງານສ່ອງແສງເຫດການ ບັນຫາທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນສັງຄົມ ຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ທັງຍ້ອງຍໍຊົມເຊີຍບັນຫາທີ່ຕັ້ງໜ້າ, ຕໍານິຕິຊົມ ຫຼື ວິຈານໃນບັນຫາທີ່ບໍ່ເໝາະສົມ, ຕໍານິວິຈານບັນດາປະກົດການທີ່ບໍ່ມີຫຼັກການ, ບັນດາວຽກງານທີ່ຈັດຕັ້ງບໍ່ທັນໄດ້ດີ ແລະ ປະຕິບັດແບບກົງກັນຂ້າມກັບແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ ທີ່ວາງອອກ.
ຢາກປະຕິບັດວຽກງານຕໍານິຕິຊົມຂອງສື່ມວນຊົນໄດ້ດີ. ກ່ອນອື່ນໝົດ, ຕ້ອງມີຫຼັກໝັ້ນ ແລະ ແບບແຜນອັນຖືກຕ້ອງ. ຢືດໝັ້ນ ຫຼັກການທັງສອງດ້ານໄປພ້ອມໆກັນຄື: ຍ້ອງຍໍ ສັນລະເສີນ ແລະ ຕໍານິວິຈານ. ໝາຍເຖິງຍ້ອງຍໍຊົມເຊີຍສິ່ງທີ່ດີ, ຕໍານິວິຈານສິ່ງທີ່ບໍ່ດີ ຊຶ່ງແມ່ນກົດເກນອັນຈໍາເປັນ, ມີລັກສະນະພາວະວິໃສ. ຍ້ອນວ່າໃນຂະບວນວິວັດການຂະຫຍາຍຕົວຂອງການປະຕິວັດ ບໍ່ອາດມີສັງຄົມທີ່ສົມບູນ ໃນຍາມໜຶ່ງຍາມດຽວໄດ້. ບໍ່ຕ່າງຫຍັງກັບຄົນເຮົາ, ໃນຄົນຜູ້ໜຶ່ງ ເວລາໃດກໍ່ມີທັງປັດໄຈອັນຕັ້ງໜ້າ ແລະ ບໍ່ຕັ້ງໜ້າ ລວມທັງແບບຢ່າງດີເດັ່ນ ກໍບໍ່ໝາຍຄວາມວ່າ ຕ້ອງມີແຕ່ສິ່ງດີໝົດ. ຍ້ອນແນວນັ້ນ, ສື່ມວນຊົນຈຶ່ງຊອກໃຫ້ເຫັນ ແລະ ນໍາມາອະທິບາຍໃນສື່ຕ່າງໆ. ມີແຕ່ເຮັດຄືແນວນີ້, ຈຶ່ງສາມາດປຸກລະດົມໄດ້ການເຄື່ອນໄຫວທີ່ຕັ້ງໜ້າ, ຕໍານິວິຈານສິ່ງທີ່ບໍ່ຕັ້ງໜ້າຫຼ້າຫຼັງ ເພື່ອພ້ອມກັນກ້າວຂຶ້ນ.
ວຽກງານຕໍານິຕິຊົມໃນສື່ມວນຊົນ, ຕ້ອງຮັບປະກັນລັກສະນະພື້ນຖານຂອງໜັງສືພິມກໍາມະຊີບ, ນັ້ນແມ່ນລັກສະນະພັກ ກໍຄືລັກສະນະແນວຄິດ, ລັກສະນະຄວາມເປັນຈິງ, ລັກສະນະສັດຊື່ທ່ຽງທໍາ,ລັກສະນະມະຫາຊົນ ແລະ ລັກສະນະຕໍ່ສູ້.
ລັກສະນະພັກ, ລັກສະນະແນວຄິດ: ການຕໍານິຕິຊົມ ແລະ ວິຈານໃນສື່ມວນຊົນ ຈະຕ້ອງສະແດງອອກໃຫ້ໄດ້ ຕໍ່ແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ ໃນແຕ່ລະໄລຍະ. ທິດທາງວຽກງານແນວຄິດການເມືອງຂອງພັກ ໃນໄລຍະໃໝ່. ກ່ອນຈະຕໍານິວິຈານ ສິ່ງສໍາຄັນ ຈະຕ້ອງເລືອກເຟັ້ນຫົວຂໍ້ຕິຊົມອັນໃດ ຕ້ອງແນໃສ່ເປົ້າໝາຍຕົວຈິງ, ສະພາບລວມເປັນແນວໃດ, ດ້ານຕັ້ງໜ້າ, ດ້ານຫຍໍ້ທໍ້, ວິທີແກ້ໄຂແນວໃດ, ທິດທາງຕໍ່ໜ້າ, ມີລັກສະນະຊີ້ນໍາໄປພ້ອມ. ຕໍານິວິຈານບັນຫາໃດ ຕ້ອງຈັດວາງຢູ່ໃນສາຍພົວພັນອັນແນ່ນອນ ຕາມກາລະເທສະຕົວຈິງ.
ລັກສະນະສັດຊື່ທ່ຽງທໍາ: ນີ້ແມ່ນຈຸດພິເສດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ລະຫວ່າງ ສື່ມວນຊົນປະຕິວັດ (ຊົນຊັ້ນກໍາມະຊີບ) ກັບໜັງສືພິມຂອງປະເທດຕາເວັນຕົກ. ລັກສະນະທ່ຽງທໍາ ມີກໍາລັງແຮງຊວນເຊື່ອອັນໃຫ່ຍຫຼວງ ສ່ອງແສງຄວາມເປັນຈິງ. ແຕ່ຕ້ອງມີການເລືອກເຟັ້ນເໝາະສົມກັບກົດເກນການຂະຫຍາຍຕົວຂອງສັງຄົມ.ຢາກເຮັດວຽກງານຕໍານິຕິຊົມໃນສື່ມວນຊົນໄດ້ດີ, ຕ້ອງກໍາໃຫ້ໄດ້ ທັດສະນະວັດຖຸນິຍົມສັດຈະວິພາກ ແລະ ວັດຖຸນິຍົມປະຫວັດສາດວິພາກ. ສ່ອງແສງໃຫ້ເຫັນເຫດການ, ຮູບພາບ ສັງລວມຄວາມຖືກຕ້ອງແນນອນ.ຍ້ອນແນວນັ້ນ, ໃນເວລາຂຽນຕໍານິຕິຊົມ ແລະ ວິຈານຂອງສື່ມວນຊົນ ຄວນຖືຄວາມເປັນຈິງເປັນສິ່ງສໍາຄັນ, ບັນທຶກທາດແທ້ໃນສະພາວະການເຄື່ອນເໜັງຕົວຈິງ, ຫຼີກເວັ້ນການເສກສັນປັ້ນແຕ່ງ ເວົ້າບໍ່ຖືກຄວາມຈິງ.ແຕ່ວ່າ, ແຕ່ລະຄົນ ພັດມີອັນຈໍາກັດທາງປະຫວັດສາດ, ພູມສາດ, ຄວາມຮູ້, ຊົ້ນຊັ້ນ, ພາຫະນະ... ຍ້ອນແນວນັ້ນ, ສື່ມວນຊົນ ຈຶ່ງຕ້ອງຄົ້ນຄວ້າຮໍ່າຮຽນ ຝຶກຝົນຫຼໍ່ຫຼອມຢ່າງບໍ່ລົດລະ.
ລັກສະນະມະຫາຊົນ: ສື່ມວນຊົນ ຕ້ອງກໍາໃຫ້ໄດ້ ທັດສະນະມະຫາຊົນ, ຮູ້ອີງໃສ່ມະຫາຊົນ ເສີມຂະຫຍາຍສິດເປັນເຈົ້າລວມໝູ່ຂອງມະຫາຊົນ. ເລນິນ ໄດ້ເວົ້າວ່າ: “ສື່ມວນຊົນ ຕ້ອງໄດ້ເປີດເຜີຍ ຈຸດອອ່ນ ຂໍ້ຄົງຄ້າງ ໃນການເຄື່ອນໄຫວດ້ານເສດຖະກິດ ຂອງປະຊາຊົນຊາວຜູ້ອອກແຮງງານ. ຕໍານິວິຈານໂດຍກົງ ຕໍ່ບັນດາຈຸດອ່ອນດັ່ງກ່າວ. ເປີດເຜີຍ ເວົ້າແຈ້ງ ສິ່ງທີ່ບໍ່ດີດ້ານເສດຖະກິດຂອງປະຊາຊົນຊາວຜູ້ອອກແຮງງານ”. ຍ້ອນແນວນັ້ນ, ຈຶ່ງອີງໃສ່ຫາງສຽງຂອງມະຫາຊົນ ເພື່ອດັດແປງບັນດາເນື້ອໃນແບບນໍ້າຖ້ວມທົ່ງ. ສະນັ້ນ, ການຕໍານິຕິຊົມ ແລະ ວິຈານຂອງສື່ມວນຊົນ ຈະຕ້ອງເລີ່ມຈາກສິດຜົນປະໂຫຍດໃນຕໍ່ໜ້າ ແລະ ຍາວນານ ຂອງມະຫາຊົນ. ຂະບວນການປະຕິວັດຂອງມະຫາຊົນ ແມ່ນບ່ອນປະຕິບັດແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ ຢ່າງມີຊີວິດຊີວາ, ສື່ມວນຊົນ ຕ້ອງສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງສະພາບການເຄື່ອນໄຫວຕົວຈິງ ຂອງການອອກແຮງງານ ເພີ່ມພູນຜະລິດຜົນ, ຊີວິດ, ແນວຄິດຈິດໃຈ,ຄວາມມຸ້ງມາດປາຖະໜາ ຂອງມະຫາຊົນ ຫຼີກເວັ້ນ ເວົ້າແຕ່ດ້ານດຽວ. ໃນນັ້ນ, ໃຫ້ເນັ້ນບັນຫາຕ້ອງຍອມຮັບ ແລະ ດັດແປງ.
ລັກສະນະຕໍ່ສູ້: ວຽກງານຕໍານິຕິຊົມຂອງສື່ມວນຊົນ ແມ່ນພາກສ່ວນໜຶ່ງທີ່ສໍາຄັນ ຂອງການປະຕິບັດລັກສະນະຕໍ່ສູ້ ຂອງໜັງສືພິມ, ສື່ມວນຊົນໃດ ເຮັດວຽກງານຕໍານິຕິຊົມ ແລະ ວິຈານໄດ້ດີ ນັ້ນ ແມ່ນມີລັກສະນະຕໍ່ສູ້. ລັກສະນະຕໍ່ສູ້ໝາຍວ່າ ເຮັດໃຫ້ສັດຈະທໍາ ໄດ້ປະດິດສ້າງ, ບັນຫາບໍ່ມີສັດຈະທໍາຕ້ອງຖືກຕີຖອຍ, ເຮັດໃຫ້ສິ່ງໃໝ່ ທີ່ເປັນປະໂຫຽດຕໍ່ສວ່ນລວມ ເກີດດອກອອກຜົນ ແລະ ສິ່ງເກົ່າແກ່ຫຼ້າຫຼັງໃຫ້ຈືດຈາງລົງ. ເນື້ອແທ້ ແມ່ນເຮັດໃຫ້ແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ ໄດ້ຮັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ປະສົບຜົນສໍາເລັດ.
ລັກສະນະສັດຊື່ທ່ຽງທໍາ: ຈະຕ້ອງສົມທົບຢ່າງສະໜິດແໜ້ນ ກັບລັກສະນະວິທະຍາສາດ, ລັກສະນະປະຕິວັດ ໜາຍຄວາມວ່າ ການຕໍານິຕິຊົມ ແລະ ວິຈານ ຕ້ອງມີການສືບສວນຊອກຫາຂໍ້ມູນຄວາມເປັນຈິງຢ່າງຈະແຈ້ງ. ເວລາເລືອກເຟັ້ນບັນຫາ ຕ້ອງຕິດພັນກັບການກວດກາຮັບຮອງຢ່າງຖືກຕ້ອງ,ອີງຕາມທັດສະນະພາວະວິໃສ, ຮອບດ້ານ.
ໃນສັງຄົມຂອງພວກເຮົາ ປັດຈຸບັນ, ບັນດາປັດໄຈໃໝ່ເກີດຂຶ້ນ ຕາມທ່າອ່ຽງການຂະຫຍາຍຕົວຂອງສະພາບ ເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ. ຫຼາຍສື່ ໂດຍສະເພາະ ສື່ອອນລາຍ ຍັງບໍ່ທັນເຂົ້າໃຈບັນຫາຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ຈຶ່ງເກີດການນໍາສະເໜີຂ່າວແບບບໍ່ມີມູນຄວາມຈິງ, ພາບເກົ່າເອົາມາລົງໃໝ່ ຫຼື ເວົ້າເກີນຄວາມເປັນຈິງ. ບາງເຫດການ ແມ່ນຄວາມຈິງ ແຕ່ບັນຫາຕ່າງໆ ພວມໄດ້ຮັບແກ້ໄຂ ຫຼື ແກ້ໄຂແລ້ວ ກໍນໍາສະ ເໜີ ມີລັກສະນະວິຈານແບບທັບຖົມເປັນຕົ້ນຕໍ. ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ສັງຄົມເກີດຄວາມສັບສົນ ໃນການຕິດຕາມຂໍ້ມູນຂ່າວສານ.
ແນວໃດກໍຕາມ, ຖ້າເຮັດວຽກສື່ມວນຊົນແບບມືອາຊີບ ຕ້ອງກໍາຫຼັກການ ການຕໍານິຕິຊົມ ແລະ ວິຈານຂອງສື່ມວນຊົນ ໃຫ້ໄດ້ດີ ເພື່ອເສີມຂະຫຍາຍດ້ານຕັ້ງໜ້າ ແລະ ຕໍານິວິຈານດ້ານຫຍໍ້ທໍ້ດ ສິ່ງທີ່ຜິດພາດ ກໍໃຫ້ເກີດມີການປ່ຽນແປງໃນທາງທີ່ດີຂຶ້ນ, ເຮັດໃຫ້ປະເທດລາວເຮົາ ນັບມືມີຄວາມເຂັ້ມແຂງ ໃນທຸກດ້ານ ໃນການສ້າງລະບອບປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນ ໃຫ້ສໍາເລັດຜົນ. ດັ່ງຄໍາເວົ້າຂອງທ່ານ ປະທານໂຮ່ຈິມິນ ກ່າວໄວ້ວ່າ: ການຕໍານິຕິຊົມ ມີຄວາມຕັ້ງໜ້າ ເຖິງຖອງຊໍ່າໃດ ກໍຍິ່ງມີຜົນປະໂຫຽດ ເທົ່ານັ້ນ, ຍິ່ງແທດເໝາະກັບການກໍ່ສ້າງສັງຄົມໃໝ່ ສັງຄົມນິຍົມເທົ່ານັ້ນ. ຍ້ອນເຫດຜົນທີ່ວ່າ: ການຕໍານິຕິຊົມກັນ ແມ່ນອາວຸດສຸດທີ່ຕ້ອງການ ມີຄວາມຈໍາເປັນ ແລະ ແຫຼມຄົມ, ມັນຊ່ວຍໃຫ້ເຮົາ ດັດແປງສິ່ງທີ່ຜິດພາດ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍຈຸດເດັ່ນ.
ຄໍາເຫັນ